2015-09_10_Medialand (Medium)Calimero Soenens

Björn Soenens doet er in Knack zijn beklag over dat niet iedereen elke avond na het bekijken van Het Journaal luidkeels driewerf hoera roept. Of niet even enthousiast als hij is over zijn persoonlijke hobby, “constructieve journalistiek”. Niet dat we Björn Soenens geen hobby gunnen, zolang hij die hobby maar in zijn vrije tijd op eigen kosten doet, in plaats van in primetime op de openbare zender, op kosten van de belastingbetaler.

Een bekend Vlaams spreekwoord zegt dat hoge bomen veel wind vangen. We willen daaraan toevoegen: ook kleine bomen kunnen veel last van de wind hebben, vooral als ze al vervaarlijk naar één richting overhellen. In het geval van Björn Soenens: naar links. Want laten we eerlijk wezen: «constructieve journalistiek» is niet meer dan een duur woord voor ordinaire propaganda om het gepeupel kalm te houden. Leuke verhaaltjes om te vertellen hoe tof alles en iedereen in deze wereld toch wel is, zodat er geen tijd meer overblijft om het nog maar eens over een islamitische aanslag of een linkse economische catastrofe te moeten hebben.

Al wat Het Journaal niet dient te zijn

Wij vragen ons af hoelang Soenens Het Journaal nog zal mogen gebruiken als zijn persoonlijke speeltuin. Bij elke openbare zender die zichzelf een beetje respecteert, is het avondjournaal zowat het vlaggenschip. Zouden de dames en heren die in de raad van bestuur van de VRT zetelen zelf af en toe naar Het Journaal kijken? In hun plaats zouden we allang enkele vraagtekens geplaatst hebben bij de positie van de hoofdredacteur, en wat hij allemaal uitspookt.

Neem nu die serie over robotica van verleden week. Robotica is best interessant, maar wat kan men eigenlijk in driemaal drie minuten over zo’n onderwerp komen vertellen, behalve enkele oppervlakkigheden en platitudes? Idem over de start-ups. Björn Soenens kondigt echter in het interview met Knack aan dat we in Het Journaal nog meer van dat zullen voorgeschoteld krijgen.

Misschien kan Soenens in een volgend interview ons eens laten weten naar welk VRT-programma we kunnen kijken als we eens iets over de échte actualiteit te weten willen komen? Of gewoon uitwijken naar VTM Nieuws, zoals een steeds groter deel van Vlaanderen?

Bonte hier, Bonte daar, Bonte overal

Voor het uiterst onwaarschijnlijke geval dat u het nog niet wist: Hans Bonte was verleden week even in de Verenigde Staten, op die fameuze antiradicaliseringsconferentie van Barack Obama. Afgaande op de berichtgeving had een mens al snel kunnen denken dat Obama die conferentie enkel en alleen bijeengeroepen had om die superburgemeester uit Vilvoorde eindelijk eens persoonlijk de hand te kunnen schudden. Ja, Ahmed Aboutaleb uit Rotterdam was er ook, maar naar wij vermoeden alleen omdat het anders te veel opgevallen zou zijn dat Obama een groot bewonderaar is van de heldendaden van Hans Bonte in de strijd tegen de radicalisering van de Vilvoordse jeugd. Of niet soms?
Tsipras is Orbán niet

Ons zou het niets verbazen als Obama Hans Bonte nu al persoonlijk voorgedragen zou hebben als zijn kandidaat voor de volgende verkiezing van World Mayor. Wat met Daniël Termont niet gelukt is, lukt misschien met Hans Bonte? De manier waarop hij al maanden gepromoot wordt als een soort “Behoeder van de Vlaamse Jeugd” laat er in ieder geval weinig twijfel over bestaan: die kandidatuur komt er. En de journalistieke druk daartoe wordt week na week opgevoerd.

Was het u ook opgevallen hoeveel welwillende we-moeten-Syriza-toch-leren-begrijpen-stukjes er de afgelopen week verschenen over Yanis Varoufakis en Alexis Tsipras? Wat een verschil met Viktor Orbán, waarover je in het beste geval alleen maar enkele neutrale persoonlijke gegevens te weten komt, tussen de grimmige schetsen die moeten aantonen dat als de man al niet de baarlijke duivel zelf is, dan toch minstens een handlanger ervan.

Zou het eraan kunnen liggen dat Syriza bestaat uit marxisten en andere radicaal linkse partijtjes, groepjes, groupuscules en kleine sektes? Natuurlijk moeten we hen dan leren begrijpen, hun beweegredenen onderzoeken, liefst met een sympathieke knipoog, want onbaatzuchtig als ze stuk voor stuk zijn, hebben ze alleen maar het beste voor met hun land, Europa en de rest van de wereld. Het Hongaarse Fidesz daarentegen is een anticommunistische partij, en mag – neen, móét – consequent gediaboliseerd worden. Zo zit onze objectieve en neutrale kwaliteitspers nu eenmaal in mekaar.

Peter Oborne weg bij The Telegraph

Hoofdcommentator Peter Oborne trok verleden week bij The Telegraph met veel lawaai de deur achter zich dicht. Hij had naar eigen zeggen de buik vol dat de krant niet voluit berichtte over de mistoestanden bij het Zwitserse filiaal van de Britse bank HSBC. In het bijzonder beschuldigde hij zijn eigen krant ervan het «SwissLeaks» te willen toedekken omdat HSBC één van de grote adverteerders is van de krant. Gefundenes Fressen voor alle andere kranten en media, natuurlijk, want een concurrent die op zo’n manier lelijk in zijn blootje gezet wordt, daar lusten zij wel pap van.

Of het bij andere kranten zoveel beter is? We durven onze hand er niet voor in het vuur te steken. Maar in eigen land merkten we vooral op dat de teneur van de berichtgeving snel oversloeg in «kijk toch eens wat een zootje daar bij die Britse pers». Alsof het hier dan zoveel beter zou zijn. En alsof er eigenlijk een groot verschil bestaat tussen enerzijds een grote adverteerder ontzien, of anderzijds bevriende politieke partijen ontzien, wanneer er nog maar eens een schandaal losbarst.