Kortrijk boven

Afrika Cup

Het zal wennen worden. Omdat voorbije zaterdag in Equatoriaal Guinea de dertigste editie van de Afrika Cup op gang werd gefloten, zullen we de eerstvolgende weken een aantal zwarte mannekens moeten missen op onze voetbalvelden. Gaan we dat overleven? Wij wel, maar er zijn clubs die hun charmante kroezelkoppen liever niet zagen vertrekken. Anderlecht zal vier spelers moeten missen, waaronder Frank Acheampong die voor Mali uitkomt, en voor zichzelf een glansrol weggelegd ziet als absolute uitblinker van het toernooi. Aan zijn ivoren glimlach zal het niet liggen, en het is hem gegund, maar dan zal hij nog veel boterhammen moeten eten. Er lopen daar meer zwartjes rond die kunnen dribbelen en die zich in de kijker willen spelen. De tamtams zullen ons wel vertellen hoe het daar afloopt in de Afrika Cup.

Niet bang

Mamoutou N’Diaye van Zulte-Waregem gaat de kleuren van Ghana verdedigen. Hij is de aanminnigheid zelve en van niets of niemand bevreesd. Op de vraag of hij geen angst heeft voor ebola kregen we een kordaat “neen!” te horen. “Ik ben gelovig en God beslist. Dus ben ik niet bang.” Allemaal goed en wel, probeer dat maar eens aan het verstand te brengen van een ongelovige als er moet getackeld worden. Waarmee we Mamoutou niet willen belezen, integendeel. We hopen hem binnenkort, gezond van oren en poten, terug in Waregem bezig te zien.

Zwart beest KVM

Club Brugge heeft dit seizoen nog maar één keer de duimen moeten leggen, uitgerekend tegen KV Mechelen dat vrijdagavond op een warme ontvangst mocht rekenen in het Jan Breydelstadion, waar ze die nederlaag nog niet vergeten zijn. De wraak zal zoet zijn, zagen we de supporters van Club denken. Jens Naessens van KVM zag dat anders. Hij werkte een tegenaanval proper af, en kon het zich niet aantrekken dat het thuispubliek nog een halfuur met een ei zat. Tot Tom de Sutter met een onhoudbare knal in de winkelhaak een punt redde voor Club. Waarna we trainer Jankovic hoorden zeggen dat het gelijkspel dik verdiend was voor KV Mechelen, waarop Preud’homme als een razende Nelly reageerde, door met zijn wijsvinger naar zijn voorhoofd te wijzen. Zolang ze maar overeenkomen.

Stoelendans

De Limburgers heten u welkom. Dat is heel vriendelijk, maar het omgekeerde is niet altijd waar. Vraag het maar aan Ronny van Geneugden die in Beveren, met spijt in het hart, bedankt werd voor bewezen diensten. De eer om Waasland-Beveren er bovenop te brengen, moet hij overlaten aan zijn gouwgenoot Guido Brepoels. Met Zulte-Waregem kregen ze op de Freethiel een ploeg op bezoek die zich, na geflirt met degradatiegevaar, genesteld heeft bij een stel grijze muizen in de rangschikking. Een toestand waarmee ze in het Waasland al ruim tevreden zouden zijn. Omdat we vertrouwen hebben in zijn arendsblik, en omdat we ons niet in twee delen kunnen snijden, mocht onze trouwhartige Wase correspondent ons vertellen of de stoelendans iets heeft uitgehaald.

Hoop doet leven

Onze man ter plaatse zag Alessandro Cordaro, die bij Zulte-Waregem debuteerde, bijwijlen de vloer aanvegen met de Waaslandse verdediging en vraagt zich af waarom ze hem bij KV Mechelen niet meer konden gebruiken en gedumpt hebben. Onze correspondent zijn probleem is het niet. Hij heeft na de recente 1-3 nederlaag van zijn ploeg andere zorgen, en kreeg dan nog te horen dat de directe concurrent Cercle Brugge verdiend met 0-2 ging winnen in Charleroi. Dat is weinig opbeurend nieuws voor Waasland-Beveren, waar de reddingsoperatie met een sisser begonnen is. Aan Guido Brepoels om er de moed in te houden. Hij liever dan wij.

Sterk Gent

Waar de winterstop al niet goed voor is. Bij AA Gent hebben ze er zienderogen van genoten, want Moeskroen had in eigen vertrouwd nest geen schijn van kans tegen elf Buffalo’s die de wet dicteerden. Trainer Vanhaezebrouck stond erbij, keek ernaar en zag dat het goed was. Al was de openingsceremonie, met een vroeg tegendoelpunt, een foutje in de Gentse regie, met drie treffers in de resterende tijd mochten de meegereisde supporters van de bezoekers nog tachtig minuten genieten en de polonaise inzetten. En Moeskroen? Die ploeg zit, met vier opeenvolgende nederlagen, in de hoek waar de klappen vallen. Begrijpelijk met een verdediging die met haken en ogen aaneenhangt. Moeskroen mocht nog blij zijn dat Gent bij momenten met de kansen morste, anders was de afstraffing nog groter geweest. Of en hoe Moeskroen zich de eerstvolgende weken kan herpakken, staat in de sterren geschreven, maar valt buiten onze bevoegdheid.

2015-04_15_Mad Man - Geldgeluk (Medium)Swingend KVK

KV Kortrijk blijft verbazen en bezorgde, met het plezieruitstapje naar de kust, Oostende een opdoffer die de zesduizend die het spektakel meemaakten nog lang zal heugen. Afdruipen met zeven lappen rond hun oren is een hard verdict dat ze in het Albertpark niet gewoon zijn. Dat ze zelf één keer scoorden, is goed voor de statistieken, eerreddend kunnen we het nauwelijks noemen, en het doet niets af aan het feit dat ze door de zwierig spelende bezoekers van het kastje naar de muur werden gespeeld. Yves Vanderhaeghe heeft zijn debuut als trainer niet gemist. Hij voelt zich duidelijk goed in zijn sas in het Guldensporenstadion. Zijn swingende sloebers worden ervoor beloond met een comfortabele derde plaats in de rangschikking. Dat ze in Oostende sterretjes zagen, en wellicht nog zien, kan niet gezond zijn. Aan trainer Vanderbiest om er iets op te vinden, voor zover hij intussen zelf al bekomen is van de uppercut. Succes gewenst, in de hoop dat hij het niet aan zijn hart laat komen. Morgen komt er weer een dag.

Knoop

Hij heeft ons lang in het ongewisse gelaten met de vraag: doet hij het, of doet hij het niet? Uiteindelijk heeft Wout van Aert, na veel wikken en wegen, de knoop doorgehakt en beslist het wereldkampioenschap veldrijden in het Tsjechische Tabor dan toch bij de profs en niet bij de beloften te rijden. “Om ervaring op te doen en te leren”, vernemen we. Om in dienst te rijden van de ploeg en niet om te winnen? Dat kan hij de buitenwereld proberen wijs te maken, ploegleider Niels Albert trapt daar niet in. “Nu denkt hij daar misschien zo over, als het zover is zullen we elkaar nog eens klappen.” Afgesproken!

Droom

Wie zijn de uitverkorenen die samen met Van Aert naar het WK in Tabor mogen? Op het verlanglijstje van bondscoach Rudy de Bie staan verder: Nys, Vantornout, Meeusen, Peeters en Pauwels. Dat wil zeggen dat er nog één vacature is. Het zal drummen worden om erbij te zijn. Van de zeven gegadigden wordt verwacht dat ze, als puntje bij paaltje komt, gaan samenwerken om de sterke Nederlandse ploeg, met in de rangen Van der Poel en Van der Haar, de duivel aan te doen. “Het motto luidt één voor allen, en allen voor één”, droomt de bondscoach hardop. Met als toemaatje: “Het zijn toch geen kleine kinderen.” Is hij daar zo zeker van? Van Aert vertoonde verleden zaterdag in Zonnebeke alleszins geen kinderstreken, door opnieuw met grote voorsprong de Kasteelcross te winnen. Zijn zestiende overwinning van het seizoen. Laat het WK in Tabor maar komen.