Briefje aan Hilde Crevits

Akela van Vlaamse onderwijs

Mevrouw de zeemzoete,

Het was geen grote kunst om een losvliegend atoom als Pascal Smet op te volgen op het departement onderwijs. Hij is ondertussen al uit het collectieve geheugen verdwenen en niemand mist hem. Zijn voorgangers waren vaak uit heel ander hout gesneden, en ik ben zelfs zo vrij met de kleur van hun partijkaart geen rekening te houden. Maar kanonnen als Daniel Coens, Luc van den Bossche, Frank Vandenbroucke en zelfs Marleen Vanderpoorten waren niet van de minsten. Grote ernst en dossierkennis kenmerkten hen en een aantal specifieke karaktertrekken kleurden hen helemaal, waardoor zij in de herinnering zullen blijven. Wat dat betreft, wint Luc van den Bossche wellicht de hoofdprijs. De manier waarop hij professioneel en vakkundig met de onderwijscommissie in het Vlaams Parlement omging – al lagen de inzichten en de standpunten vaak mijlenver van elkaar verwijderd -, is legendarisch. Bij hem geen soft gedoe of flauw gezwets, maar rechttoe rechtaan. En zakelijk.

Ook al zijt gij een charmante, verstandige en minzame dame, toch mis ik dat bij u. Gij zijt zeemzoet en gij komt over als een leuke akela. Soms denk ik dan ook dat gij u eerder gedraagt als de hoofdleidster van een veredelde jeugdbeweging, dan als een minister die politiek verantwoordelijk is en bijwijlen op z’n strepen moet staan, willens nillens. Het lijkt erop dat gij tijdens schoolbezoeken meer geïnteresseerd zijt in de knutselwerkjes en de zelfgebakken pannenkoeken van de lagereschoolkinderen dan in de leertechnieken, de pedagogische methodes én hun resultaten. Dan spreek ik niet eens over het hoger onderwijs en het universitair onderwijs. Durft gij u daar wel vertonen zonder een leger medewerkers die, om maar iets te noemen, iets weten van leerprogramma’s, modulaire systemen en wetenschappelijke stages?!

Op het progressieve en politieke gezwam van Lieven Boeve, de nieuwe baas van het katholiek onderwijs, zult gij alvast kunnen rekenen. Ook hij is een zachtgekookt ei uit het christendemocratisch-vooruitstrevende nest dat perfect in het politiek-correcte plaatje past. En in het gemeenschapsonderwijs kan men zich geen betere minister voorstellen. Gij zijt voor hen immers geen enkele bedreiging, laat staan een gevaar. Tenslotte komt gij voor hen uit ‘de andere stal’ en doen zij derhalve gewoon hun goesting.

Dezer dagen blonkt gij uit met uw voorstel om scholen een ‘label’ van ‘gezonde school’ te geven, teneinde scholen te belonen die een kwaliteitsvol gezondheidsbeleid op poten zetten. Heel leuk en gezellig. De scholen zitten daar zonder twijfel op te wachten… Maar als leerlingen gruwelijk gepest worden, dan denkt gij er niet aan om misschien eens een ‘label’ uit te reiken aan de scholen die ‘pestvrij’ zijn. Neen, dan komt gij met wollige plannen op de proppen, die meteen door de wereldvreemde linkerzijde gesteund worden. Zo zijt gij terughoudend om concrete werkwijzen op te leggen, “maar”, zegt gij, “in één methode geloof ik zeer sterk en dat is ‘peer meditation’, waarbij jongeren opgeleid worden om te bemiddelen in conflicten tussen andere jongeren”. In Vlaanderen organiseert onder meer Pax Christi hierrond een vormingsaanbod. Dan weten wij het wel… Ga dat soort lulkoek maar eens uitleggen aan de ouders van letterlijk doodgepeste kinderen… Zij vragen meer dan ‘peer meditation’, en dat is niet meer of niet minder dan een keiharde aanpak van de pesters die in wezen misdadigers zijn. Geef de scholen die die beulen onder de knie krijgen maar eens een ‘label’. Idem dito voor fysiek geweld op school, tussen leerlingen onderling, maar ook tegen leerkrachten door scholieren of ‘hun familie’. Voor wanneer een ‘label’ voor ‘geweldvrije school’ als directies en leerkrachten, desgevallend bijgestaan door politie en gerecht, consequent optreden tegen het janhagel dat de sfeer bedreigend verpest? Of wordt het ook hier ‘peer meditation’?
Gij gaat nog veel belegde boterhammetjes moeten eten om het onkruid uit de scholen gewied te krijgen. Zachte heelmeesters hebben tot nu toe veel stinkende wonden gemaakt. Het wordt tijd om orde op zaken te stellen. De verloedering en de ‘versofting’ in ons onderwijs is al te ver gevorderd. Doe er iets aan en steun uw directies resoluut. Misschien kunt gij dan een heus ‘label’ van ‘gezonde school’ geven, maar dan in de juiste en volle betekenis van het woord.

Akela: djib, djib, djib, djib!*

’t Pallieterke

* Een bij ‘de wolfkens’ of welpen vaak geroepen kreet: ‘Doe je best!’


Tags assigned to this article:
2015-11Briefje

Related Articles

VVB wacht af…

Op de Nieuwjaarsbijeenkomst van de VVB zei Bart De Valck dat het de taak is van de VVB “om de

Zuur & Zoet

Woestenij Net als in Vlaanderen wordt ook in Nederland geklaagd over de kwaliteit van de media. Zeker bij de openbare

Roddels uit de Wetstraat

Union? State? Een week om nooit te vergeten, was het in de Wetstraat. Of misschien toch eentje om eerder snel