Gatz de zwever

Sven Gatz wil honderdvijftig mensen van straat plukken om ze te laten participeren in het cultuurbeleid. Enige kennis van zaken is geen hoofdvereiste. Cultuurspecialist Marius Meremans (N-VA) uitte toch enkele bedenkingen. Komt dat ding van Gatz niet in het vaarwater van de politieke besluitvorming? Zullen in zo’n vehikel toch niet weer de gebruikelijke cultuurfiguren opduiken? Dat is zeker niet de bedoeling van Gatz, integendeel: het gaat om de democratie zelve, om burgerparticipatie, enzovoort. Als we de stemmen van de experten zwaarder laten wegen dan die van zomaar de eerste de beste, zitten we terug in de negentiende eeuw, aldus de hooggestemde minister. De Vlaamse cultuur gaat met het gezweef van Gatz grootse tijden tegemoet. Ongetwijfeld!

Vlaanderen en Nederland

Het cultureel verdrag Vlaanderen-Nederland, dat net zijn twintigste verjaardag viert, zit in het slop. De leden van de commissie die uitvoering aan dat verdrag moet geven, hebben collectief hun ontslag ingediend, omdat ze zich op een zijspoor gezet voelden. Een vervelende zaak, waarover vragen werden gesteld door Wilfried Vandaele (N-VA), Ward Kennes (CD&V) en Bart Caron (Groen). Roerende eensgezindheid over het belang van de Vlaams-Nederlandse samenwerking, maar ook veel onduidelijkheden over de toekomstige werking van het verdrag. Minister-president Bourgeois verzekerde dat iedereen in Nederland en Vlaanderen achter het verdrag en alle andere vormen van samenwerking staat, en dat hij druk doende was overleg te plegen. Allemaal goed nieuws, maar dat weerhield Caron niet realistische kanttekeningen te plaatsen. Caron zei dat de Nederlands-Vlaamse samenwerking terrein verliest en minder solide is dan de vele samenwerkingsorganen doen vermoeden en – fijntjes – dat een regering met een zo sterke Vlaams-nationale inslag nog wat meer kracht zou kunnen zetten. Aardig om dat van een groene te horen.

Vlaanderen en Iran

“De seksuele en reproductieve rechten van de vrouw en de rechten van het kind” zijn ernstig bedreigd in het vooruitstrevende Iran, waar de overheid de wetgeving omtrent gezinsplanning, de toegang tot de arbeidsmarkt van ongehuwde jongedames en nog wat dingen, lichtjes wil aanscherpen. Men kan alvast niet zeggen dat in Iran de demografische bekommernissen niet ernstig worden genomen, of dat de gezinswaarden er niet hoog in het vaandel worden gedragen. Het Vlaams Parlement heeft echter meer aandacht voor de negatievere aspecten van de Iraanse wetgeving, die zich zowaar als vrouwonvriendelijk aandient. Tijd voor een duidelijk signaal: een resolutie tegen de Iraanse voornemens. Breed gedragen door Open Vld, N-VA, CD&V, Groen en sp.a. Want inderdaad, zoals Sabine de Bethune (CD&V) het zo mooi uitdrukte, moet Vlaanderen het voortouw nemen inzake mensenrechten en in het bijzonder vrouwenrechten. Voor Jean-Jacques de Gucht (Open Vld) lag hier een kans om Iran op zijn verantwoordelijkheid te wijzen. In Teheran moeten ze nu nattigheid beginnen voelen, al was het maar door tranen van het lachen.

Heilige Koran

Jammer toch dat Anke van dermeersch (VB) kwam zeggen dat dergelijke resolutie in Iran waarschijnlijk niet zou “geapprecieerd” worden, omdat men daar iets minder interesse voor vrouwenrechten heeft, een attitude die wel eens met de islamitische overtuiging daar zou kunnen te maken hebben – een gegeven dat in de tekst van de resolutie nogal “onderbelicht” is gebleven. Van dermeersch begaf zich dan aan een uitgebreide exegese van de Koran, waarin verrassend weinig feministische standpunten voorkomen. Haar uiteenzetting werd niet door iedereen gesmaakt. Met name Sabine de Bethune vond dat ook in het Vlaams Parlement met respect over de Koran moet worden gesproken, en dat bij “een open en tolerante lezing” ook veel aardige dingen over vrouwen te vinden zijn in “de heilige Koran”. Het is maar hoe je het bekijkt, natuurlijk. Het kan niet worden uitgesloten dat de Iraanse leiders, als ze deze resolutie van het Vlaams Parlement op hun bord krijgen, tot inkeer komen.