Kompany mag er eens achterkomen

Sloddervossen

Het goede nieuws voor Cercle Brugge is dat het in de terugwedstrijd voor de beker nog alle kanten uit kan, nadat het met 2-1 geklopt werd door Charleroi. Dan moeten ze wel de kansen verzilveren in plaats van ze slordig de nek om te wringen, zoals in het eerste halfuur waarin ze de thuisploeg al met twee treffers hadden kunnen nekken. Dat is niet gebeurd. We gaan er dan ook niet over melken. Dat laten we over aan hun IJslandse trainer, Arnar Vidarsson, die een beter zicht heeft op de zaak, en ervoor langs de kas mag passeren.

Wedden?

De hemel moet al invallen als Anderlecht en AA Gent de halve finales voor de beker niet halen. De 0-3 waarmee de ravotters van trainer Hasi “de boeren” van Zulte-Waregem inblikten, en de nog straffere 1-4 van Gent op het veld van Lokeren, zeggen genoeg. Wie zich toch geroepen voelt ons tegen te spreken, en met ons wil wedden, mag het ons altijd laten weten. We houden niemand tegen. Niet allemaal tegelijk a.u.b.

Wie van de twee?

Het bekerduel tussen KV Mechelen en Club Brugge eindigde op een dubbele bros. Bij Malinwa dromen ze al hardop van de halve finale. Het probleem is dat ze er in het Jan Breydelstadion ook zo over denken. Om te weten wie zich na afloop mag verkneukelen, moeten we geduld hebben tot 21 januari. Al hebben we een vermoeden wie aan het kortste eind gaat trekken, we zijn niet zo van lotje getikt om op die uitslag centen in te zetten.

SK Beveren zaliger

Hoog bezoek in Beveren, waar de thuisploeg het zaterdagavond moest opnemen tegen Anderlecht. Op de Freethiel denken ze met tranen in de ogen terug aan de zalige tijd toen het toenmalige SK Beveren, met virtuoos Heinz Schönberger als enige versterking naast tien jongens uit eigen streek, zijn voet mocht zetten naast het grote Anderlecht, dat met knikkende knieën naar Beveren afzakte. Nostalgie? Misschien wel. En we zullen maar zwijgen over de manier waarop het bergaf is gegaan toen de negerhut van oom Tom in het Waasland aanspoelde. Vrede op aarde aan alle mensen van goede wil, en zand erover.

Handjes draaien…

Dat Wouter Corstjens van Waasland-Beveren zijn handen niet kan thuishouden, is voor zijn rekening. Dat hij dat deed onder het oog van de scheidsrechter en met een nokvol stadion als getuige, was niet erg slim. Strafschop dus. Steven Defour had weinig moeite om Anderlecht op voorsprong te trappen. Met een tweede doelpunt, in de slotfase, bevestigde Dennis Praet al het goede dat over hem verteld wordt. Slotsom: een zege zonder veel glans voor Anderlecht tegen een thuisploeg die goed meespeelde maar geen vuist kon maken. Behalve Corstjens, die als handballer geen slecht figuur zou slaan.

Iedereen tevreden?

Voor het antwoord op de vraag of KV Mechelen, na vijf wedstrijden zonder doelpunten, eindelijk nog eens kon scoren, moesten we in Westerlo zijn. En jawel, het lukte dit keer. Veel schieten ze er niet mee op, maar toch een woordje van dank aan Veselinovic, die een achterstand van 1-0 kon ombuigen in een gelijkspel tegen de kostgangers van Westerlo, die al na een halfuur met tien verder moesten. Als we erbij vertellen dat de doelman van de thuisploeg, Koen van Langendonck, zijn handen vol had en in zijn dagje was, is het voornaamste gezegd. We gaan ons niet bezighouden met de vraag of ze in beide kampen met één puntje tevreden kunnen zijn. Dat ze het onder elkaar uitzoeken.

Lierse ligt in de knoop

Het gaat van kwaad naar erger met Lierse, dat in Charleroi op zes-nul getrakteerd werd. De geel-zwarte verdediging rammelde, het middenveld was nergens en van aanvallen was nauwelijks sprake. Voor de rest was alles in orde. Miserie troef op het Lisp. Hoe ze het allegaartje dat Lierse moet voorstellen opnieuw op het juiste spoor moeten krijgen, is een raadsel, waarbij zelfs de beste trainer van de wereld moet passen. We kunnen ons voorstellen hoe het in de kleedkamer eraan toe is gegaan. We hoorden vloeken in het Russisch, Egyptisch, Frans, Berbers en een reeks Afrikaanse streektalen erbovenop. Met een donderpreek in het Sloveens van trainer Jovanovic als toemaatje.

Meegenomen

Op enkele duizenden euro’s minder of meer gaan ze niet zien. Pakweg dertien miljoen euro en een klets per jaar, dat is wat ze bij Chelsea over hebben voor Eden Hazard. Omgerekend in onze oude knotsen komt dat neer op een slordige anderhalf miljoen frank per dag. Is dat decadent? Helemaal niet. Hazard moet ook eten en de eindjes aaneen proberen te knopen. Om van zijn dagelijkse uitgaven nog te zwijgen.

Arme Vincent

Het zijn jaloerse beddenbakken die Hazard zijn zakcentje misgunnen. Het is niet omdat ze bij Chelsea op hun kop gevallen zijn en blijven botsen dat hij hun aanbod moet afslaan. Grote baas Abramovich zal er geen handvol koosjere kaviaar minder om smullen. En dat Hazard keihard werkt, hebben we vernomen. We zullen ervoor bidden dat hij niet overwerkt geraakt. We hebben te doen met Vincent Kompany, die het met 100.000 euro per week minder moet stellen. Hoe houdt hij het vol?

Goudhaantje

Beloftevolle renners groeien in Limburg niet aan de bomen, maar met Tim Wellens hebben ze in het bronsgroene eikenhout en bij de Lottoploeg geen krabber in huis. Het lef warmee hij de voorbije jaren vriend en vijand verbaasde, gaf bij de ploegleiding de doorslag om hem een kans te geven in de Ronde van Frankrijk. Het is nog veel te vroeg om victorie te kraaien, maar we mogen hopen dat hij zijn sterke prestaties kan blijven evenaren.

Tijd zat

“Ik zal ontgoocheld zijn als ik de lijn niet kan doortrekken”, vernemen we. Al zien we het liever anders gebeuren, als Tim Wellens de verwachtingen (nog) niet kan inlossen, gaan we zijn ontgoocheling niet delen. Er is hem op zijn drieëntwintigste nog een zee van tijd gegund. We zitten nu al op hete kolen om het jonge Limburgse geweld bezig te zien in de Waalse klassiekers, Parijs-Nice en de Tour. Vooruit met de geit!

Wout en Sven

De zedige kussen waarmee een stel schattige madelieven Wout van Aert voor zijn overwinning in de veldcross in Essen beloonden, waren meer dan verdiend. De concurrentie kwam er niet aan te pas en werd door de twintigjarige knaap uit het Kempense Lille op een hoopje gereden. Het was zijn zesde overwinning bij de profs. We geven op een briefje dat we van hem het laatste nog niet gezien hebben. Hoe het met Sven Nys is gesteld? Zijn verblijf in Mallorca heeft niet het verwachte resultaat gebracht. Nys legt er, na zijn ontgoochelend wederoptreden in Essen, voor onbepaalde tijd de blok op. Als ge het ons vraagt, is het welletjes geweest. Het is maar de vraag of hij zich daarbij wil neerleggen.