De jongens en meisjes van de nieuwswebsite Rechts Actueel kwamen op het idee eens een zanger uit te nodigen om een liedje te zingen in een culturele zaal in Vlaanderen. Geen probleem, zou een mens denken: we leven toch in een vrij land, waar de vrije meningsuiting geldt, nietwaar?

Maar dat was buiten de politiek-correcte waard gerekend. Aanvrager van het concert was Rob Verreycken, en de zaal waarop gemikt werd was een culturele zaal in de stad Sint-Niklaas, waar Freddy Willockx weliswaar geen burgemeester meer is maar als voorzitter van de gemeenteraad (en onderdeel van een coalitie met N-VA) toch nog een stevige vinger in de pap heeft. Horresco referrens, de uitgenodigde zanger was geen communistische Cubaan, geen Afro-Amerikaanse gangsterrapper, maar de Duitse zanger Frank Rennicke.

Rennicke, die de gitaar leerde kennen in de jeugdbeweging Vikingjugend, maakte honderden liederen en hij gaf al vijftien cd’s uit. Hij is een radicale Duitse nationalist, die de NPD ondersteunt, de radicale rechts-nationalistische partij in Duitsland, en voor hen (symbolisch) kandidaat was bij de Duitse presidentsverkiezingen. In zijn liederen zingt hij niet alleen over de rijke geschiedenis en de schoonheid van het Duitse land, maar ook over taboeonderwerpen: de Eerste en Tweede Wereldoorlog (en de kijk daarop), de cultus van schaamte en boete, de volgens hem te slaafse houding van Duitse politici ten overstaan van de staat Israël, het volgens hem gebrek aan echte vrijheid in de Bondsrepubliek… Het oordeel van links laat zich dan ook raden: Rennicke moet wel een boze (neo)nazi zijn!

Veroordeeld

Ook in Sint-Niklaas sloegen alle ‘verdraagzame’ stoppen door. Freddy Willockx verklaarde in de krant dat de lokale sp.a-afdeling beslist had dat Rennicke niet mocht zingen. Op vraag van de lokale N-VA-cultuurschepen Annemie Charlier werd het geldige contract verbroken. De redenen: Rennicke zou ‘veroordeeld’ zijn, en zijn liedjes zouden ‘niet passen in de visie van de stad’. Rechts Actueel trok echter meteen naar de rechter in kort geding, die gehakt maakte van de houding van Willockx en Charlier: Rennicke bleek hoegenaamd niet veroordeeld (en integendeel glansrijk vrijgesproken door het hoogste Duitse Grondwettelijk Hof), er ligt geen bewijs voor dat Rennicke een (neo)nazi zou zijn, en een geldig gesloten contract moet uitgevoerd worden. N-VA en sp.a en verloren het proces over de ganse lijn. Pijnlijk, en een kostelijke zaak voor de Sint-Niklase belastingbetaler, die aan Rechts Actueel de kosten van het proces moet betalen.

Alleszins verzamelden honderdtwintig cultuurliefhebbers zaterdagavond in Sint-Niklaas. Nadat de Sint symbolisch Freddy Willockx als een stout kind gehekeld had (en trouwens ook vond dat het een lelijk kind was), begon Rennicke aan zijn optreden, niet gehinderd door het handvol linkse tegenmanifestanten. In het eerste deel besteedde hij aandacht aan de geschiedenis van zijn land: de vrijheidsliederen uit de napoleontische tijd en eigen werk, waaronder het aangrijpende ‘Das Mädel mit der Fahne’, dat stilstaat bij de terreur waaraan de Duitse burgerbevolking in 1945 onderworpen werd, bij de ‘bevrijding’. In het tweede deel ging het er ‘gemütlicher’ aan toe, met een reeks volks- en heimatliedjes, waarbij luid meegezongen liederen als het Niedersachsenlied en het Westerwaldlied niet konden ontbreken.

Slotsom? Veel misbaar vooraf om niets, en zowel voor de organisatoren, de aanwezigen als de artiest een geslaagd concert, dat – konden we optekenen – zeker voor herhaling vatbaar is. De stad Sint-Niklaas mag zich dus opmaken voor een nieuwe krachtmeting. De N-VA zal dan in Sint-Niklaas moeten kiezen: blijft men verdergaan in nodeloze weigeringen – en verloren processen? Of kiest men voor vrije meningsuiting, waarbij de ‘kracht van verandering’ het tijdperk afsluit waarin Willockx besliste wat er mocht gezegd of gezongen worden? Wordt vervolgd!

H.d.G