Op het Noorderterras

Regels

Een dame van middelbare leeftijd wandelde met haar fiets aan de hand over het Noorderterras in mijn richting. Achter de bank zette ze hem tegen de omheining en haalde uit haar handtas een fijne ketting waarmee ze de fiets vastmaakte. Daarna kwam ze naast me zitten.
“Dat is precies maar een garendraad waarmee jij jouw fiets vastlegt”, zei ik.
Ze lachte. “Meneer, ik heb van alles geprobeerd, een knipslot, een haakslot en een ketting met dikke schakels. Weet je hoeveel het hielp? Zero, zero, zero, zero… ik lijk Contador wel. Drie keren werd mijn fiets gestolen.”
“Aangifte gedaan?” vroeg ik.
Ze lachte nog harder. “Ik heb de aangifteformulieren in een speciaal daartoe bestemd mapje gestoken en daar bleef het bij.”
“Maar met dat dun gevalletje ga je vlug een nieuw formulier kunnen opbergen”, veronderstelde ik.
“Men heeft mij verzekerd dat niemand die onooglijke draad kan door-zagen, doorschuren, doorbreken of doorbijten. Wie leeft, zal zien. In-tussen spaar ik voor mijn volgende fiets.”
“Je houdt er de moed in. Trouwens ik wil jou ook feliciteren.”
“Ben ik kampioen fietsenslachtoffer?” verwonderde ze zich.
“Ik zag jou over het terras komen aanwandelen met je fiets aan de hand. Zoiets is uitzonderlijk, een fietser die naast zijn fiets stapt. Gis-teren zag ik in de stad een bord met de vermelding: Fietsers afstappen! Zoiets klinkt bijna als een belediging voor hen.”
“Meneer, ik ben reeds heel mijn leven een verwoede fietsster. Ik sta met mijn fiets op en ga ermee slapen, allee bij manier van spreken. Maar” ze stak haar wijsvinger omhoog “ik respecteer de regels. Regels, meneer, is het woord waar alles om draait. De regels in onze maat-schappij moet men respecteren door er rekening mee te houden. Jam-mer genoeg is regels voor velen een onbekend woord geworden. Dat geldt niet alleen voor de fietsers.”
Ik klapte zachtjes in mijn handen.
“Het doet deugd dat te horen. Want op de straat zie je tegenwoordig veel voetgangers die zich van de regels geen fluit aantrekken. Wist je dat je verplicht bent langs een zebrapad de straat over te steken, tenzij je er dertig meter van verwijderd bent.”
“Ik dacht dat het twintig meter is”, zei ze.
“Op een metertje meer of minder kijk ik niet. Voetgangers moeten voor het rode licht blijven staan ook al zien ze geen auto’s aankomen. Ongelooflijk hoe velen toch vlug overlopen. Regels!”
“Automobilisten mogen niet parkeren op voet- of fietspaden.”
“Wie dat doet, moet beboet worden, mevrouw. Wie daar parkeert, overtreedt niet alleen de regels, maar is op de koop toe een asociale.”
“Weet je wat ook een heikel punt is, meneer. De regels voor de vuil-niszakken. Ongelooflijk wat er allemaal insteekt. Onze buurvrouw is nog straffer. Zij stofzuigt het huis en komt dan de volle stofzak uit-schudden in het rioolputje. Ze is wel de eerste om de brandweer te bel-len als, na zware regen, water in haar kelder staat.”
“Bij ons is er een man die zijn hond uitlaat”, was ik weer aan de beurt. “Het plastiekzakje hangt ostentatief zichtbaar aan de lijn. Kijk eens hoe proper ik ben! Zodra de hondendrol in het zakje zit, verdwijnt dat eveneens in een rioolputje. Vorige week ging ik naar de bakker en on-derweg zag ik een straatveger met zijn kar. Toen we elkaar passeerden, knikte ik naar hem en hij lachte breeduit. Ik weet niet of hij Neder-lands verstond, maar ik bedankte hem omdat hij de straat voor ons proper houdt. Dat was gemeend.”
“Dat is zelfs lief van jou, meneer. Bij ons wordt ook regelmatig het vuil geveegd. De man die dat doet, kiepert het niet in zijn kar. Hij laat het verdwijnen in het rioolputje bij de hondendrollen. Een andere re-gel. Wist jij dat het in Engeland de regel is om op een roltrap langs links te lopen en aan de rechterkant stil te blijven staan. Niet slecht, hè.”
“Ik volg op het trottoir een eigen regel. Als voetganger loop ik altijd langs de kant van de huizen en ga geen stap opzij voor jongeren uit de andere richting. Eén maakte er een opmerking over en ik zei hem vriendelijk: respect voor de ouderdom.”

TdW


Tags assigned to this article:
2014-44Op het Noorderterras

Related Articles

Jef van Hoof en Charles Louis Hanssens: Phaedra cd’s

En Luc Famaey ploegde voort: zonder subsidies, zonder een minister die in plaats van een cliché-fotoboek een stapel cd’s met

Sceptr.net scoort

Sinds 9 december werd Sceptr.net gelanceerd en vier maanden later tellen wel al zo’n 250.000 unieke bezoekers van de website.

Op het Noorderterras

Talen Een man liep voorbij mijn bank. Hij groette mij en de vrouw die naast me zat met een beleefd: