Sportpaleis in ere hersteld

Formaliteit

Het zijn geen Vikingen meer als vroeger in het Deense Aalborg, waar Club Brugge verleden week te gast was. Met de één-drie overwinning op zak mogen ze in het Jan Breydelstadion al zachtjes dromen van de 1/8ste finales in de Europa League. Het is al geleden van 2014 dat Club nog eens zover kon geraken in de reeks van de mindere Europese goden. Dat is niet neerbuigend bedoeld, maar ook niet om de triomfmars uit Aïda aan te heffen na de overwinning tegen elf kostgangers die we kunnen vergelijken met een middenmoter uit onze tweede klasse. Het is nog niet zover, maar als de terugwedstrijd in de loop van deze week geen formaliteit wordt, gaan we te voet naar Scherpenheuvel.

Kansen bij de vleet

De doelman van Dynamo Moskou, Gabulov, had zijn handen meer dan vol tegen Anderlecht, dat de kansen aaneenreeg maar bij het scheiden van de markt genoegen moest nemen met een nul-nul gelijkspel. Wat niet wil zeggen dat het gezelschap uit Rusland erbij liep voor spek en bonen. Het was er niet aan te zien dat ze al twee maanden geen competitiematch meer hebben gespeeld. Het is maar de vraag of Anderlecht daar in de terugwedstrijd munt uit kan slaan.

Geen schoolreis

Niemand verwacht dat het een plezierreis wordt naar Moskou, maar als ze de bijwijlen vliegende vaart en de snedigheid van ‘youngster’ Youri Tielemans, waar ze vorige donderdag mee uitpakten, nog eens kunnen uitspelen, is Anderlecht ook niet kansloos tegen de Russische beer op sokken. Op hoop van zege, want dat meedoen in de Europa League belangrijker is dan winnen, mogen ze Moeder Overste proberen wijs te maken.

Harde dobber

Dit is een eresaluut aan de moedige krijgers van Waasland-Beveren die eervol sneuvelden in Sclessin. Het zag er lang naar uit dat de bezoekers konden stunten en de terugreis naar de Freethiel mochten vieren met drie kostbare punten op zak. Echter, de laatste tien minuten waren er teveel aan voor de mannen van Guido Brepoels. Op het moment dat het publiek in Luik vreesde dat hun avond om zeep was, en voorzitter Duchâtelet gewoontegetrouw de kop van Jut was, zorgde invaller Hamas voor de gelijkmaker. Twee minuten later sloegen de Luikse stoppen helemaal door en konden ze tot op de Place Saint-Lambert het gejuich horen van het thuispubliek. Een hard verdict voor de geel-blauwe promotors van Remo Frit die beter hadden verdiend en alweer met een bang hartje moesten hopen dat hun directe concurrenten het voorbije weekeinde ook in het stof zouden bijten.

Yves

Besnik Hasi van Anderlecht mag zich dan officieel trainer van het jaar noemen, voor ons gaat die eretitel naar Yves Vanderhaeghe. “Zijn” Kortrijk maakte er weer een demonstratie van, tegen Westerlo. Er stond maar één ploeg op het veld. De Westelse doelman, Van Langendonck, die zich zes keer mocht omdraaien, zal ons niet tegenspreken als we zeggen dat dat Kortrijk was. Daarmee hebben ze in het Guldensporenstadion zo goed als zeker een optie genomen op deelname aan de play-off 1. De vijf overige gegadigden in die reeks zijn gewaarschuwd en doen er goed aan rekening te houden met het gezelschap uit Kortrijk. Als ze ons niet geloven, kunnen ze hun oor altijd te luisteren leggen in Westerlo.

Applaus

Man van de match, in de match die er geen was, tussen KV Kortrijk en Westerlo, was de Kroaat Ivan Santini, die vier van de zes doelpunten voor zijn rekening nam en zich topschutter in de Jupiler League mag noemen. Yves Vanderhaeghe gunde hem terecht een applausvervanging. Die van Westerlo konden zich juist op tijd inhouden; even hadden we de indruk dat ze op het punt stonden om mee te applaudisseren.

Gouden punt

In Lier, Moeskroen en Beveren zullen ze het duel tussen Cercle Brugge en Zulte-Waregem met argusogen gevolgd hebben. Elk puntje telt onderaan de rangschikking. Bij de rust zag het er maar belabberd uit voor de thuisploeg, die met 0-2 in het krijt stond. Dat Zulte-Waregem een halve time met tien verder moest, en de laatste tien minuten zelfs met negen, maakte de zaak niet van Cercle, dat de dubbele achterstand en de scheve situatie met de moed der wanhoop goedmaakte. Dat ze het gewonnen punt vierden alsof ze de Champions League hadden gewonnen, is niet moeilijk te vatten. Het was hen gegund.

Greg

Als het niet voor dit jaar is, zal het wellicht voor volgend jaar zijn. Greg van Avermaet kan er niet onderuit dat, met de vorm die hij tot nu toe toonde, alle ogen op hem gericht zijn dit seizoen. Het is geen verplichting, maar we zouden hem eens graag een klassieker zien winnen en beloond zien worden voor het doorzettingsvermogen waarmee hij steevast de koersen kleurt. De voorjaarsklassiekers komen eraan en vermits hij, naar eigen zeggen, graag en veel koerst, is het moment aangebroken om hem zijn gangen te laten gaan. De prijzen worden aan de meet uitgedeeld en we vragen, samen met de lieftallige bloemenmeiden van het ontvangstcomité, niet beter dan dat ze hem ook eens mogen knuffelen.

Volksverhuizing

Wie dacht dat volleybal de grote massa niet op de been krijgt, moet zijn mening herzien. Het Antwerpse Sportpaleis deed zaterdagavond zijn naam nog eens eer aan. Liefst veertienduizend toeschouwers kwamen naar Merksem afgezakt om niets van de bekerfinale volleybal tussen VCC Antwerpen en Asse Lennik te missen.

Op hun sokken

Asse Lennik kwam al vroeg in de match op voorsprong en liet van in het begin aan de supporters van VCC Antwerpen verstaan dat ze niet op een overwinning moesten hopen. Dat de Brabanders mannen van hun woord zijn, bewezen ze met de uiteindelijke 3-0 overwinning. De veertienduizend die ernaar zaten te kijken, zullen beamen dat Asse Lennik de zege op zijn sloffen verdiende tegen een vleugellam VCC Antwerpen. Geen thriller dus, maar over de vertoning op zich hebben we niemand horen klagen.

Kieldrecht boven!

Nu we in het Sportpaleis beland zijn, mogen we de meisjes uit Kieldrecht, die een vijftiende finale op rij speelden en elf keer de hoofdvogel afschoten, geen onrecht aandoen door te verzwijgen dat ze mee voor het spektakel zorgden. Hun opdracht als topfavoriet bestond erin de vrouwelijke collega’s uit Gent, die ook eens met de beker wilden uitpakken, letterlijk achter het net te laten vissen. Dat moet ge die van Kieldrecht geen twee keer zeggen. Ze gunden VDK Gent zelfs geen setwinst.

Ster van het veld

Minister Muyters mocht niet ontbreken in het Sportpaleis. Hij stond erbij, keek ernaar en mocht na het sluiten van de feestelijkheden zichzelf, dan Asse Lennik en vervolgens de vrolijke meisjes uit het Waasland in het zonnetje zetten, en hen de beker overhandigen. De minister glunderde alsof hij zelf de trofee had gewonnen. Hij mag het ons niet kwalijk nemen, maar we gaan ervan uit dat het applaus in het propvolle Sportpaleis niet voor hem maar voor de bekerwinnaars bedoeld was.