Uit de smalle beursstraat

CD&V betaalt prijs voor tsjeverij in tax shift-debat

Kris Peeters en de CD&V zijn de grote verliezers van het tax shift-akkoord dat de federale regering vorige week heeft afgesloten. Eigen schuld dikke bult, want de partij blies in dit dossier voortdurend warm en koud. De ene keer was ze voor een grote belastingverschuiving en een vermogenstaks. De andere keer was ze er weer tegen. Naar goede christendemocratische traditie.

Geen echte taks op de grote vermogens. Geen belasting op reële huurinkomsten. Een speculatiebelasting die amper 28 miljoen euro zal opbrengen. Een magere verhoging van de roerende voorheffing voor bepaalde spaarproducten van 25 naar 27 procent. Voor de CD&V en vicepremier Kris Peeters is het tax shift-akkoord niet iets om fier op te zijn. Zij hadden gehoopt dat de verlaagde lasten op arbeid vooral gecompenseerd zouden worden door meer belastingen op kapitaal. Dat is dus niet gebeurd.

Hoe komt dit? Waarom is de CD&V de verliezer van het tax shift-akkoord? Niet alleen omdat de christendemocraten binnen de federale ploeg slechts de derde grootste partij zijn. De echte reden is dat de communicatie van haar federaal boegbeeld, Kris Peeters, een knoeiboel is. Al van voor de regeringsvorming, nu bijna een jaar geleden.

Laten we even terug gaan in de tijd, meer bepaald naar de verkiezingscampagne in de aanloop naar de stembusslag van 25 mei 2014. In verschillende interviews gaf Kris Peeters, toen nog uittredend Vlaams minister-president, mee dat een vermogensbelasting niet aan de orde was. Want, redeneerde de CD&V’er, het land telt al heel wat vermogenstaksen: successierechten, roerende voorheffing, belastingen op woningen,… De CD&V was in haar verkiezingsprogramma gewonnen voor een tax shift of  belastingverschuiving, waarbij de lasten op arbeid werden verlaagd en vooral moesten gecompenseerd worden door hogere consumptiebelastingen zoals btw.

Maar tijdens de regeringsonderhandelingen begon de ‘flipflop’ bij CD&V. Een aantal andere partijen wilden inderdaad een verregaande belastingverschuiving van 4 miljard euro doorvoeren, maar de christendemocraten zagen dat plots niet meer zitten. Het werd bij het aantreden van de regering-Michel een eerste kleine tax shift van 2 miljard euro. De inkt van het regeerakkoord was nog niet droog of Kris Peeters vroeg een grotere belastingverschuiving.

Opgejaagd door de achterban van de christelijke arbeidersbeweging kwam plots het idee van vermogenstaksen op tafel. Een maatregel waar de CD&V zich tijdens de verkiezingscampagne dus altijd tegen verzet heeft. Van tsjeverij gesproken. Bovendien haalden de christendemocraten allerlei cijfers naar boven om aan te tonen dat er nog tal van vermogens zijn die niet belast worden. Net op dat moment wordt ondernemer Marc Coucke schatrijk, door zijn bedrijf Omega Pharma met een mooie meerwaarde te verkopen en op die meerwaarde geen belasting te betalen. Meteen pleitte CD&V voor een meerwaardetaks op aandelen.

De slechte peilingen deden de rest. De CD&V wou op haar linkerflank scoren. Kris Peeters, gefrustreerd dat hij geen premier werd, voerde de druk op. De regering dreigde gedestabiliseerd te worden als er geen vermogens(winst)belastingen zouden komen. En tegelijk was een btw-hervorming geen prioriteit meer voor de christendemocraten. Van het CD&V-verkiezingsprogramma bleef niet veel meer over.

Maar vorige week op Hertoginnedal werd duidelijk dat de andere partijen en vooral N-VA en Open Vld het gedrag van Peeters beu zijn. Het lijstje van de CD&V-vicepremier met nieuwe vermogenstaksen (“een shitlijstje” zou N-VA’er Jan Jambon het genoemd hebben) werd nooit ernstig genomen. Kris Peeters en de CD&V moesten bloeden voor het voortdurend ondermijnen van de federale regering. De christendemocraten haalden bitter weinig in huis.

Kris Peeters toonde zich al snel een slechte verliezer. Hij begint al over een derde tax shift. En plots vindt hij het een goed idee dat de btw op renovatie omhoog gaat indien er voor de bouwsector in ruil extra lagere lasten op arbeid komen. Vraag is of de bedrijfswereld deze voorstellen van Peeters nog geloofwaardig vindt. De CD&V-vicepremier valt tussen twee stoelen. Omwille van zijn linkse houding in de regering heeft hij definitief afgedaan bij zijn vroegere achterban van kmo-ondernemers. En de ACW-militanten zullen nooit voor de voormalige Unizo-baas stemmen. Politiek en electoraal is Kris Peeters eenzamer dan ooit.

Angélique Vanderstraeten


Tags toegewezen aan dit artikel:
2015-31Beurs

Gerelateerde artikels

Turken slaan Europees geraamte uiteen

“Ik kan de geuren van Klein-Azië tot in Centraal-Europa ruiken”, verwoordde de Turkse president Erdogan het enkele jaren geleden in

Hoe de VS en Israël langzaam uit elkaar groeien

Op maandag 9 november had de Israëlische premier een onderhoud met de Amerikaanse president. Eigenlijk hadden de twee mekaar niets

EU geeft zelf toe dat aanpak asielcrisis mislukt is

In een recent werkdocument van de EU (8715/1/16 REV 1 van 26/8/16) vinden we interne informatie over ‘Dublin III’. Sinds