Het wordt druk op links in Wallonië

De PS zoekt toenadering tot de rode vakbond. Ecolo schuift op naar links waar de PTB verankerd zit. Het wordt drummen aan de Waalse linkerzijde. Bij de MR zijn ze blij: het centrumrechtse terrein ligt volledig open voor Charles Michel en co.

“We zullen opnieuw kiezen voor het linkse radicalisme.” De boodschap van Patrick Dupriez en Zakia Khattabi, het nieuwe topduo van Ecolo, is duidelijk. Gedaan met de centrumkoers die de partij in het verleden, tijdens de periodes van regeringsdeelname, moest voeren. Het is volle kracht links. Op alle vlakken. Economisch en maatschappelijk. Ecolo ziet in navolging van de meeste bobo’s overal racisten. Om daartegen te strijden, zijn alle middelen goed. Ook illegale. Khattabi kwam in 2013 in het nieuws toen ze de repatriëring van een illegaal uit Tunesië verhinderde. Onwettelijk, uiteraard. De voorlopig nog geen hoofddoek dragende Khattabi blijft in de Kamer staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken aanvallen.

De covoorzitters van Ecolo zullen de PS nerveus maken. Ondanks het feit dat de Franstalige socialisten federaal in de oppositie zitten, blijven ze stemmen verliezen. Ze zien dan ook maar één oplossing: naar links opschuiven. Maar daar probeert Ecolo het terrein te bezetten. Net als de Franstalige vleugel van de PvdA, de PTB, die in Wallonië stilaan als electorale kracht verankerd raakt en in de peilingen rond 7 procent blijft schommelen.

Het wordt druk op de Waalse linkerflank. Zeker de partijbonzen van de PS hebben geen pasklare oplossing. Elio di Rupo wordt straks 64 en de vraag rijst of hij tegen het jonge geweld van Ecolo en PTB-brulboei Raoul Hedebouw op kan. Want als de trend in de peilingen bewaarheid wordt, dan zit de PS tegen de gemeenteraadsverkiezingen van 2018 met een groot probleem. Het is amper geweten, maar sinds de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 telt de liberale MR in Wallonië meer burgemeesters dan de PS. De socialisten willen echt niet dat het verschil nog veel groter wordt.

De PS hoopt nu op de steun van twee zeer machtige organisaties in Wallonië: de socialistische mutualiteit en vooral de socialistische vakbond, de FGTB. Vorige week werd de ‘socialistische gemeenschappelijke actie’ nieuw leven ingeblazen. Dat is het samenwerkingsverband tussen partij, vakbond en mutualiteit. Er wordt een campagne gevoerd “voor het behoud van de sociale bescherming in België”. De PS wil zich dus profileren als hét alternatief voor de regering-Michel, samen met haar satellietorganisaties. Meteen is duidelijk dat FGTB-baas Marc Goblet voor de PS gekozen heeft. Zijn voorgangster, Anne Demelenne, was veel genuanceerder. Zij riep altijd op links te stemmen, maar liet de vrijheid om te kiezen voor de PS of Ecolo.

Door de sterkere band met de vakbond schuift de PS in elk geval naar links op. De tijd dat Di Rupo plots opkwam voor de zelfstandige die het moeilijk had en niet durfde aankloppen bij het OCMW, is voorbij. Alle aandacht gaat nu naar de klassieke PS-kiezer: de meestal langdurig werkloze, de gepensioneerde, de ambtenaar, de arbeider in restanten van de oude Waalse industrie…

Daarmee vissen zowel PS, Ecolo als PTB in dezelfde vijver. En dat is net wat de grote vijand, de MR, wil. Zich profilerend als de verantwoordelijke centrumrechtse partij. Zeker voorzitter Olivier Chastel heeft zo’n profiel. Hij ziet zichzelf als de stem van het sociaalliberalisme. Zo haastte hij zich om te waarschuwen voor verdere besparingen in de sociale zekerheid, maar tegelijk haalt de MR-voorzitter uit naar het immobilisme van de PS. Bij de MR hebben ze door dat sze best proberen het centrumrechtse speelveld onder controle te krijgen. Volgens peilingen zal dat aardig lukken. De partij van Charles Michel kan er zelfs van dromen in 2019, net als in 2007, groter te worden dan de PS. Bij de MR zijn er zelfs interne peilingen die leren dat ze meer en meer ontevreden kiezers van de PS en van de inhoudsloze cdH weten aan te trekken. Het anti-Vlaamse discours van cdH-mandatarissen zoals voorzitter Benoît Lutgen en Kamerlid Françis Delpérée wordt bovendien niet echt gesmaakt door de Waalse kiezer. De operatie van Michel om in Wallonië het politieke zwaartepunt naar de MR te doen verschuiven, is in volle uitvoering. Zoals gepland.

Picard