2015-03_19_Mad Man - SportZompig (Medium)Een BK om over na kaarten

Moet er nog slijk zijn?

Plichtsgetrouw als altijd waren we op de vooravond van het BK veldrijden, samen met onze plaatselijke gids, op post om de omloop in Erpe Mere te verkennen. Te voet, zonder een Harley Trapson. Aan de start- en aankomstzone was het nog te doen, honderd meter verder zakten we tot aan onze enkels in de modder. Het werd nog erger toen we de weidezone naderden, waar onze metgezel ons uit de zompige ondergrond moest helpen als we niet kopje-onder wilden gaan. Na controle van de balkjes en de trappenzone hielden we het voor bekeken, met uren van bewondering voor de crossers die zich daar zondagnamiddag moesten doorploeteren.

Eén tegen allen

Wie van de veldrijders wil er eens niet een jaar lang met een tricolore trui stoefen? Van al wat er zondag aan de start stond in Erpe Mere waren er nog niet te veel die voor een ereplaats, laat staan een stek op het schavotje, in aanmerking kwamen. Dat ze zich opofferden om de hoop te vergroten, siert hen. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd. Maar ze zullen het ons niet kwalijk nemen, hopen we, dat we met argusogen uitkeken naar het handvol kanshebbers dat zich geroepen voelde topfavoriet Wout van Aert van de zege te houden. Eén tegen allen, of de oude garde tegen de twintigjarige pas uit het ei ontloken veldritrevelatie van het seizoen. Daar hadden we een paar extra sokken en natte voeten voor over.

Vooruit met de geit

Dat lefgozer Van Aert al een heel seizoen scherp staat, weten we onderhand. Waar we in afwachting van de start het raden naar hadden, was of hij zijn topvorm in Erpe Mere kon bevestigen. Daarbij, volgens ingewijden was de omloop een kolfje naar zijn hand. Allemaal troeven dus, maar daarom nog geen honderd procent garantie op succes. Anders moest het BK, dat altijd wel iets bijzonder in petto heeft, niet meer gereden worden. Dat zouden de organisatoren, na de moeite die ze zich getroost hadden, nogal grof hebben gevonden. Vandaar dat het legertje crossers voorbije zondag, midden een massa nieuwsgierigen, de rug mocht krommen op hoop van zege.

Verrassend

Als we de gazettenpraat moesten geloven, en de onverwachte wending in het WK buiten beschouwing laten, was er één vraag waarop we op voorhand het antwoord schuldig bleven: wie gaat als tweede over de meet bollen in Erpe Mere? Het is anders verlopen, met als spelbreker de technische pech die Wout van Aert, na een daverende start, van de overwinning hield. Veer gebroken bij de gedoodverfde favoriet, tot meerdere eer en glorie van winnaar Klaas Vantornhout. Met als bijkomende meerkeuzevraag: wie zou als derde gelauwerde musketier mee op het erepodium plaats mogen nemen? We dachten, in die volgorde, onder zijn afgepeigerde en beslijkte snoet Tom Meeusen te herkennen. Dan was het wachten op de apotheose. Die werd ingezet met een zwierige uitvoering van de nationale smartlap. Terwijl winnaar Vantornout met de tricolore trui om zijn sportieve lijf stond na te genieten van een BK dat een verrassende ontknoping kende.

Groen licht

De Duitse tv-zender ARD gaat, na zeven jaar te hebben gezwegen in alle toonaarden, opnieuw het licht op groen zetten voor rechtstreekse uitzendingen over de Ronde van Frankrijk. Niet dat ze er bij “Das Erste” hun hand voor in het vuur durven steken dat alles nu zuiver op de graat is in het peloton, maar de ijver die aan de dag wordt gelegd om verboden spul te weren heeft de Duitse omroep gecharmeerd, luidt het. Goed gevonden, en het zal wel gedeeltelijk waar zijn. Ze kunnen er ook niet naast kijken dat een aantal Duitse renners de laatste tijd mee het mooie weer maakten in de klassiekers en in de Tour. Met hun supporterslegioen als eisende partij voor rechtstreekse beelden. Vandaar.

Zwammers

Vooral Marcel Kittel blijft, met de verbetenheid van Don Quichotte, ten strijde trekken tegen het gebruik van doping. Andere pleitbezorgers om, na het zondige dopingverleden van de Duitse T-Mobileploeg, terug aan te knopen met de traditie, zijn John Degenkolb, André Greipel, en last but not least de onstuimige Tony Martin, die nooit ver weg was op het tv-scherm. Onze eigen tv-zender, met Michel Wuyts als vaandeldrager, heeft nooit overwogen, ook niet toen het ene dopingschandaal het andere opvolgde, er de blok op te leggen. Integendeel, op het urenlang zwammen van ’s morgens vroeg tot laat in de namiddag hebben ze een patent bij de VRT. Ze mogen iets hebben.

Waar is hij?

We krijgen niet elke week de kans een vierdeklasser in de bloemetjes te zetten. Bij de winterstage die holderdebolder en in vliegende vaart werd afgewerkt door Beerschot-Wilrijk werden nogal wat wenkbrauwen gefronst. Kan een vierdaags verblijf in het Turkse Antalya, – heen- en terugvlucht inbegrepen -, vruchten afwerpen? Die vraag durven we niet stellen omdat ze bij Beerschot-Wilrijk beter weten dan wie ook waarmee ze bezig zijn. Ze zijn goed aan het boeren, vernemen we. De promotie naar derde klasse wenkt en structureel zit alles goed in elkaar. Tot zover alles piccobello. Alleen jammer dat Patrick Vanoppen, de redder in nood die zichzelf opofferde om Beerschot zaliger naar de verdoemenis te helpen, zijn flamboyante kop niet meer laat zien op het Kiel. De applausmeter zou het begeven.

Grootvader Praet I

Het Laatste Nieuws bracht over twee volle bladzijden een lovend artikel over Dennis Praet, de rijzende ster bij Anderlecht. De redactie ging daarvoor aankloppen bij zijn ouders. Nu wil het toeval dat we, van in de tijd dat we amper onze scholierentijd achter der rug hadden, nauw bevriend geraakten met grootvader Herman Praet, en dat gebleven zijn tot hij het, half de jaren negentig, nodig vond naar het Walhalla te vertrekken. Niet zonder gedenkwaardige sporen na te laten.

Grootvader Praet II

Laat het een late ode zijn aan de grootvader van Dennis Praet, die bij ons weten minder goed met een bal uit de voeten kon dan zijn begaafde kleinzoon, waarop hij enorm fier zou geweest zijn. Het is hem niet meer gegund geweest zijn kleinzoon te vertellen over het avontuurlijke leven dat hij achter der rug had en waarin hij met ere de Vlaamse kleuren verdedigde van Charkov tot in het toenmalige Belgisch Congo. “De avonturen van Kuifje in Congo” zijn er klein bier tegen. In Lubbeek, waar hij zijn laatste jaren doorbracht, kunnen ze getuigen dat grootvader Praet er zijn hand niet voor omdraaide om, met de milde humor die hem eigen was, brave zielen door de buis te trekken.

Grootvader Praet III

We blijven Herman Praet in herinnering houden als een levenskunstenaar die, vanuit zijn voorbehouden loge hierboven, fier mag neerkijken op zijn kleinzoon. En Dennis van zijn kant op zijn onvergetelijke grootvader. We houden Herman Praet, waarvan de naam in ons hart gegrift staat, in ere. Met de raad aan Dennis, als de miljoenen euro’s morgen rond zijn oren vliegen, hetzelfde te doen, zichzelf te blijven, en zijn onvergetelijke grootvader de eer te gunnen die hem toekomt.

LottoNL-Jumbo

De enige WereldTourformatie die Nederland nog rijk is, stelde de voorbije week haar wielerploeg voor aan de pers. Ze hebben er met Sep Vanmarcke een kostganger bij die zijn wilde haren kwijt is en zijn ambities niet onder stoelen of banken steekt. “Zoals de voorbije jaren start ik het seizoen in de Ronde van Algarve. En wil ik daarna toeslaan in de Omloop Het Nieuwsblad, de E3 Harelbeke, Gent-Wevelgem en vooral in de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix.” Veel is niet genoeg voor de trots van Waregem, die geen genoegen meer neemt met een reeks lofwaardige ereplaatsen, die hij graag wil inruilen voor het hoogste plaatsje op het ereschavot. Een vrome wens die we hem van harte gunnen.