Si la France m’était contée

Sarkozy en FN zijn de duidelijke winnaars

Weinig verkiezingen zijn zo plat geanalyseerd als de twee rondes van de departementale verkiezingen. Nochtans gaat het om een stembusgang die op zich niet zo belangrijk is. De departementen zijn een exponent van het Franse jacobinisme van na de Franse Revolutie. Frankrijk werd onderverdeeld in departementen om het land makkelijker te besturen. Het moest voor een prefect mogelijk zijn om in een dag, te paard, van het ene eind van het departement naar het andere te rijden. Maar de voorbije decennia hebben de departementen aan belang verloren ten nadele van de ‘régions’, verzamelingen van departementen. De verkiezingen voor de departementen komen qua gewicht dan ook pas op de vijfde plaats, na de presidentiële, de parlementaire, de Europese en de regionale verkiezingen.

Waarom krijgen ze dan zoveel aandacht? Daarvoor zijn twee redenen. Ten eerste is in de eerste ronde, veertien dagen geleden, en in de tweede ronde, vorige week, duidelijk geworden dat het Front national verankerd is als derde politieke kracht in Frankrijk. Ten tweede is het bewijs geleverd dat de UMP van Nicolas Sarkozy de PS van president François Hollande overvleugelt.

Overal aanwezig

Laten we even ingaan op de sterke positie van het Front national. Met 27 procent van de kiezers haalt de partij van Marine le Pen de hoogste score ooit in departementale verkiezingen. Een score die zowel in de eerste als in de tweede ronde werd gehaald. Belangrijker is dat de partij nu overal electoraal verankerd is, ook in de rurale buik van Frankrijk. Het FN is eigenlijk ‘incontournable’ geworden, dankzij een drievoudige beweging. De eerste was de electorale verankering in het zuidoosten van Frankrijk waarbij vooral radicaal rechtse kiezers werden aangetrokken en ex-kolonialen uit Algerije (“de pieds-noirs”). Uit die hoek komt het antigaullisme van de partij. Daarna volgde een tweede succesverhaal met een steeds sterkere aanwezigheid in het noorden en het noordoosten, waar veel Fransen gefrustreerd waren door de postindustriële samenleving. Maar nu is het FN ook aanwezig in het landelijke centrum van Frankrijk, waar het scores tussen 20 en 30 procent haalt. Het is duidelijk, onder Marine le Pen is de partij een blijver geworden. En daarmee is ook duidelijk dat Marine le Pen een zeer grote kans maakt om in 2017 de tweede ronde van de presidentsverkiezingen te halen.

Wat de tweede ronde van de departementsverkiezingen betreft, blijkt bij afsluiten van dit artikel (zondagavond) dat het FN toch kans maakt één of twee departementen onder controle te krijgen. Als mogelijke trofee wordt de Zuid-Franse Vaucluse genoemd, al lijkt het moeilijk voor de partij van Le Pen om daar de slag thuis te halen. Een absolute meerderheid zou net niet worden gehaald. Maar de hoge score blijft veelzeggend.

Een tweestrijd vermijden

Een grote glimlach verscheen dan weer op het gezicht van Nicolas Sarkozy. Zijn UMP zou erin slagen zo’n zeventig departementen onder controle te krijgen. De PS blijft hangen op minder dan twintig. Een nieuwe vernedering voor president François Hollande en eerste minister Manuel Valls. Voor Hollande is het extra pijnlijk dat zijn eigen Corrèze-departement in handen van de UMP komt. Zelfs het rode bastion dat ‘Le Nord’ is, wordt rechts.

Voor Sarkozy en zijn UMP is het duidelijk: ze weten dat ze in 2017 een grote kans maken om hun kandidaat in die tweede ronde te krijgen, tegenover Le Pen. De socialistische premier Manuel Valls probeerde de voorbije twee weken het slechte resultaat van de PS weg te redeneren en hij haalde allerlei kunstgrepen boven. Zoals het samenvoegen van alle stemmen, ook die van de kleine linkse lijsten en zo de indruk te wekken dat de PS de schade heeft beperkt.

Om het in wielertermen te zeggen: de socialisten zijn op achtervolgen aangewezen en zullen de kloof niet meer overbruggen. Voor de UMP komt het eropaan een mogelijke interne tweestrijd te vermijden. Want achter Sarkozy staat nog altijd Alain Juppé, de oud-premier die hoopt de rechtse nominatie voor 2017 binnen te halen. Juppé blijft ervan overtuigd dat hij de beste kandidaat is, omdat hij ook centrumkiezers kan aantrekken.

Wordt het straks een harde tweestrijd voor de kandidatuur van de UMP? Velen willen het vermijden, maar er lijkt geen ontkomen aan. Ook inhoudelijk. Juppé wil een frontale aanval inzetten tegen het FN, Sarkozy wil dat niet. Het dreigt de UMP intern te verlammen. Sarkozy heeft één groot voordeel: hij is een campagnebeest. Eigenlijk is de campagne voor de presidentsverkiezingen nu al begonnen. De ex-president zal blijven inhakken op de gewonde PS en haar machteloze staatshoofd. Ook al omdat het meer sociaalliberale beleid, dat onder de minister van Economie Emmanuel Macron is ingezet, weinig oplevert. De werkloosheid blijft hoog. Frankrijk lijkt niet te profiteren van de economische heropleving die we in de rest van Europa wel merken. Sarkozy zal niet nalaten daarop te wijzen.

Salan


Tags assigned to this article:
2015-14FrankrijkSi la France m'était contée

Related Articles

Film

Lance Armstrong en doping The Program De zaak-Lance Armstrong moeten we niet meer introduceren. Het grootste fraude- en dopingschandaal in

Zuur & Zoet

Koudwatervrees Bij de N-VA is de aanwerving van medewerkers nog altijd volop bezig. Zowel bij de fracties als op de

Muyters en de belgische Ronde van Vlaanderen

Minister Muyters overhandigt in Oudenaarde de trofee aan de verdiende overwinnaar, Philippe Gilbert. En dan … de Brabançonne!!! Wouter Vandenhaute,