Zuur & Zoet

Wilders naar Rotterdam

De Provinciale Statenverkiezingen waren voor de PVV van Geert Wilders geen onverdeeld succes, maar op meerdere plaatsen werd (of bleef) de PVV wel de grootste partij. Veruit de belangrijkste stad waar de PVV de koppositie behaalde, was Rotterdam. In die stad kunnen de mensen die bij lokale verkiezingen voor een rechts alternatief kiezen, terecht bij Leefbaar Rotterdam, de partij van wijlen Pim Fortuyn. Wilders had met de Leefbaren een ‘herenakkoord’ gesloten, om niet in elkaars vaarwater te zitten, maar de PVV-leider blaast dat nu op. ‘Mensen willen het PVV-geluid horen. Nu worden ze niet goed bediend door Leefbaar Rotterdam. Die partij is afgedreven naar het midden. Hoe kan het ook anders als je samenwerkt met D’66?’ Leefbaar Rotterdam zit namelijk in de Rotterdamse meerderheid, samen met D’66 en CDA. Tot nu toe kwam de PVV bij gemeenteraadsverkiezingen enkel op in Almere en Den Haag. Daar komt in 2018 alvast Rotterdam bij. Tegen dan zal er veel water door de Maas gelopen zijn. Maar als Wilders doorzet, betekent het wél een versnippering van de stemmen op rechts. Of dat verstandig is, daarover is niet iedereen het eens. Leefbaar Rotterdam is in elk geval niet onder de indruk. LR-voorman Joost Eerdmans reageerde zeer gevat met een gevleugelde Fortuyn-uitspraak: ‘Ik heb d’r zin an!’

Gewone gang van zaken

De recente mediaheisa bewijst dat Filip Dewinter als eeuwige “racistische” zondebok van de “politiek correcte” kliek verdrongen is door Bart de Wever. Terwijl de “anti-BDW-hype” woedde, bleven de politiek correcte ogen gesloten voor de beslissing van de rechtbank om kleuterjuf Magalie Alpaerts buiten vervolging te stellen voor vermeend “seksueel misbruik” van enkele kleuters in het Antwerpse schooltje “De Blokkendoos”. Drie allochtone ouderparen hadden de jonge vrouw daar met veel verbaal geweld en demonstraties van beschuldigd, maar kregen nu ongelijk. In groene en rode politieke hoek bleef dat bewijs van omgekeerd racisme onopgemerkt. Ook doodse stilte in het “centrum” en in het “Minderhedenforum”. Juf Magalie eist nu, volkomen terecht, 10.000 euro schadevergoeding én excuses. Het ziet er niet naar uit dat vanuit genoemde politieke hoeken en “instellingen” Magalie met haar eis dezelfde steun zal genieten als de ouders die iets zagen dat er nooit was. In eenzijdig gestuurd racisme is dat blijkbaar een gewone gang van zaken.


Tags toegewezen aan dit artikel:
2015-14Zuur & zoet

Gerelateerde artikels

Medialand

Syriza roept kritische journalisten op het matje We vermeldden verleden week al hoe proletariër Bruno Tersago in De Standaard zijn

Pagaddertoren (Antwerpen)

Een separatist in Antwerpen Nicolaas Sarkozy werd op uitnodiging van de Kamer van Koophandel Antwerpen-Waasland op de nieuwjaarsreceptie in de

Diplomatieke valies

De prijs van een liquidatie Waar meer dan op het internationale schaakbord vindt de confrontatie van pragmatisme en moraliteit plaats?