We durven hopen

Ahmed Azzouz is inspecteur van en adviseur voor islamitische godsdienstlessen in Antwerpen. Hij stamt uit een Marokkaanse moslimfamilie uit Hoboken. Sinds er in het straatbeeld para’s opdoken, voelen Ahmed en zijn geloofsgenoten zich naar hun zeggen “stilaan zoals de Joden tijdens de Tweede Wereldoorlog”. Ahmed werd in 1969 geboren. Een koud kunstje voor hem om zich te verplaatsen in de leefwereld van de Joden tijdens de bezettingsjaren midden vorige eeuw. Voor zover bekend, moet in Antwerpen, of in gelijk welke stad in dit land, nog altijd de eerste moslim of moslima opgepakt worden en gedeporteerd, enkel en alleen voor zijn/haar geloof. We hopen dat Ahmed niet adviseert om in islamlessen met dezelfde lulkoek uit te pakken die hij meent te moeten uitkramen.

Waaraan het altijd ontbrak

Als het al vermoeiend is voor de modale Antwerpenaar om alle roodgroene kritiek op Bart de Wever en zijn stadsbestuur te blijven slikken, hoe ontzettend vermoeiend moet het dan niet zijn om altijd nieuwe “invalshoeken” te zoeken om die kritiek te blijven spuien? De jongste invalshoek is dat BDW “fout zit” als hij meent dat straathoekwerk geen rol speelt in de strijd tegen radicalisering. Per direct stond het ganse gezelschap straathoekwerkers op de achterste poten, claimde een gebrek aan respect, en vindt dat net straathoekwerkers al jaar en dag contact zoeken met geradicaliseerde jongeren. Kan zijn. Maar waarom is, ondanks al dat betere straathoekwerk, de radicalisering dan wat ze is? Aan realistisch denken ontbrak het altijd al bij propagandisten van de multiculturele illusie. Onder een realistisch ingestelde burgemeester wordt dat in Antwerpen steeds duidelijker.

Radicale moslims in Hasseltse nor

De gevangenis van Hasselt, één van de meest moderne in ons land, is in beeld gekomen als die strafinrichting waar binnenkort radicale moslimgedetineerden kunnen worden opgesloten. Justitieminister Koen Geens heeft de nodige informatie opgevraagd. In het plan van Geens is onder meer sprake van het apart zetten en uit elkaar halen – en houden – van extremistische moslims en hun volgelingen. Het is algemeen geweten, zeker bij de inlichtingendiensten, directies en cipiers, dat jonge moslims worden gehersenspoeld door radicale medegevangenen; voor de zomervakantie wil Geens uitsluitsel. Zowel van Hasselt als van Brugge.

Geen verzoening in Borgloon

Een ultieme verzoeningspoging van N-VA om CD&V en sp.a weer samen in bed te krijgen, is mislukt. Vijf weken nadat de gemeenteraad de structurele onbestuurbaarheid had vastgesteld, lijkt er geen vooruitgang te komen in de te volgen procedure. Het is aan minister van Binnenlands Bestuur Homans om gouverneur Reynders aan te spreken. Maar die opdracht blijft uit. Het was N-VA-schepen Wim Lambrechts die de voorbije weken ontelbare pogingen deed om het huwelijk tussen de drie meerderheidspartijen te redden. Tevergeefs. Sp.a vroeg aan CD&V de koppen van Charly Missotten en Ellen Marès, voor de socialisten geen betrouwbare partners. CD&V eiste dan weer de kop van Ludo Dedrij (sp.a). Ze zijn nog niet aan de nieuwe ‘stroop’ in Borgloon.

Heibel in Mechelen?

Mechelen was de eerste stad waar een de-radicaliseringsambtenaar werd aangesteld, al in november 2013. Hij moet “jongeren” volgen en problemen signaleren.
Nu heeft die man in de Mechelse editie van de Coreliokranten een interview gegeven waarin hij onder meer voorstelt een Koranschool in Mechelen op te starten. Dat zou zoekende moslimjongeren dichter bij hun identiteit moeten brengen.
In de Mechelse coalitie was afgesproken dat de de-radicaliseringsambtenaar vooral achter de schermen zou werken en zeker geen mediashows zou opvoeren. Eerst was er het vraaggesprek in de krant, en afgelopen maandag ook nog eens een gespreksavond over radicalisering, georganiseerd door de Open Vld en Bart Somers, met als spreker: de de-radicaliseringsambtenaar. Coalitiepartner N-VA, bij monde van eerste schepen Marc Hendrickx, kan er niet mee lachen. Hij kan niet aanvaarden dat een ambtenaar zomaar visies en stellingen kan poneren, terwijl daarover geen overeenstemming in de meerderheid bestaat. Misschien is het een storm in een glas water, maar dat er tussen de eerste schepen en de burgemeester een hartig woordje zal geklapt worden, is wel zeker.