Briefje aan Rudy de Leeuw

Brulboei

Mijnheer de braniemaker,

Sociaal overleg! Of beter: het gemis eraan. Dat is het toverwoord dat gij dezer dagen bezigt om elk regeringsvoorstel af te schieten en uw troepen – keetschoppers met rode vuilzakken om het lijf en het obligate bierblikje in de hand – op te hitsen om onze straten en de bedrijven onveilig te maken. Gij zegt dat het sociaal overleg met de regering mank loopt en dat de regering geen oren heeft naar wat gij en andere vakbondsbazen zeggen. Met andere woorden: het is nooit goed en er zal altijd wel een reden zijn om u in het harnas te (laten) hijsen tegen deze ‘rechtse’ regering, die toch nooit iets goed zal kunnen doen, omdat er gewoon geen socialisten deel van uitmaken. Dàt is de kwestie, en niks, maar dan ook niks anders. Achter de schermen bevolen en opgejaagd door de PS en de sp.a, zijt gij de voorman van het verzet, de agitatie en het malcontentement. Komt daarbij een smoelwerk dat perfect in de syndicale plooi ligt, en de zaak is compleet. Ik wil maar zeggen, als gij uit een vergadering of een overleg komt, kunnen wij aan uw grimassen meteen zien dat gij komt klagen over de kaakslagen en het onbegrip ‘van aan de overkant’. Gij zijt niets meer dan een gedateerd en archaïsch voorbeeld van een vakbondsvoorman die meer past in de vakbondstijden van vorige eeuw dan wel in een eigentijds syndicalisme dat de rede en het gezond verstand als uitgangspunt neemt, en niet het dreigende straatgeweld middels stakingen, piketten en andere chantagemiddelen.

Kijk, Rudy, gij gaat dit weekblad er niet van kunnen verdenken van veel sympathie te hebben voor Belgische regeringen. Elke Belgische regering is er voor ons één te veel, omdat wij wachten op het moment dat alleen de Vlaamse regering iets te zeggen zal hebben over Vlaanderen en de Vlamingen. Maar wij zijn wel democraat genoeg om in de gegeven omstandigheden een aantal spelregels te volgen. En die houden in dat het sociaal overleg – bijvoorbeeld in de “Groep van Tien” – één deel van het verhaal is, maar dat de regering het andere deel van het verhaal is. Gij moet ermee leven dat het unanieme advies van de “Groep van Tien” over de brugpensioenkwestie toch ook moet kunnen gehonoreerd worden door een regering die er nu eenmaal is op basis van verkiezingen – en dus een democratische meerderheid heeft – en die de uiteindelijke beslissingen moet nemen. Toen uw rode ideologische geestesgenoten daar deel van uitmaakten, hebt gij minder spel gemaakt toen halve interprofessionele akkoorden door de regering in de vuilbak werden gekieperd. Toen spraakt gij van eerbare compromissen, van ‘realiteitszin’ en van ‘geven en nemen’. Nu er een rechtse(re) regering aan de macht is, waarin een aantal vakbondscritici zitten, is er niks meer goed en wilt gij die regering mordicus op de knieën krijgen. Omdat zij zogezegd geen rekening houdt met het sociaal overleg. Komaan, zeg! Het druipt er geen klein beetje van af dat gij meer spreekt als lid van het partijbureau van de sp.a dan wel als sociaal bewogen vakbondsman. Want gij weet maar al te goed dat stakingen, zoals er door de rode vakbond van het overheidspersoneel alweer één is aangekondigd, bakken geld kosten aan de overheid, en bijgevolg ook aan de werkgevers.
Vinden wij dan dat de regering gelijk heeft? Geenszins. Maar er zijn in de 21e eeuw andere en beschaafdere middelen om tot een compromis, een gulden middenweg, te komen. In deze moeilijke economische en financiële tijden zou het van staatszin en staatsmanschap getuigen als men die weg zou opgaan. Niet dus voor Rudy de Leeuw en zijn vakbonders. Voor jullie telt alleen de straat en niet de staat. Of kan dat pas als de sossen mee in de regering zitten?

Geniet als kaviaarsocialist maar van uw eigendommen en uw vijf dik betaalde mandaten. Hebt gij ùw loonbriefje al eens aan uw vakbondsleden laten zien? Wellicht niet, want dan breekt er misschien wel een opstand tegen u los…

‘t Pallieterke


Tags assigned to this article:
2015-12Briefje

Related Articles

Briefje aan Sammy Mahdi

Artikel 35’er Mijnheer de jongerenvoorzitter, Gij kwaamt uit het niets, al waart gij al een tijdje de voorzitter van CD&V

Kerst 1984: Vlaamse Leeuwen in Rome

In de kerstweek van 1984 werd door wijlen prelaat Koenraad Stappers van Averbode, wijlen Anton van Wilderode en toenmalige TAK-leider

Debatclub: Vlaanderen, vol of niet?

Na een welverdiende vakantie gaat het nieuwe seizoen van de Debatclub van start. Het eerste debat gaat deze week door,