Studietrajectbewaking

Vroeger was niet alles beter. Het is goed dat de laatste jaren is afgestapt van het starre, napoleontische jaarsysteem in het hoger onderwijs, waarin het mogelijk was dat men moest “bissen” door één of twee onvoldoendes. Die verspilling van tijd, energie en talent behoort tot het verleden. Dat wil nog niet zeggen dat het huidige systeem geen eigen problemen heeft. Zo kan door het “meenemen” van studiepunten en het makkelijker veranderen van richting en instelling de studie wel eens te lang worden gerekt. In Leuven en Gent wordt gepleit voor een betere studietrajectbewaking. Kris van Dijck (N-VA) kaartte dit aan bij onderwijsminister Crevits. De Vlaamse regering is ermee bezig en zal mogelijk maken dat het hoger onderwijs studievoortgangsmaatregelen kan opleggen, en dat tussen verschillende instellingen een opvolgingssysteem mogelijk is. Min of meer opgelost, zou je dan denken, maar niet voor Tine Soens (sp.a), die zich stoort aan de autonomie die de universiteiten en hogescholen hierin hebben. Zij ziet uiteraard meer heil in een grotere overheidsbemoeienis. Groene onderwijspassionaria Elisabeth Meuleman verloor zich in een verhaal over democratisering en bezuinigingen. Pragmatisch denken is niet de sterkste kant van links.

Huurindex

Het strijdpunt van de indexering van de huurprijzen is ruim in het nieuws geweest. Gegarandeerd vraagjes dus, en wel van An Moerenhout (Groen), Michèle Hostekint (sp.a) en Katrien Partyka (CD&V). Een iets te zelfvoldane minister Homans devieerde het onderwerp meteen naar het energiezuiniger maken van huurwoningen, waardoor huurders lichtere energiefacturen krijgen. Voorts beweerde ze veel te doen voor de zwakkere huurders en benadrukte ze het belang van samenwerking tussen sociale en private huurmarkt. Hierna ontstond een soort minidebat, dat laveerde tussen kleuterklasniveau (gegiechel van Moerenhout, die in haar repliek even werd afgeleid door de charmes van voorzitter Peumans), bitsigheid (Homans, die zich ergerde aan het “gezever” over de al onduidelijke Vlaams-federale bevoegdheidsverdeling) en onzin (waarvan N-VA’ster Jelle Engelbosch meende enkele hoofdvogels te hebben zien afschieten).
Wij blijven met onbeantwoorde vragen zitten. Aan dit symbooldossier kleeft een asociale geur en het kan toch niet de bedoeling zijn die perceptie te versterken.

Tram der traagheid

Voor de verandering, nog maar eens het Spartacusdossier over de tramverbinding Hasselt-Maastricht, met vragen van An Christiaens (CD&V) en Marino Keulen (Open Vld). Aan Nederlandse zijde zou men extra “budgettair-technische” twijfels hebben opgeworpen, wat andermaal de realisatie van het project bemoeilijkt. Minister Weyts voelt zich door de Dietse broeders met de rug tegen de muur gezet, maar dat dan weer wel in een stevige positie, want Vlaanderen heeft natuurlijk de nodige contractuele waarborgen. Chris Janssens (VB) zei dat met de voeten van de minister en van de Vlaamse belastingbetaler wordt gespeeld en dat maar beter de stekker uit Spartacus kan worden getrokken. Het is waar dat het al elf jaar (!) aansleept en een schande wordt, maar om een goede verbinding tussen beide Limburgen daarom onbelangrijk te vinden, gaat wat ver. Misschien kan worden overwogen een kanaal te graven; waarschijnlijk gaat dat sneller.

“Schuppen”

Een mobiliteits- en infrastructuurdossier dat de gemoederen al een decennium zeer beroert: Oosterweel. Minister Weyts heeft aangekondigd dat nu toch de “schuppen” (bedoeld zijn wellicht spaden of schoppen) in de grond gaan. Onverdeeld positief nieuws voor Annick de Ridder (N-VA). Minder opwekkend voor Wouter van Besien (Groen), die vindt dat alle mogelijke en onmogelijke bezwaar- en inspraakprocedures in acht moeten worden genomen.
Het fileleed zal nog wel even aanslepen, wat handenvol geld kost. Mogelijke tussenoplossingen worden, volgens Weyts, door onder meer Europese regelgeving bemoeilijkt. Anke van dermeersch (VB) ergert zich aan het gebrek aan initiatief om nu al iets aan de mobiliteitsramp te doen. Ze voorspelde een grote budgettaire ontsporing van Oosterweel, hoe dan ook.
We kijken benieuwd uit naar de aanvang der werken. Eén ding is zeker: veel kathedralen of grote bouwwerken zou ons land niet hebben gekend als er in die barbaarse tijden al een Vlaamse overheid zou zijn geweest.