Een Grote Vader moet goed geld opleveren, denken sommigen van hun kinderen. In 1980 vond Louis Neefs samen met zijn echtgenote de dood in een auto-ongeval in Lier. Zoon Günther werd zwaargewond. Zoon Ludwig was op skivakantie. Louis Neefs was toen één van de populairste Vlaamse zangers, met liederen als Mijn vriend Benjamin, Margrietje, Als ik ooit eens vijf minuten tijd heb, Aan het strand van Oostende. De Kempenaar was onder meer een ontdekking van Bobbejaan Schoepen. Zijn warme, mannelijke stem kwam hem ook van pas als tv-presentator. Louis nam deel aan binnen- en buitenlandse zangconcours. Na zijn plotse dood bleef hij leven in de hoofden en de harten van veel Vlamingen.

Nekka, met zijn meeslepende en goed beklante muzieknachten in het Sportpaleis, wilde vijfendertig jaar na de dood van Louis Neefs deze promotor van het Nederlandse lied opvallend en stijlvol herdenken tijdens “Houden van/ Griffelrock”, een initiatief van Nekka. Gesprekken werden gevoerd met Ludwig en Günther Neefs. De koude douche volgde snel. De zonen Neefs vragen 12.000 euro aan Nekka om de naam van hun vader te vermelden op de affiche, in de publiciteit en in het programma van de volgende “Houden van”. Met die 12.000 euro – een half miljoen frank – is er verder niets geregeld voor de rechten op het gebruik van de teksten en de melodieën van Louis Neefs. Het niet-gesubsidieerde Nekka kan dat bedrag onmogelijk ophoesten. Wie op 28 of 30 april 2015 afzakt naar het Sportpaleis voor “Houden van/Griffelrock”, zal het zonder de Kempense bard moeten stellen.