Het Internationaal Muntfonds was op visite in België en publiceerde nadien bedenkingen over onze economische en financiële gezondheid. Die besluiten zijn doorgestoken kaart. Het IMF speelt wel vaker onder één hoedje met mensen van de Nationale Bank, die op hun beurt schatplichtig zijn aan de sociale partners. Deskundigen, door de Nationale Bank op pad gestuurd naar het IMF, zeggen achter hun hand dat de bonzen van de bank, en hun syndicale toezichters, het internationale fonds gedwongen hebben de vakbonden “iets” toe te werpen. Dat “iets” is een refrein waar het IMF niet achterstaat, maar wel in verzeild geraakt is. En dat refrein is gretig overgenomen door de socialisten van De Standaard – denk aan Karel Verhoeven, Bart Brinckman en Peter de Lobel – en De Morgen. Het IMF neuzelde wat over een belasting van de vermogens, maar meent dat niet. Het kreeg wel veel aandacht bij de vakbonden, in de gazetten en op radio en televisie. Het IMF staat prioritair positief tegenover een belastingverschuiving (tax shift) naar het verbruik en de verbruikers. Wie meer verbruikt, betaalt meer btw, eventueel een hogere btw dan de huidige tarieven.

Ook iets waar het IMF zich over begint op te winden, is de doortraptheid van het federale systeem in België, dat slechts kan functioneren indien alle delen van die federatie eerlijk en doorzichtig samenwerken. Wat dus niet het geval is. Het IMF trekt traditioneel naar de federalen in Brussel maar passeert nu ook in Namen en bij de Vlaamse regering en stelt vast dat er geen coördinatie is voor de economie en dat het interministeriële comité, dat voor de samenhang moet zorgen, een flop is. Het IMF gooit dus deels met zijn klak naar de gezondheid van de Belgische economie.