2015-09_06_Dwars door Vlaanderen (Medium)Rekenen op een “nieuwe wind”

Over overheden en hun “grote gelijk” gesproken, de “Lotto Arena” in Antwerpen blijkt al ruim zeven jaar een illegaal verlengstuk van het Sportpaleis te zijn. Iedereen weet dat de Arena werd neergepoot om het aanbod evenementen met een te kleine bezetting voor het Sportpaleis op te vangen. Wat het vorige provinciale en stedelijke bestuur er vanaf bracht om die “doelstelling” waar te maken, is een wansmakelijk verhaal. Verbolgen buurtbewoners legden er zich nooit bij neer, en ze kregen gelijk van de Raad van State. De provincie moest alsnog naar hun grieven luisteren. Volgende week beslist de provincieraad hoe het verder moet, en zal zijn conclusies overmaken aan de Raad van State. De directie van nv Antwerps Sportpaleis rekent op “de nieuwe wind in provincie en stad om ook in dit dossier orde op zaken te stellen”. Als die wind waait zoals het hoort, zou eerder de directie dan wel het buurtcomité zich zorgen moeten maken. Wie leeft, zal de windrichting zien.

Zwartrijdersprofiel

Goed nieuws is dat zwartrijden met het openbaar vervoer in dalende lijn gaat. Al met zeven procent verminderd sinds het aantal controles steeg. Minder goed nieuws is dat Antwerpen nog altijd koploper is van dat asociale gedrag. In één moeite met die vaststellingen gaf men gestalte aan het gemiddelde “profiel” van de verstokte zwartrijder. Het verwijst naar de categorie van de, gemiddeld, zeventienjarige jongere. In welke gemeenschappen dat profiel nadrukkelijk aanwezig is, zou een raadseltje kunnen zijn, ware het niet dat raden overbodig is voor betalende reizigers die regelmatig op een tram, bus of trein zitten.

Krantenwinkels bedreigd

In januari werden in Jette al vier krantenwinkels bedreigd met een aanslag, omdat zij exemplaren van Charlie Hebdo hadden verkocht. Nu kreeg een krantenwinkel in Sint-Gillis om dezelfde reden een dreigbrief, met daarop de vlaggen van IS en Al-Qaida, hoewel die twee groeperingen eigenlijk bittere rivalen zijn – maar dat is nauwelijks een geruststelling. Officieel zal de persvrijheid in Brussel wel blijven bestaan, maar in praktijk zou er wel eens héél weinig van kunnen overblijven… En er kunnen niet voor alle boekhandels en krantenwinkels para’s opgesteld worden.

Brugse (on)logica

Het stadsbestuur heeft zich zo lang mogelijk verzet tegen de komst van de Amerikaanse fastfoodketen McDonald’s, in de Steenstraat. De vergunning kwam er toch, langs het provinciebestuur, omdat er geen uitvoeringsplan bestaat voor de binnenstad die zoiets weigert! Is het daarom dat het nu verbiedt het bestelde eten mee naar buiten te nemen? Geen raamverkoop toegelaten. Voor de Quick en de twee frietkoten op de Grote Markt geldt dat verbod niet. Urbanisatieschepen Franky Demon geeft als argument aan dat de Steenstraat een winkelstraat is en de Grote Markt een rustpunt, waar plaats is voor horeca. “Maggen we nog van onze zelfgebrede stuten mullen ip ‘n rustig bankstjie langs de Vesten?”

Kwaad ganzenbloed

Op 24 september 2014 overhandigden dierenliefhebbers een petitie met 2.118 handtekeningen, als protest tegen het afmaken van 22 inheemse en 7 uitheemse ganzen aan het Knoks Zegemeer. Ze werden niet al te vriendelijk door burgemeester Lippens ontvangen, en ze kregen tot op heden geen antwoord. Volgens artikel 203 van het gemeentedecreet dient er binnen drie maanden na het indienen van de petitie een gemotiveerd antwoord aan de indiener bezorgd te worden. Met een aangetekend schrijven verhogen de dierenliefhebbers nu de druk op het gemeentebestuur. Het ministerie van Dierenwelzijn volgt de zaak op de voet! Krijgt vast een (beestig) staartje!

Zaak-HAZODI naar Hoge Raad voor Justitie?

Het is zover: de affaire-HAZODI komt nog maar eens onder de aandacht. Kamerlid Degroote (N-VA) heeft bij de Hoge Raad voor Justitie een dossier ingediend om de volgens hem vooringenomenheid van het Hasseltse parket in de HAZODI-affaire aan te tonen. Het gaat specifiek om stukken die uit het strafdossier zijn gehaald wegens niet relevant voor het onderzoek. Degroote heeft een aantal documenten in zijn bezit gekregen die “onregelmatighedenin het onderzoek” van de politiezone zouden aantonen. Ingewijden weten wie er allemaal bij het onderzoek betrokken was: burgemeester Hilde Claes, ex-korpschef Michel Becker, politiesecretaris Klaykens en waarschijnlijk ook nog de nu ex-procureur Rubens. Gaat het lampje branden?
Deze zaak is zeker nog niet van de baan.

Dienstvoertuig gestolen

Vorige week werd het dienstvoertuig van burgemeester Dirk de Vis gestolen, aan het gemeentehuis van Ham. Neen, geen Volvo of Mercedes, wel, volgens de burgemeester, “een oude versleten herenfiets. De Vis: “Ik had mijn fiets zoals altijd geplaatst in de fietsenrekken. Neen, hij was niet afgesloten, want ik dacht dat een fiets in zo’n slechte staat niet zou worden gestolen.” Een waarschuwing aan de dief: “Hij is tot op de draad versleten. Het stuur staat los, een spatbord bengelt, er werkt slechts één versnelling en de ketting slaat door.” Brave burgemeester daar in Ham: hij verwittigt de dief wat er zou kunnen gebeuren. Alsjeblief, wees voorzichtig.

Jan Andries

Op 21 februari werd in Heusden (Destelbergen) op een stijlvolle en beklijvende wijze afscheid genomen van Jan Andries, geboren in 1933. Sinds 1963 bouwde hij, samen met zijn echtgenote Lieve, hun bedrijf Andres uit tot een voorbeeld en standaard voor modekleding; zijn onderneming werd een succesverhaal. Hij bezat de gave om met de vele mensen met wie hij samenwerkte op een open, correcte en bemiddelende manier om te gaan. Hij was echter veel meer dan een bedrijfsleider.

Jan was in zijn jeugd een sterk atleet en hij bleef altijd zeer sportief. Hij was, als overtuigd Vlaams-nationalist, geëngageerd in het eertijds nog strijdvaardige Vlaams IJzerbedevaartcomité, in het ANZ en in de Volksunie. Vooral achter de schermen bleef hij zich gedurende zijn ganse leven vastberaden inzetten voor een welvarender, socialer en dus onafhankelijk Vlaanderen. Het was een aangrijpend moment toen het koor, tijdens de afscheidsplechtigheid, het Gebed voor het Vaderland zong.

Zijn cultureel engagement beleefde hij, samen met zijn echtgenote, nadat hun bedrijf was overgelaten, vooral als bestuurder van het Museum Dhond-Dhaenens in Sint-Martens-Latem.
Jan was een verwoed reiziger. Hij genoot van de rust, de zon en de zee in de heuvels van zijn verblijf in Ramatuelle, gelegen boven Saint-Tropez.

Velen blijven hem dankbaar voor zijn vriendschap.