Het kan niet gezegd worden dat de zin voor ethiek en moraal er in onze samenleving op vooruit gaat. Denk alleen al aan de 270.000 euro “loon” op weekbasis voor voetballer Eden Hazard. Dat belet de op handen gedragen “Rode Duivel” niet om royale bijverdiensten, zoals “portretrechten”, via legale maar ook ethisch stuitende structuren in Luxemburg te gebruiken om de Belgische fiscus schaakmat te zetten. Voor de rest zijn Hazard, Courtois, Origi, Lukaku en Mirallas, “duivels” in hetzelfde bedje ziek, zo fier als gieters dat ze “de eer van hun land” op het veld mogen verdedigen.

Immoraliteit manifesteert zich zowel op ethisch als op materialistisch vlak, dikwijls in samenhang van beide. Zoals alleen al de sjeiks bewijzen, die immense bedragen “uitkeren” aan een select aantal topsporters en een hongerloon aan tienduizenden gastarbeiders die in hun oliestaatjes aan megalomane projecten werken. Daarmee vergeleken zijn “onze” belasting ontduikende topsporters klein grut, al geldt ook voor hen de vaststelling dat hun zin voor ethiek en moraal op een laag pitje brandt. Voor zover het al brandt. Als de Bijzondere Belastinginspectie (BBI) van plan is het ganse voetbalwereldje in het vizier te nemen, is dat geen dag te vroeg. Ik wil daaraan toevoegen dat men dat beter voor het volledige gamma beroepstopsport plus entourage doet.

Op zijn verzoek onthulden de kranten de naam niet van de Rode Duivel die was aangezocht om een “financieel aanlokkelijke constructie” in Luxemburg op te zetten, maar dat “te link” vond. Vraag is waarom hij anoniem wou blijven. Bang om als “rotte appel” in het gezelschap van “het voetballende cement van de natie” versleten te worden? Zich bekendmaken zou alvast zijn populariteit bij Jan met de pet niet aantasten. Wat nu mogelijk anders ligt voor zijn collega-grootverdieners, die de ongeschreven immorele wet “wie al veel heeft wil nog meer” in Luxemburg kracht gingen bijzetten. Om bij het populaire voetbal te blijven, wat gedacht van de “geste” van de momenteel in smurrie badende Belgische voetbalbond? Die bestond het de ruim tweehonderd gedupeerden van de beruchte WK-camping in het Braziliaanse Rio de belachelijke compensatie van 50 euro per nacht voor te stellen, met als tegenprestatie “volledige geheimhouding en verder stilzwijgen in de media”. Of hoe diep het besef van ethiek en moraal bij sommigen al is weggezonken.

Oversekst

In andere geledingen van de samenleving is dat, helaas, niet anders. Naargelang die samenleving zich blijft wentelen in het zelfvernietigende “alles moet kunnen”-syndroom, oogt haar toekomst somberder, alleen al door de ongemeen grote ijver waarmee de media, televisie op kop, in een al oversekste maatschappij onveranderlijk op dezelfde nagel blijven kloppen. De hype over de verfilming van de hopeloos slecht geschreven erotische roman “Vijftig tinten grijs” door de Britse “huisvrouw” E.L. James, schuilnaam van Erika Leonard, is een zoveelste bewijs. De film is even slecht als het boek, geven acht op tien kijkers én lezers grif toe. Dat belet niet dat horden door de media opgehitste idioten, vrouwen voorop, zich naar de cinemazalen haasten om er een ondermaatse sm-film te bekijken.

“Het moet ergens halfweg de derde seksscène geweest zijn dat ik begon te mijmeren over frietjes na de film”, aldus een journaliste in haar alleszeggende commentaar. Dat hielp niet, want de ene “sexy” hype bracht meteen de andere mee. Seksshops zagen de verkoop van sm-attributen sterk toenemen, op zich als “fenomeen” goed voor navenante aandacht in de media. Ik wist niet dat ze bestonden, tot kranten me confronteerden met het beroep “sekswerker”. Een 21-jarige student waarvan ik de naam uit ethische overweging niet wil vermelden, outte zich als prostitué, en is daar nog altijd trots op. Als doorbreker van taboes die de sekswerker is, staat hij vandaag mee aan de wieg van “Proud”, de Amsterdamse belangenvereniging voor sekswerkers met groenlinkse politieke stempel. U bent allicht even opgetogen als ik met deze verruiming van de seksuele horizon.

Piek?

We mochten tot verdere verruiming dezer dagen vernemen dat Sensoa, het Vlaamse expertisecentrum voor seksuele gezondheid, op haar jongerensite “Allesoverseks.be” zojuist de 34 “meest voorkomende” seksstandjes heeft afgebeeld, inbegrepen uitleg van alfa tot en met omega. “De site”, heette het in nader voorlichtende kranten, “is ook mobiel te bekijken omdat het de bedoeling is dat, als jongeren in hun (festival)tentjes liggen, ze gebeurlijk nog iets kunnen opzoeken.”

Ik geef toe dat het eens wat anders is dan zich in het weekeinde te pletter zuipen om het statuut comazuiper eer te bewijzen. Spoedartsen verzorgen wekelijks gemiddeld 45 stomdronken of zwaar gedrogeerde tieners, terwijl de “aanvoer” crescendo blijft gaan.

Om niet altijd jongeren op de korrel te nemen, bewijst het schertsproces over de seksuele uitspattingen van de heer Dominique Strauss-Kahn (65) dat jong geleerd oud gedaan is. In plaats van collectief “schande” te roepen over de voorspelbaarheid van een rechtszaak tegen een “betere” witteboordencrimineel, beperkten de media zich tot het droge registreren van een resultaat dat de “gewone man en vrouw” misprijzend achterover doet kiepen. Van de stoel vallen, is er al even niet meer bij. In de steeds verder oprukkende maatschappelijke verloedering onder het mom “vrijheid, blijheid”, verwondert het nog amper als een aan drugs en alcohol verslaafd wijf haar kinderen in een gebouwtje opsluit en dat in de fik steekt, met alle vreselijke gevolgen van dien. Is daarmee de piek van immoraliteit bereikt? Met wat zich in naam van een religie elders in de wereld allemaal afspeelt, is dat twijfelachtig.

D.Mol