Op het eerste partijbestuur van CD&V van 2015, vorige week, zijn er harde woorden gevallen in de richting van het ACV. Eensgezindheid was er om via de ACW’ers onder de bestuursleden de syndicale menners Leemans & co voor de voeten te gooien dat de bevolking de stakingen hartstikke beu is en dat dit negatief zal afstralen op de partij. Bij de ACW-gezinden in het bestuur werd oorverdovend gezwegen. Het is de eerste maal in twee maanden dat het hierover tot een harde stellingname komt.

Wouter Beke is pisnijdig op de Leemans’en van de christelijke vakbond. Min of meer heeft CD&V “iets” uit de brand kunnen slepen tijdens de regeringsonderhandelingen voor de gedupeerden van Arco. Stank voor dank is het gevolg. De christelijke bond attaqueert het regeerakkoord als volleerde demagoog.

CD&V heeft niet vanaf het eerste ongenoegen twee maanden geleden zijn ministers de opdracht durven geven om de hele en halve leugens van zijn syndicalisten te weerleggen. De vorige regering heeft reeds een hogere roerende voorheffing plus een pijnlijkere liquidatieregeling voor ondernemers opgelegd. Om de vermogenden te pluimen blijft er, of je moet Peter Mertens en zijn sovjets van de PVDA zijn, weinig over. Het spel dat vice-premier Kris Peeters speelt _ vecht die voor zijn politieke vel _ wekt de onlust op. Tijdens de VOKA-Nieuwjaarsreceptie was de mop van de avond de vraag “Wanneer CD&V tot de regering Michel zou toetreden?”.