Waarom werden de broers El Bakraoui zolang met rust gelaten?

Freddy Thielemans (PS) en zijn faits divers

Freddy Thielemans (PS) en zijn faits divers

De blunders die in het dossier van de broers Ibrahim en Khalid El Bakraoui werden gemaakt, zijn veel talrijker dan de zware nalatigheid van een verbindingsofficier in de Belgische ambassade in Turkije. Er blijven in dit dossier ontzettend veel zaken onderbelicht.

Laten we beginnen met de jongste van de twee, Khalid (°1989). Die had een verleden als jeugdcrimineel (diefstallen, dealen van drugs,…), maar werd daarvoor nooit gestraft, aangezien er in België onder de 18 jaar in de regel gewoon niet kàn gestraft worden. Hij verscheen in februari 2011 voor de Brusselse correctionele rechtbank voor een reeks gewelddadige carjackings en een mislukte overval. Volgens La Dernière Heure werd hij bij die overval aangehouden in een gestolen wagen en hield hij een kalasjnikov in de hand. Toch kreeg hij voor deze feiten slechts vijf jaar. Zijn kompanen hadden de jaren voordien al zware veroordelingen opgelopen en kregen zes jaar. Al bij al zijn dit relatief lichte straffen, maar volgens de weinige berichten die hierover toen in de media verschenen, moeten we dit naar Brusselse normen toch als zware straffen beschouwen.

Omdat Khalid niet meewerkte met het gerecht en met de reclassering, zat hij vier vijfde van zijn straf uit. Begin 2014 liet de strafuitvoeringsrechtbank hem voorwaardelijk vrij. In mei 2015 werd hij bij een verkeersmisdrijf betrapt met een kompaan, wat een duidelijke schending inhield van zijn vrijlatingsvoorwaarden. Toch werd hij toen maar enkele dagen vastgehouden. In december werd ontdekt dat hij nauw betrokken was bij de aanslagen van Parijs en werd een internationaal arrestatiebevel uitgestuurd. Zijn vrijlating werd niettemin pas twee maand later ingetrokken.

Fait divers

Zijn broer Ibrahim (°1986) was eind januari 2010 een hoofdrolspeler in een (mislukte) gewapende overval. Bij een confrontatie met de politie schoot hij met een kalasjnikov naar de politie en raakte daarbij een inspecteur driemaal in een been. De kwestie raakte ruim bekend omdat de Brusselse PS-burgemeester Thielemans de feiten in de media schaamteloos afdeed als een ‘fait divers’. Hoewel El Bakraoui, die reeds een strafblad had, veroordeeld werd voor een gewapende overval en poging tot moord op een politieagent, kreeg hij van de Brusselse rechtbank amper negen jaar cel. In beroep werd dat op tien jaar gebracht. Vanaf begin 2014, vier jaar na de criminele feiten, mocht hij geregeld op penitentiair verlof. In oktober 2014 liet de Brusselse strafuitvoeringsrechtbank hem voorwaardelijk vrij, tegen een reeks negatieve adviezen in. De voorwaarden waren heel soepel: zo mocht hij naar het buitenland reizen, maar niet langer dan één maand.

Het is toch ontluisterend dat de straf voor een moordpoging op een politieman in dit lakse land in werkelijkheid minder dan vijf jaar cel bedraagt. Criminoloog Brice de Ruyver is in De Morgen terecht vernietigend over de Brusselse strafuitvoeringsrechtbanken, die op dat vlak “een reputatie hebben” omdat ze uitgaan van een “veel te optimistisch mensbeeld.”

Zoals bekend, werd Ibrahim El Bakraoui eind juni 2015 staande gehouden in Turkije en op 14 juli teruggestuurd naar Schiphol. De Centrale Afdeling Terrorisme van de gerechtelijke politie werd ingelicht, maar sloeg geen alarm, net zomin als de verbindingsofficier op de ambassade. Pas op 21 augustus werd zijn vrijlating door de Brusselse strafuitvoeringsrechtbank ingetrokken. En pas op 9 december, nadat bekend was geraakt dat zijn broer Khalid betrokken was bij de aanslagen in Parijs, werd ook Ibrahim nationaal en internationaal geseind.

Totale radiostilte van het federaal parket

Het meest opmerkelijke aan dit verhaal is dat er van 9 december tot 15 maart (inval in Vorst) in dit dossier nauwelijks nog wat gebeurde om de opsporing van beide gangsters te bevorderen. Zowat dagelijks verscheen er wel een foto van Salah Abdeslam in de kranten, maar niemand scheen op zoek naar de broers El Bakraoui. In de Morgen van zaterdag leren we uit een gesprek met sp.a-politica Fadoua El Ouakili, die hem als jeugdwerkster goed heeft gekend, dat zij hem in januari van dit jaar nog had zien rondlopen in Brussel. Ze begreep van mensen in de buurt “dat hij een nieuwe start wou nemen”!

Waarom in godsnaam werd vanaf december dan geen beroep gedaan op de verzamelde media om de mensen te alarmeren over de twee broers? Hun betrokkenheid bij Parijs stond van toen af vast. De fouten in Turkije zijn echt wel klein bier vergeleken met deze immense nalatigheid!

En waarom gebeurde er niets na de inval in Vorst op 15 maart? Daags na deze feiten verwijst Het Laatste Nieuws, voorzichtig en zonder namen te noemen, naar de betrokkenheid van de beide broers, maar het Federaal Parket weigert dit dagenlang te bevestigen. Het persagentschap Belga vindt dat zo opmerkelijk dat het op 17 maart een speciaal artikel wijdt aan deze niet-bevestiging. Als gevolg van deze radiostilte verschijnt er tussen 17 en 22 maart in geen enkele Vlaamse of Franstalige krant ook maar één letter over de broers El Bakraoui, laat staan een foto.

Hoeveel kansen zijn er door deze hemeltergende nalatigheid niet verloren gegaan? Hier zijn zonder meer de grootste fouten begaan, omdat men sinds december echt wel wist wat voor levensgevaarlijke figuren de broers El Bakraoui waren. Hopelijk wordt met de onderzoekscommissie duidelijk wie hier zo fenomenaal geblunderd heeft en hoe dit allemaal kon gebeuren.

BL


Tags toegewezen aan dit artikel:
2016-13

Gerelateerde artikels

Mythes over allochtonen en arbeidsmarkt.

Het aantal jobs stijgt, maar niet voor niet-EU-buitenlanders en allochtonen. In deze tijden waar overal in Vlaanderen racisten worden gezien,

Ernstige bijwerkingen

Dat bijsluiters van geneesmiddelen meestal ellendig lang zijn en elke mogelijke bijwerking oplijsten, om toch maar nergens voor aansprakelijk te

Podium

Miel Cools postuum ereburger van Herk-de-Stad Op 15 april zou Miel Cools 80 jaar geworden zijn. Voldoende reden voor het