Sociale woningen

Zoals met veel dingen in dit land van melk en honing, zogenaamd een sociaal paradijs, loopt ook betreffende de sociale huisvesting één en ander spaak. Björn Anseeuw (N-VA) stipte de voorgenomen maatregelen van Homans aan. Kernpunt is de invoering van tijdelijke huurcontracten in plaats van levenslange, wat de doorstroming moet verbeteren en scheefgroeiingen (zoals mensen met hoge inkomens die in sociale woningen blijven hangen) tegengaan. Joris Vandenbroucke (sp.a) kwam met cijfers schermen en vertolkte het standpunt van de linkerzijde dat ongebreideld sociale woningen moeten worden bijgebouwd. De opmerking van Anke van dermeersch (VB) dat zowat een vierde van de sociale woningen door allochtonen wordt bevolkt, werd door minister Homans niet in haar repliek “meegenomen”.

Schattig poesje

Tom van Grieken (VB) sloeg op de spijker van de (niet-)benoemingsvaudeville van pseudoburgemeester Damien Thiéry van de lieflijke Randgemeente Linkebeek (tot nader order in Vlaams-Brabant, maar waar men zich als Vlaming soms een vreemde snuiter voelt). Volgens Homans zijn er geen nieuwe feiten en wordt Thiéry nooit of jamais burgemeester. Ze heeft het volste vertrouwen in de gemeenteraad die met een nieuwe kandidaat moet komen (maar daar helaas nog “geen tijd” voor heeft gevonden).
Van Grieken heeft daar iets minder vertrouwen in. Kennelijk bijzonder geïnspireerd, zei hij dat Homans zich ‘s morgens voor de spiegel misschien een Vlaamse leeuwin waant, maar dat ze voor de Franstaligen in de Rand meer een “schattig poesje” is. Dan toch een poesje om niet zonder handschoenen aan te pakken, volgens ons.

Radicalisering

Een ander “schattig poesje”, met een dieprode vacht, Yasmine Kherbache (sp.a) kwam pleiten voor meer geldmiddelen om de gemeentebesturen te ondersteunen in hun strijd tegen “radicaliserende jongeren” en Syriëstrijders. Minister Homans ziet meer heil in het verschuiven dan het verhogen van middelen. Nadia Sminate (N-VA) trad vanzelfsprekend de minister bij. Sminate gelooft in concreet terreinwerk. Ward Kennes (CD&V) lichtte een tipje van de sluier op over wat we ons bij sommige initiatieven moeten voorstellen – we vatten het voor u samen: steunpunten, vzw’s en studiedagen. Overigens, volgende week begint de commissie radicalisering, na een reeks (deels achter gesloten deuren gehouden) hoorzittingen, aan het échte werk. Er komen nog heel, heel veel vermoeiende ideeën op ons af. Hoe dan ook, we mogen niet zeggen dat het Vlaams Parlement niet met de problematiek bezig is.

De Lijn, drift en delirium

Er zijn natuurlijk nog wereldproblemen: De Lijn, bijvoorbeeld, het “alfa en omega” van het Vlaamse beleid. Karin Brouwers (CD&V) stak van wal met een vraag over de basisbereikbaarheid. Daarmee maakte ze de socialisten, minnaars van het busvervoer, wakker. Met om te beginnen Joris Vandenbroucke, die nog maar eens de besparingen hekelde en nog maar eens een desolaat, busloos Vlaams landschap ziet opdoemen. De uitleg van minister Weyts werd gehinderd door de oprispingen van Ingrid – “Dé Lijn” – Lieten (sp.a), wat dan weer de – hem zo eigen – drift van voorzitter Peumans opwekte (als groot nieuwsfeit opgepikt door de confraters van de VRT).
Vandenbroucke ging in zijn delirium nog wat verder en had het over treinen die federaal worden afgeschaft en moeten worden vervangen door bussen die op hun beurt Vlaams worden afgeschaft die dan weer moeten worden vervangen door busjes van OCMW’s die ook… worden afgeschaft. Daarop werd Vandenbroucke nog eens lekker afgekat en in het gezicht gekrabd (om in die beeldspraak te blijven) door Annick de Ridder (N-VA), die hem met het failliet van jarenlang socialistisch beleid confronteerde. Met De Lijn wordt het in ieder geval nooit vervelend.