In memoriam Joris van Hauthem

Op 25 maart overleed de Brabantse Vlaams Belang-politicus Joris van Hauthem,  amper 51 jaar jong. Voor velen kwam dit nieuws als een donderslag bij heldere hemel, maar wie Joris goed kende, wist dat hij als sinds de zomer sukkelde met een ernstige vorm van darmkanker. 

Joris was reeds op jonge leeftijd actief in de Vlaamse Beweging. Hij had het Vlaams-nationalisme met de paplepel meegekregen en de stap naar TAK en NSV was dan ook vlug gezet. Hij was actief in de praesidia van NSV-Brussel (hij begon zijn studies geschiedenis aan de toenmalige UFSAL) en van NSV-Leuven. Hij was in die tijd nooit een tafelspringer, wel een stille werker en redacteur achter de schermen. Tijdens een bijkomend studiejaar (audiovisuele communicatiemedia) was hij hoofdredacteur van het nationaal NSV-tijdschrift Branding.

Onmiddellijk na zijn studies werd hij medewerker van Karel Dillen. Hoewel Pajottenlander vestigde hij zich in Koekelberg. In 1989 kreeg hij het lijsttrekkerschap van de Brusselse Hoofdstedelijke Raad aangeboden en werd hij voor het eerst verkozen tot parlementslid. Twee jaar later, op 24 november 1991, trok hij de Kamerlijst voor Brussel-Halle-Vilvoorde en werd hij met glans verkozen tot Kamerlid, een functie die hij een tijdlang combineerde met die van Brussels Parlementslid. Joris werd in de Kamer algauw dé autoriteit  inzake staathervorming, Brussel en de Vlaamse Rand.

Vanaf 1995 zetelde hij in het Vlaams Parlement, maar hij combineerde dit vijftien jaar lang met een zitje als gemeenschapssenator. Vanaf 2004 tot 2009 was hij ook fractievoorzitter in de Senaat. Hierdoor had Joris als geen ander zicht op al wat er communautair scheef liep. Niemand anders in het Vlaams Parlement had zoveel parate kennis en sprak met zoveel gedrevenheid als Joris tijdens de vele institutionele debatten. Precies omwille van zijn dossierkennis sprak hij er met groot gezag en werd hij alom gerespecteerd. In de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen werd hij fractievoorzitter in het Vlaams Parlement. Het was voor hem een zware klap dat hij vorig jaar, tot veler verrassing, niet werd herkozen. Joris was wel nog steeds gemeenteraadslid in Lennik, waar hij een gerespecteerd oppositielid was.

Joris was vele jaren hoofdredacteur van het maandblad van zijn partij, maar zijn belangrijkste functie was zonder twijfel die van partijwoordvoerder. Hij was degene die de contacten verzorgde met de pers, de persconferenties en -lunches organiseerde, allerlei zaken moest rechtzetten, moest aandringen op interviews over allerhande, voor deelname aan de tv-debatten en dergelijke. Joris cijferde zichzelf daarbij zoveel mogelijk weg: hij liet anderen schitteren en hij had alleen maar het partijbelang voor ogen. Gezien het mediacordon en de regelrechte vijandigheid van de Wetstraatpers was dit een regelrechte hondenstiel, die leidde tot een eindeloze reeks van frustraties en ontgoochelingen. Maar Joris bleef naar de pers altijd een diplomaat, ook al had hij soms goesting om die journalistieke leugenaars en massamanipulators door de vleesmolen te halen.

Joris van Hauthem werd door vriend en tegenstrever vooral gewaardeerd omwille van zijn grote menselijke kwaliteiten. Als geen ander wist hij het onderscheid te maken tussen de tegenstrever als politicus, die hij ongenadig en met veel verbaal talent op zijn plaats kon zetten, en de tegenstrever als persoon, waarvoor hij respectvol en mild was. Hij was een bijzonder hartelijk man en had daardoor hechte vriendschapsrelaties opgebouwd, over de partijgrenzen heen. Het was niet verwonderlijk dat Eric van Rompuy op Ring-TV vorige week uitvoerig de lof zwaaide over de eerlijkheid van Joris. Beide ‘dwarsliggers’ hadden meer dan twintig jaar een sterke band. Joris was ook erg geliefd bij de lokale afdelingen in zijn streek, omdat hij nooit neerkeek op gewone mensen en zich nooit te goed voelde voor het militantenwerk.

Joris werd door het leven helaas niet gespaard. Reeds op 26-jarige leeftijd werd hij getroffen door kanker. Ook in zijn nabije familie werd hij met de vreselijke ziekte geconfronteerd. Enkele jaren geleden doken er ook ernstige hartproblemen op. Toch is hij altijd blijven doorvechten, met een zelden geziene integriteit en onbaatzuchtigheid. Toen hem het fractievoorzitterschap in het Vlaams Parlement werd aangeboden, heeft hij dat eerst willen weigeren, omdat hij ervan overtuigd was dat hij anderen daarmee te kort deed.

We zullen Joris van Hauthem blijven herinneren als een modelmandataris, als een idealistische voorman zoals er veel te weinig in de Wetstraat rondlopen. We wensen zijn lieve echtgenote, zijn dochter en zijn beide ouders veel sterkte bij dit zeer zware en al te vroege afscheid.

De afscheidsdienst van Joris vindt plaats op dinsdag 7 april, om 10 uur, in de Sint-Kwintinuskerk in Lennik.

BL


Tags assigned to this article:
2015-14In memoriam

Related Articles

Woordje van de hoofdredacteur

Beste wensen Het nummer dat u in handen heeft, is meteen het laatste nummer van deze jaargang. Niet getreurd, volgende

Met Van Avermaet naar de oorlog

Boodschap “Oh!” Overdonderend applaus. “Wauw!” De helft van het stadion bijna in zwijm. Met alle respect voor het gebrachte spektakel