2015-05_10_Nollet - goedpraten (Medium)Parijs wil Fox News voor de rechter

De Parijse burgemeester, Anne Hidalgo, wil Fox News voor de rechter slepen. Aanleiding is de berichtgeving van de Amerikaanse nieuwszender na de aanslag op Charlie Hebdo. In het bijzonder de commentaar van Fox News dat er in Parijs wijken zouden bestaan die ware no-gozones zijn geworden, waar politie en niet-moslims niet meer binnen mogen, wekte wrevel op. Het spreekt voor zich dat een socialiste als Anne Hidalgo zoiets niet zomaar kan laten passeren.

Fox News is al langer een doorn in het oog van Europees links, en dus het gros van de Europese media. Stel je voor, die zender rekent zich zonder blikken of blozen in het conservatieve, Republikeinse kamp, en dat mag natuurlijk niet. Dus wordt het minste foutje dat in de berichtgeving van Fox News opgemerkt kan worden onmiddellijk en onverbiddelijk opgeblazen tot een blunder buiten categorie, die alweer moeten bewijzen hoe oerdom conservatief rechts toch wel is. Alsof de Europese of de linkse media ook niet met de regelmaat van de klok de plank zouden misslaan.

Fox News heeft ondertussen al zijn verontschuldigingen aangeboden voor zijn commentaar over de no-gozones in Parijs. Ook de bewering dat in het Britse Birmingham de sharia van kracht zou zijn, werd al teruggetrokken. Alleen, moeten wij nu echt geloven dat er in Parijs ècht geen no-gozones bestaan, waar een politiewagen, en zelfs de brandweer, niet zonder versterking durft binnen te rijden? En dat Birmingham er zoveel beter zou voorstaan dan het Brussel van Femme de la Rue?

Tussen euforie en angst

Tegen de tijd dat u dit nummer leest, weet u al hoe het in Griekenland is afgelopen met de verkiezingen. Zowat elke peiling voorspelt een verkiezingsoverwinning voor Syriza, maar het blijft hoogst onzeker of de partij in het parlement een absolute meerderheid in de wacht zal kunnen slepen.

De media weten eigenlijk niet goed wat ze moeten aanvangen met Syriza. Die partij, een alliantie van eurocommunisten, trotskisten en anarchisten, opgericht naar aanleiding van de verkiezingen van 2004, is ronduit populistisch radicaal links, en dat ligt altijd goed in de markt bij «onze» media. Paul Goossens – vandaag even progressief als een mei 1921’er dat in 1968 zou geweest zijn – stelde zaterdag in De Standaard nog hoopvol de vraag of Alexis Tsipras misschien zou kunnen slagen waar François Hollande en Matteo Renzi mislukten: een halt toeroepen aan al die «rechtse» bezuinigingen, en opnieuw de geldkranen openen. Maar dat Syriza ook een beetje kritisch is tegenover het Europese project, boezemt toch enige angst in. Stel je voor dat uitgerekend een linkse partij een dikke poot vanonder de EU-stoel zou zagen, dat ligt natuurlijk moeilijk bij onze euromane media (en politici).

Kleurplaten

Behalve onze cartoonisten kennen wij persoonlijk niemand die er openlijk voor durft uit te komen dat hij zich urenlang zoet kan houden met kleurpotloden. Nu ja, het is een hobby als een ander, en men doet er geen mens kwaad mee.

We hebben echter onze bedenkingen bij de manier waarop de rage in de media gebracht wordt. Als de boekhandelaars melden dat kleurboeken voor volwassenen als zoete broodjes de deur uitvliegen, dan zal dat wel waar zijn. Het zou ons niets verbazen als een groot aandeel van die kleurboeken nooit verder ingekleurd raakt dan pakweg de eerste twee, drie bladzijden. Om nog maar te zwijgen over de exemplaren die weggeschonken worden als een «zie, dat is nu eens iets voor jou»-cadeautje, en waar de «gelukkige» ontvanger helemaal niets mee weet aan te vangen.

Nu pakt dus ook kwa-haha-liteitskrant De Standaard de vier volgende zaterdagen uit met enkele kleurplaten. We zouden zeggen, ze doen daar in Groot-Bijgaarden maar. Waarschijnlijk zijn wij maar zageventen als we vinden dat kranten zich in de eerste plaats moeten bezighouden met nieuwsgaring en kwaliteitsvolle opinieartikels, en vooral op die manier nieuwe lezers moeten proberen aan te trekken.

Ukraine Today

Je kunt van de Oekraïners zeggen wat je wilt, maar een zekere humor hebben ze wel, ondanks de situatie in Oost-Oekraïne. Neem nu de tv-zender Ukraine Today, opgericht in augustus van verleden jaar. De naam alleen al maakt duidelijk waarover het gaat: een antwoord op de Russische nieuwszender Russia Today. Of de nieuwszender veel bekeken wordt, is maar de vraag. Het is eerder twijfelachtig dat in het buitenland veel kijkers zaten te wachten op een Oekraïense versie van Russia Today. Soit, men kan in ieder geval niet beweren dat ze niet proberen.

Oekraïne is overigens niet het enige land met een eigen nieuwszender gevormd naar het beeld van CNN. De Britten hebben BBC World News, de tv-versie van BBC World Service Radio. Frankrijk heeft zijn France24, en de EU moest ook een Euronews oprichten om een «Europese» kijk op de wereld te kunnen brengen. Russia Today was daar een reactie op, en Ukraine Today een reactie op die Russische reactie.

Op de satelliet en het internet vind je gemakkelijk een hele reeks andere nieuwszenders: Qatar heeft Al-Jazeera, Iran zijn Press TV, Israël zijn i24news, China zijn CCTV News, Japan zijn NHK World, enzovoort. De grens tussen «nieuwszender» en «ordinair propagandazendertje» valt soms moeilijk te trekken. Zelfs voor een privékanaal als CNN is het duidelijk dat die altijd de Amerikaanse versie zal brengen, en als puntje bij paaltje komt de Amerikaanse kijk naar de rest van de wereld zal willen uitdragen. Maar voor de lezer die af en toe eens naar de nieuwsprogramma’s van de VRT kijkt, hoeven we dat fenomeen uiteraard niet uit te leggen.