Toen ‘t Pallieterke vorige week in druk ging, weerklonk bij de grote fracties in het Europees Parlement een zucht van opluchting: Nigel Farage, de leider van het succesvolle Britse UKIP, beschikte in het Europees Parlement niet meer over zijn anti-Europese fractie EFDD. Een Lets parlementslid keerde hem de rug toe, waarvoor ze door de grote fracties beloond werd met het voorzitterschap van een reisdelegatie; en zo beschikte Farage nog wel ruim over de vereiste vijfentwintig parlementsleden, maar nipt niet meer over de zeven vereiste landen.

We schetsten toen het meest waarschijnlijke politieke scenario: het aansluiten van de Italiaanse Beppe Grillo-verkozenen bij links, en het aansluiten van de rechtse partijen bij een nieuwe fractie rond Marine le Pen. Maar Nigel Farage zou Nigel Farage niet zijn als hij niet zijn eigen scenario zou schrijven: in een verrassende wending slaagde Farage erin een nieuwe verkozene uit een zevende land te doen aansluiten. De identiteit van de betrokkene baarde opzien. Het gaat om Robert Iwaszkiewicz, een Poolse verkozene van de partij ‘Kongres van Nieuw Rechts’. Hij zetelt in het Europees Parlement samen met drie Poolse partijcollega’s: partijleider Janusz Korwin-Mikke, steevast getooid met strik, Michał Marusik en Stanisław oltek.

Radicaal-rechts

Opmerkelijk, de ‘Kongres van Nieuw Rechts’-partij staat alom bekend als radicaal-rechts. Op het internet circuleren tal van ‘stoute’ citaten die aan de KNR-verkozenen worden toegeschreven: over de Holocaust, Joden, homo’s en vrouwen. Met dat soort ‘citaten’ moet men uiteraard bijzonder goed opletten. Ons Pools is niet al te best, en de rood-groene media doen in gans Europa hetzelfde als hun onbekwame collega’s in Vlaanderen: de leugens van hun Poolse collega’s overtypen zonder bronnencontrole. Slechte journalistiek is helaas een algemeen Europees kenmerk.

Het staat vrijwel vast dat er gesprekken geweest zijn tussen Marine le Pen en Janusz Korwin-Mikke, maar dat Le Pen uiteindelijk een fractievorming afwees omdat die Polen… te extreem zijn. Farage heeft minder last van dat soort scrupules: hij vormt gewoon een fractie met wie met hem wil samenwerken, en hij plukt er de vruchten van. Een vraag dringt zich op: waarom treedt slechts één lid van het ‘Kongres van Nieuw Rechts’ toe tot de fractie van Farage, en niet ook de anderen? Het kan wijzen op verdeeldheid bij die vier Poolse verkozenen van die partij. Maar het is ook mogelijk dat Farage vooral Janusz Korwin-Mikke voorlopig nog even in de wachtkamer wil houden. Die zorgde recent voor opschudding, door in de plenaire vergadering het woord ‘nigger’ te gebruiken. Dat joeg de politiek-correcten in de gordijnen. En voor wie dacht dat er in een parlement zoiets bestaat als vrij meningsuiting: Korwin-Mikke kreeg prompt zonder vorm van proces een sanctie opgelegd door de rode voorzitter van het parlement, Martin Schultz.

Om zijn fractie te redden, had Farage genoeg aan slechts één handtekening, en die is gezet. Hij kan er rustig wat tijd laten overheen gaan, en binnen pakweg een jaar ook de drie andere Polen binnenhalen. Een ander scenario is dat Le Pen, doordat Farage het ijs gebroken heeft richting KNR, nu toch probeert de drie resterende KNR-Polen binnen te halen, om zo een stukje dichter bij haar gedroomde fractie te komen. De restcategorie, de fractieloze leden, telt nu tweeënvijftig leden uit elf landen. Als Le Pen het goed aanpakt, is het nog steeds mogelijk daar een nieuwe fractie van vijfentwintig leden uit zeven landen mee te vormen. Het schaakspel gaat verder. Wordt vervolgd!

HDG