Medialand

2015-14_10_Medialand 1 (Medium)#ikwilwerk

Sp.a-voorzitter Bruno Tobback kreeg verleden week het lumineuze idee de hashtag #ikwilwerk te lanceren. Bedoeling was in de nasleep van de beruchte uitspraken van Bart de Wever via Twitter getuigenissen te verzamelen van mensen die zich gediscrimineerd voelden op de arbeidsmarkt. Klein detail: hippe Bruno Tobback is zelf geen gebruiker van Twitter, en heeft dus evenveel voeling met het sociale medium als een pinguïn met woestijnzand. Het liet zich dan ook raden dat de actie binnen de kortste keren gekaapt werd om eens goed de draak te steken met Tobback en de socialisten.

Zo zagen wij al snel iemand ervoor pleiten dat de socialistische vakbond de staking van 20 april zou afgelasten, want «#ikwilwerken». Iemand anders gebruikte de hashtag om een lijstje te publiceren met maar liefst zeven socialistische ministers van Werk in de loop van de laatste vijftien jaar. En de retorische vraag hoe geloofwaardig die actie van Bruno Tobback eigenlijk wel is.

Het is overigens niet de eerste keer dat een politieke partij denkt een hashtag te kunnen lanceren, om die vervolgens als een boemerang in het eigen gezicht terug te krijgen. Vraag het maar eens aan UKIP, die enkele maanden geleden dacht UKIP-kiezers uit de kast te kunnen lokken via de hashtag #WhyImVotingUkip. Ook die hashtag werd onmiddellijk gekaapt door tegenstanders van UKIP, die er een sport van maakten de spot te drijven met UKIP.

Niet de moeite

Mogen we even terugkomen op de berichtgeving over het Vlaams Nationaal Zangfeest, op 8 maart? Dat VTM schitterde door afwezigheid is ondertussen bekend; de richtlijnen van Kris Hoflack worden daar op de redactie strikt gevolgd. Nog straffer: Gazet van Antwerpen bracht dit jaar geen letter verslag. Geen letter! En het kwam niet door plaatsgebrek, of door gebrek aan mankracht. De echte reden: de hoofdredactie had op voorhand beslist niets over het Zangfeest te schrijven. Vrij vertaald: het totaal negeren van een manifestatie die nochtans niet zonder betekenis is. Geen evenement in de Lotto Arena trekt zoveel politici aan als het Zangfeest. Enkele ministers, een paar burgemeesters, meerdere parlementsleden,… Dat alles wordt door GvA opzettelijk genegeerd.

Vrijspraak voor Hilde Claes

Een vrijspraak die men verleden week liever stilletjes hield, is die van Hasselts burgemeester en dochter-van Hilde Claes. Zij was, samen met de voormalige korpschef van de politiezone Hazodi, Michel Beckers, en secretaris Liesbeth Klaykens, door klokkenluidster Vera Vrancken van schriftvervalsing beschuldigd.

De misdaad werd wel degelijk vastgesteld, en de bewijzen werden door de rechtbank aanvaard. Maar, oordeelde de rechter, de drie beschuldigden kregen de vrijspraak omdat het bedrieglijk opzet niet bewezen zou zijn. Blijkbaar bestaat er voor de rechter dus zoiets als schriftvervalsing te goeder trouw. Of ook anderen dan socialistische burgemeesters zich in de toekomst hierop zullen kunnen beroepen, valt af te wachten.

Wie gedacht had dat de media zulk grotesk vonnis eens flink aan de kaak zouden stellen, was eraan voor de moeite. Een klein berichtje, ergens achterin weggemoffeld volstond blijkbaar ruimschoots voor de zelfuitgeroepen behoeders van de democratie en de beschaving, als Bart de Wever nog eens iets zegt over Berbers.

Mediafatsoen crasht sneller dan een Airbus

Wat crasht nog sneller dan een Airbus die door de copiloot doelbewust tegen een Alpenflank werd gevlogen? Mediafatsoen, natuurlijk. Voor zover dat al zou bestaan.

Want inderdaad, zodra bekend raakte dat een vliegtuig in de Franse Alpen was neergestort, begonnen de media aan een ware wedloop om zoveel mogelijk details te kunnen brengen, om toch maar aan iedere vorm van nieuwsgierigheid van de lezers en de kijkers te kunnen voldoen. Voor zover dat ging over de technische kant van de zaak hebben we daar geen enkel probleem mee. We nemen per slot zelf regelmatig het vliegtuig, en voelen ons dus betrokken partij wanneer één van de veiligste vliegtuigen ter wereld plotsklaps uit de lucht valt.

Maar waar is het voor nodig dat journalisten zo snel mogelijk zo dicht mogelijk bij de plek van de ramp proberen te komen? Ze kunnen er niets anders doen dan wat in de weg lopen van de reddingsdiensten en het technisch onderzoek belemmeren. En wat voor zin heeft het te proberen een glimp op te vangen van familieleden en kennissen van slachtoffers op de luchthaven van Barcelona of Düsseldorf?

Het viel ook op hoe onbeschroomd de media al heel snel allerlei details uit het privéleven van de copiloot rondstrooiden, en zonder de minste gêne het huis van zijn ouders filmden. Het zal je allemaal maar overkomen.

De rotste kers op de smakeloze taart werd uiteindelijk nog op zondag door Bild Zeitung afgeleverd: die krant bestond het zelfs de geluidsopnames uit de cockpit te lekken. Inclusief het geschreeuw van passagiers in doodsangst op de achtergrond. Hoeveel lager kan men nog zinken?

FN «verliest» in departementale verkiezingen

Snel, hoeveel is 1 + 1 + 1? Drie, zei u? Dan hebt u het mis. Als we de media mogen geloven, is 1 + 1+ 1 tegenwoordig… één. Want zie, UMP, UDI en MoDem haalden verleden zondag samen 29,4 procent van de stemmen tijdens de eerste ronde van de departementale verkiezingen in Frankrijk. Dus werd het Front national met «slechts» 25,2 procent van de stemmen niet de grootste partij van Frankrijk. Door die tweede plaats heette het zelfs, volgens de media, dat het FN zwaar «ontgoocheld» had.

Ziedaar het recept om het Front national toch maar een nederlaag aan te kunnen praten. Tel ten eerste drie andere partijen bij mekaar om te kunnen besluiten dat het Front national toch niet de grootste werd. Volgende keer telt men misschien desnoods UMP en PS samen – zei iemand daar UMPS? – om toch maar te kunnen zeggen dat het FN «slechts» tweede werd. En ten tweede, vergelijk de verkiezingsuitslag met de meest gunstige peilingen van de afgelopen maanden, om van een achteruitgang en een ontgoocheling te kunnen spreken.

Dat het FN vergeleken met de Europese verkiezingen van verleden jaar vooruitging, doet uiteraard niet ter zake. En nog minder dat het er liefst tien procent op vooruitging vergeleken met de vorige departementale verkiezingen. Het soort «ontgoocheling» waar andere partijen alleen maar van kunnen dromen.

2015-14_10_Medialand 2 (Medium)Goede Vlaams Belangers

Verleden week werd nog maar eens bewezen dat er voor de media slechts twee soorten «goede» Vlaams Belangers bestaan: overgelopen Vlaamse Belangers, en dode Vlaams Belangers. Karim van Overmeire is een voorbeeld van de eerste soort, Joris van Hauthem behoort jammer genoeg sinds kort tot de tweede soort. Waarbij we eraan moeten toevoegen dat voor een Vlaams Belanger zelfs de dood geen garantie is om toch nog als mens behandeld te worden. Toen Guido Tastenhoye stierf, vonden enkele PS’ers het nodig om tijdens de rouwhulde in de Kamer nog snel een stukje misselijkmakend theater op te voeren. Enfin, we hopen en we nemen aan dat de reacties van politieke tegenstrevers en observatoren dat Joris van Hauthem een aangename mens was oprecht waren, maar we zouden hen toch willen aanmoedigen zoiets ook eens over een levende Vlaams Belanger te zeggen.

De Morgen doorbreekt het cordon

Het VRT-journaal bracht tijdens het avondnieuws een kort portret van Joris van Hauthem. Kort maar correct.  Maar zijn overlijden kreeg tenminste enige aandacht. Niet zo bij VTM, waar het overlijden van Joris van Hauthem niet het vermelden waard was. Kris Hoflack heeft het bevel gegeven om te zwijgen over alle facetten van de Vlaamse Beweging, tenzij men niet anders kan. Het zij zo. Grotesker was de misser van de kwaliteitskrant De Morgen. Die krant schreef in een artikel over Joris van Hauthem het volgende: “Maandag nam hij ontslag uit het schepencollege wegens gezondheidsredenen”.

Een Vlaams Belanger lid van een schepencollege? Voor de goede orde: Van Hauthem was gemeenteraadslid, geen schepen. Van Hauthem had de menselijke en politieke kwaliteiten om een schepenambt uit te oefenen. Alleen stond het “democratische cordon” van Joske Geysels in de weg. Niettemin maakt De Morgen, koploper in het goedpraten van het cordon sanitaire, van Joris van Hauthem een schepen in de gemeente Lennik. Voorwaar, er is nog kwaliteitsjournalistiek.


Tags assigned to this article:
2015-14Medialand

Related Articles

Vakbonden, Morel en De Wever: naar vrije sociale verkiezingen in 2016?

Politiek is een spel van snel wisselende brandpunten, maar soms loont het toch de moeite bij sommige ervan wat langer

Van onze hofdichter

Het land waar ik van hou Lezers, opgepast: satire! Hoor ik het vaderlandse lied van lalala, dan wordt, geloof me

Bormshuis: een Diets geluid

Wat ervan komt als een tentoonstellingsopening wordt aangekondigd in ’t Pallieterke: het Bormshuis hopeloos te klein, en meer mensen op