2015-02_01_Eric - Drie koningen (Medium)“Vlaamse solidariteit of een slaapmiddel voor Wallonië?”
Op het ogenblik dat dit blad in uw brievenbus valt, of bij de dagbladhandel ligt, trekt het Vlaams Belang met enkele bestelwagens naar het Waalse Strépy. Mocht er geen lampje beginnen branden dan frissen we graag uw geheugen op.

Frankrijk chanteert Europa (Mark Grammens)
Leo Tindemans was, denk ik, de laatste van een generatie die oprecht in de greep was van de Europese integratie en voor wie de vorming van een Europese Unie een door de oorlogservaring ingegeven ideaal diende. Na hem, en na mannen als Adenauer, De Gasperi, ook Schuman, en enkele anderen, kwamen de generaties politici die nog slechts lippendienst bewezen aan “Europa”, en die het ideaal van hun voorgangers misbruikten voor hun politiek, ook geopolitiek machtsspel.

Fietsen met de remmen op, wie houdt dat vol?
Dankuwel, lezer, 2015 en u bent er weer. Wat wordt dit jaar voor diegenen die blijven hopen op meer Vlaanderen? Een jaar van “ik weet het allemaal zo goed niet meer”? Zou kunnen. De Grote Twijfel lijkt in de nek van onze politici, economen en sociale wetenschappers te kruipen. Ook in die van de Vlaamsgezinden.

Een “revolutionaire” paus (Mark Grammens)
Van de vele boetes die in ons land jaarlijks worden uitgeschreven, goed voor tientallen miljoenen euro’s, wordt 50 tot soms 70 procent gewoon niet betaald. Minister van Financiën Johan van Overtveldt (N-VA) denkt een idee te hebben om hardnekkige wanbetalers tot inkeer te brengen: dreigen met een deurwaarder. Op heel veel succes moet hij allicht niet rekenen, als men ziet welke absurd hoge boetes soms worden uitgesproken. Of wat te denken van de man die zijn schuld afgelopen jaar elke dag zag toenemen met 3.300 euro? Elke dag! Hij staat al 15 miljoen euro in het krijt bij Vadertje Staat. Tijd om een deurwaarder uit te sturen?

Het gevangeniswezen: de vulkaan staat weer op uitbarsten
Voorbije zondag werden zes cipiers verwond, toen ze door een gevangene met een mes aangevallen werden. Het illustreert eens te meer de gespannen sfeer in de Belgische gevangenissen. Vorige week brachten we al een eerste artikel over de overbevolking, de lamentabele infrastructuur, de toenemende agressie onder de gedetineerden, de ontelbare achterstallige verlofdagen, de regeltjes allerhande die bijna niet bij te houden zijn, en noem maar. Deze week leest u het vervolg.