Waalse en federale regering: een haat-liefdeverhouding

De PS blijft op het federale regeerbeleid schieten met scherp. Maar eigenlijk komen een aantal federale maatregelen de Waalse regering – waar de PS eerste viool speelt – goed uit.

De Waalse vakbonden, het FGTB in het bijzonder, lopen storm tegen de federale regering-Michel. Een ideale bliksemafleider voor de besparingen die Wallonië moet doorvoeren, zal Waals minister-president Paul Magnette (PS) gedacht hebben. Want wie had voorbije week aandacht voor de begrotingsopmaak in Namen? Nochtans moet de Waalse regering qua besparingen niet onderdoen voor de andere overheden. Met het oog op het bereiken van een begrotingsevenwicht in 2018 moet de Waalse PS-cdH-regering komend jaar al meteen 650 miljoen euro vinden. Daarvan zijn weliswaar 340 miljoen euro geen echte besparingen, aangezien het om het uitstellen van investeringen gaat. De overige 310 miljoen euro zullen de Walen wel voelen. Een totale besparing van 650 miljoen euro op een budget van 13,1 miljard euro is niet weinig.

De Waalse regering besliste geen nieuwe belastingen in te voeren, maar er wordt wel zwaar gehakt in de werkingsmiddelen. Slechts één op de vijf vertrekkende ambtenaren wordt vervangen. De regering-Magnette is een duidelijk besparingsregering. Tot nu toe is er niets gezien of gehoord van een guerrilla-aanval met paintballgeweren door het FGTB op het PS-hoofdkwartier in Brussel, of het Élysette, de zetel van Paul Magnette in Namen.
Neen, de minister-president kan zelfs profiteren van de focus van de media op de federale besparingen. De regering-Michel moet de schietschijf blijven. Magnette en co werken in de schaduw. Dat de leerkrachten van het Franstalig onderwijs uit protest tegen de Waalse besparingen het werk neerleggen, is amper een nieuwsbericht waard.

Meer nog, de Waalse regering heeft van de federale ploeg zelfs een cadeautje gekregen. De indexsprong die de federale regering volgend jaar wil doorvoeren, sijpelt door naar de deelstaten. Dat zit zo: een indexsprong betekent dat de lonen van de ambtenaren éénmalig niet aan de gestegen levensduurte worden aangepast. Dat geldt niet alleen voor de federale ambtenaren, ook voor die van de gewesten die hun loon niet zien stijgen. Dat is meteen een cadeau voor de Waalse begroting à rato van 30 miljoen euro. Zou de PS dan niet beter haar kritiek op de federale regering inslikken?

Volgens Christophe Lacroix (PS), Waals minister van Begroting, zijn de indexsprong en andere beslissingen van de federale regering op langere termijn in het nadeel van Wallonië. Immers, door een indexsprong stijgen de brutolonen niet. Als die wel waren gestegen, zou een belangrijk deel van die brutoloonstijging – meestal twee derde – worden doorgestort naar de fiscus. Een brutoloonstijging doet het nettoloon veel minder stijgen dan de sociale bijdragen en de fiscale lasten. Dus loopt de Waalse regering door de indexsprong extra belastinginkomsten mis. Ook de koopkrachtmaatregelen van de regering-Michel laten zich voelen. Het gaat om een lastenverlaging die onmiddellijk effect heeft op de fiscale inkomsten van Wallonië (via de regionale opcentiemen). Volgens de Waalse regering betekenen de indexsprong en de belastingverlaging een verlies voor Wallonië van 100 miljoen euro tegen 2016.

Komt nog bij dat de federale regering een belasting wil heffen op intercommunales. Ook dat zal zich vooral in Wallonië laten voelen waar het netwerk van intercommunales – ware PS-bastions – veel uitgebreider is dan in Vlaanderen. De taks op intercommunales zou 200 miljoen euro opbrengen. Nu al is te horen dat de Waalse intercommunales het bedrag zullen verhalen op hun burgers. Bijvoorbeeld met hogere energieprijzen en met hogere inkomprijzen voor openbare zwembaden die door die intercommunales worden beheerd. De Waalse regering zal met een beschuldigende vinger richting de federale beleidsploeg wijzen, maar dat zal eerder discreet gebeuren. Feit is dat de socialisten geen budgettair alternatief klaar hebben, tenzij verregaande belastingverhogingen.

Picard