Het Brugse concertgebouw heeft het nieuwe jaar met een uitgesproken Britse toets ingezet. Op zondag 11 januari opende de muziektempel 2015 met onder meer de hemelse tonen van Purcell en een omzwerving op het klavier langs het hof van Hendrik VIII. En er ligt nog het één en ander in het verschiet, waar muzikale anglofielen van zullen smullen. Niettemin lijkt die Britse intro slechts het pad te effenen voor een grootmeester van een gans andere orde. We doelen op Johann Sebastian Bach (1685-1750), de Saksische barokcomponist die in zijn dagen veruit onovertroffen bleef.

Naar jaarlijkse gewoonte zal de Leipziger toonzetter op de naar hem vernoemde Bach Academie schitteren. Het is reeds de vijfde maal op rij dat Brugge de eer krijgt dit prestigieuze festival te organiseren (van 28 januari t.e.m. 1 februari). Spilfiguur is de door de wol geverfde barok- en Bachspecialist Philippe Herreweghe. Hij bijt op woensdag 28 januari met zijn Collegium Vocale de spits af, met een kijk in de interne keuken. Hun “open repetitie” geeft de muziekliefhebber inzage in hoe ingewijden een complexe barokcompositie onder de knie krijgen. Voor Herreweghe is het van belang om het werk van Bach te blijven zien als een veelkleurig open boek, waarmee men creatief aan de slag kan zonder zich vast te rijden in één geijkte interpretatie. Dat laatste kan zeker gezegd worden van de jazzimprovisaties van het duo Frapé-Pincée op Bachs “hits” diezelfde avond.

Gewaagde invalshoeken en eigenzinnige vertolkingen van Bachs canon zijn op dit festival vaste prik, zo ook een vast jaarthema. Voor de editie 2015 opteerde men voor een weinig opbeurend onderwerp: de dood. Hoewel, in de diepreligieuze baroktijd had de dood niet slechts de bittere smaak van het definitieve afscheid. Sterven betekende evenzeer in het reine komen met het geleefde leven en, bovenal, de overgang naar een nieuw hemels bestaan. Bach en het hiernamaals, dan denkt men meteen aan de “Trauer Ode”. Bach componeerde die ingetogen cantate in 1727 naar aanleiding van het overlijden van de vorstin van Brandenburg-Bayreuth. Herreweghe en zijn ensemble namen het contemplatieve werk als alfa en omega van dit festival. Andere artiesten, onder meer de gambisten Romina Lischka en Liam Fennelly, verklanken elk hun zienswijze van de “Trauer Ode”. Het is aan de belangstellende om naar eigen smaak een passende versie te kiezen.

Niet alles werd opgehangen aan muziek voor het begrafenisritueel. Het “rustpunt” in het festival wordt verzorgd door die andere Vlaamse barokcoryfee, Barthold Kuijken. In duet met klavecinist Ewald Demeyere zal de Brugse fluitist op zaterdag 31 januari een aantal opgewektere sonates van vader Bach en diens zoon Carl Philipp Emanuel Bach (1714-1788), tevens een gewaardeerd componist, ten gehore brengen.

Voor de volledige agenda en reservaties kunt u webzeilen naar www.concertgebouw.be.

Tom