2015-01_15_Mad Man - Spookmatch (Medium)Match van het jaar?

Op bevel van de trainer van KV Mechelen, Aleksander Jankovic, mochten we het duel tussen KVM en Moeskroen niet tot match van het jaar verheffen. Daar hadden we geen moeite mee. Al kunnen ze Achter de Kazerne de punten goed gebruiken, behalve bij de supporters van Malinwa en bij de aanhang van Moeskroen zullen er nog niet te veel wakker hebben gelegen van die botsing. We moeten Jankovic dus bijtreden. We gunnen hem zelfs de pluim die hij op zijn eigen hoed stak, omdat niemand anders op dat gedacht is gekomen. “Met mij als coach speelde KVM slechts één slechte match.” Al was het dan niet de match van het jaar, met de referenties die hun timide Servische oefenmeester kan voorleggen, moesten we niet langer twijfelen en wisten we waar naartoe voorbije vrijdagnamiddag.

Mag het eens?

Er was weinig keuze voor KV Mechelen. Winnen tegen Moeskroen, of met kopzorgen het nieuwe jaar in. Die kwelling is trainer Jankovic en zijn spelers bespaard gebleven, na de nipte thuisoverwinning met één-nul. De pesterijen door de voetbalgoden, die Malinwa de voorbije maanden geen greintje geluk gunden, zijn dit keer achterwege gebleven. Het kon niet blijven duren. Het beetje extra adem dat ze Achter de Kazerne dringend konden gebruiken, komt juist op tijd. De drie punten onder de kerstboom zullen deugd hebben gedaan aan de gekwelde geel-rode zieltjes.

Ieder zijn mening

Als ze op het Lisp nu eens begonnen met de violen te stemmen? Na de zes-nul pandoering anderhalve week geleden tegen Charleroi, liet sportief directeur Radzinski, langs zijn neus weg en met een vooruitziende blik, verstaan dat Lierse er goed aan zou doen zich vanaf nu voor te bereiden op de play-off 3. Trainer Stojanovic ziet dat anders. Hij valt nog liever dood dan nu al de handdoek te werpen. Met als argumentatie: “We moeten erin blijven geloven. Er volgen nog tien wedstrijden in de reguliere competitie. Dus…” We kunnen, samen met hun trouwe supporters, alleen maar hopen dat het er geen tien te veel worden.

Wie?

Toen waren er nog negen. Negen wedstrijden om het tij te keren voor Lierse. Ze hebben een drietal weken de tijd om de pil van verleden vrijdag te verteren. Als ze er een gewoonte van maken – nu weer tegen Club Brugge – zes doelpunten te incasseren en zelf niet te scoren, gaan we de aangekondigde opstanding niet meer meemaken. Is er iemand die het nog ziet zitten op het Lisp? Die mag van ons de prijs van optimist van het jaar in ontvangst nemen. Met gelukwensen van de jury en een troostend schouderklopje erbovenop. Niet drummen a.u.b.

Geen stunt

Het was niet de bedoeling van Westerlo zich op het veld van Anderlecht nog eens te laten afrossen met een weinig deugddoende forfaitscore, zoals eerder gebeurde tegen Club Brugge. Die bedenkelijke ervaring was er teveel aan en niet voor herhaling vatbaar, volgens Dennis van Wijk, die we geen ongelijk kunnen geven, en met de trainerscapaciteiten die hem eigen zijn, uitkeek naar een resultaat waarmee ze in Westerlo het oude jaar met een goed gevoel konden afsluiten. Dat ze dat bij Anderlecht liever niet zagen gebeuren, kunnen we begrijpen. Het was voor onze correspondent ter plaatse een geldige reden om thuis weg te zijn en ons met zijn klare kijk op de zaak te verrassen.

Tweemaal Dennis

Iedere club die zich respecteert, roept op versterking, merkt onze man ter plaatse terecht op. Inderdaad. Vragen is toegelaten, maar krijgen is de kunst. Ook bij Westerlo, waar het goed boterde bij de start van de competitie, kunnen één of meer witte raven goed van pas komen, na de verlammende ervaring uit de negen laatste wedstrijden waarin ze het met drie schamele punten moesten stellen. Dennis van Wijk schreeuwde zich hees en gesticuleerde als zot, zittend op zijn trainersbank, maar hij kon niet verhinderen dat een te sterk Anderlecht zijn pupillen met drie-nul opvrat. Met opnieuw Dennis Praet in de hoofdrol, die niet alleen de lakens maar tevens de beslissende voorzetten uitdeelde en alweer een doelpunt scoorde. Geen gelukkig einde van het jaar in de Parel van de Kempen. Met onze beste wensen voor een evenwichtiger 2015, en de rest moeten ze zelf oplossen.

Beveren boven

Elk puntje wordt in dank afgenomen bij Cercle Brugge, en dat geldt niet minder voor Waasland-Beveren. Zaterdagavond stonden de twee tegen de degradatie vechtende ploegen tegenover elkaar, met het mes tussen de tanden. Met als gevolg vijf gele kaarten en een rode voor zondaar Dusenne van Cercle, die na zijn tweede overtreding mocht gaan douchen. Alleen al daarom was de 1-0 zege van de thuisploeg, die twintig minuten met tien moest standhouden, niet onverdiend. Bij Waasland-Beveren doen ze er goed aan de winterstop te benutten door te blijven trainen en extra petrol te geven. Het zal nodig zijn, als ze zich willen handhaven in eerste.

In de kijker

Dat Zulte-Waregem zich voor eigen volk met 1-3 liet nekken door Charleroi was grotendeels de verdienste van de geblondeerde kroezelkop van zwarte Piet Neekens Kebano, die op zijn eentje half Zulte-Waregem zot dribbelde en zelf één keer scoorde. Wat ze bij Anderlecht ook in de gaten hebben. Dus mogen we halvelings stellen dat ze bij Charleroi hun goudhaantje, omwille van de duiten, eerder vroeg dan laat gaan uitwuiven. De wet van de sterkste, noemen ze dat.

Tip

Standard heeft zich, met de 2-0 overwinning tegen Lokeren, op zijn sokken bij de top zes genesteld. Dan kon AA Gent niet achterblijven. Al was het niet denderend, de toeschouwers in het Guldensporenstadion kregen wel vijf doelpunten te zien. De winst hebben de Buffalo’s op zak. Waarom? Omdat ze met drie doelpunten één keer meer scoorden dan Kortrijk. Hun eerste competitiezege sinds begin november. Hoe is het gekomen? “Ik heb mijn jongens de voorbije dagen met de neus op de feiten gedrukt, en het heeft geholpen”, aldus trainer Hein Vanhaezebrouck, die zo gul was de concurrentie een tip te geven waarmee ze misschien hun profijt kunnen doen.

Eenzaam en verlaten

Van al wat er in het veldrijden bovenuit steekt, was niet veel te merken vrijdag op de wereldbekercross in Heusden-Zolder. Kevin Pauwels deed wel zijn uiterste best om Lars van der Haar van de overwinning te houden, maar moest bij het scheiden van de markt vijfenveertig seconden prijs geven op de Nederlander die de helft van de wedstrijd moederziel alleen reed. Dat hij achteraf geen spijt had van zijn vroege aanval en zijn eenzame solotocht, en zich onderweg geen seconde had verveeld, was eraan te zien, toen hij op de hoogste trap van het schavotje door het vrouwelijke erecomité met recht en rede in de bloemetjes werd gezet, nadat ze hem aan hun boezem hadden gedrukt.

Straffe Wout

Waar we vroeger de naam Sven Nys tot vervelens toe mochten invullen als winnaar mogen we nu Wout van Aert aankruisen als triomfator, als hij aan de start komt. In Bredene was het zaterdag weer zover. Zijn achtervolgers reden erbij voor spek en bonen. Ze konden alleen maar vanop afstand zijn hielen bewonderen, en toekijken hoe hij met overtuiging de Ereprijs Paul Hereygers aan zijn al indrukwekkend palmares toevoegde. Waar gaat dat eindigen voor die knaap, die nog maar pas zijn plechtige communie achter de rug heeft?