Is de N-VA een Voka-partij? De vraag leeft bij onze lezers, ziet ‘t Pallieterke aan de ingestuurde brieven, en bij flaminganten. Voka-partij staat dan gelijk aan een bende rijke stinkers die het gemunt heeft op de portemonnee van de volksmensen en de middenklasse om er zelf beter van te worden. Ex-Voka-voorzitter Luc De Bruyckere is een mooi exemplaar van de Voka-geest. Hij pleitte in een interview in het christelijke opinieblad Tertio voor gezond verstand bij de toplonen, wil meer en betere communicatie van de regering Michel, engageert zich na haast een halve eeuw in zaken verder in vier raden van bestuur en vrijwilligerswerk in de gezondheidszorg en de burgerdemocratie.

Topondernemers wekken de woede op door hun hoge vergoedingen? Luc De Bruyckere in het Tertio-gesprek: “Ik ben een zeer koele minnaar van bonussen en flamboyante individuele contracten want elke CEO is slechts zo goed als zijn team. Een leider is iemand die een doel uitzet, het kompas richt en mensen en middelen samenbrengt om in de uitgezette richting te zeilen. Hij moet bekwaam zijn om anderen te motiveren. Een succesvolle leider kan je niet meten op de korte termijn. De lange termijn telt, hoeveel waarde heeft hij geschapen voor en met zijn medewerkers, voor zijn aandeelhouders. Welke reputatie heeft hij opgebouwd voor de onderneming.”

De Bruyckere bouwde van 1971 tot 2012 het familiale vleeswarenbedrijf Ter Beke uit tot een Europese klepper, was de tweede Manager van het Jaar, in 1986, ijverde decennialang met een hechte vriendenschaar om het seminarie van André Vlerick te transformeren tot een Europese managementschool en was voorzitter van Voka tussen 2009 en 2012.

Is de waarde, is de wedde van een CEO wiskundig definieerbaar?
Luc De Bruyckere: “Bij de Chicago-economen en hun ongebreidelde deregulering voel ik mij niet lekker. In de bestuurlijke omgeving, ook bij ons, is de Anglo-Saksische cultuur doorgeslagen. De CEO is een superman met beperkte tegenmacht, aldus het hedendaagse geloof, maar dat leidt, ervaar ik, tot onevenwichtigheid in de besluitvorming en de strategie. Zeker in een land als België met een heel andere zakelijke traditie. Een bekwame raad van bestuur, een adviesraad horen te staan naast en bij een goed functionerende CEO als hemd en rok. Bij de betaling van Vlaamse topondernemers zijn er nauwelijks uitspattingen, hoop en al tien gevallen, schat ik. Onze traditie van KMO-land en de greep van de referentie-aandeelhouders voorkomen de dwaasheden.”
Wat verwacht De Bruyckere in 2015?: “Een herschikking tussen inkomens uit arbeid, consumptie en milieu nog vijf jaar tegenhouden is onmogelijk. Een commissie à la de Pensioencommissie met een grote persoonlijkheid aan het hoofd kan veel duidelijk maken. Ons fiscaal systeem heeft een nieuw Grand Design nodig, een diep compromis om een nieuwe term van oud-minister Vandenbroucke te citeren, met bijvoorbeeld hogere groene taksen waarbij de vervuiler betaalt, een hogere consumptietaks en een redelijke bijdrage van de speculatiewinsten. Het Belgische percentage van mensen in armoede bedraagt 15% en het beslag van de overheid op het bruto binnenlands product is 55%. Wat doet deze overheid met dat grote percentage voor de doelmatige bestrijding van de armoede? In de wereld stijgt de rijkdom, verdeel die verstandiger en iedereen wordt er gelukkiger van.”