Verleden week namen we afscheid van Toon Pauli, oud-oostfronter en één van de bezielers van het Sint-Maartensfonds. Toon Pauli was een merkwaardige man en een vroege Vlaamse wereldburger, onder meer actief als zakenman in Iran. Hij heeft ook een merkwaardige zoon, eveneens een wereldburger, en die heet niet Walter, wel Gunter. Vaak speelt deze vergissing.

Walter Pauli, de journalist, is een Limburger, van Bilzen, uit een diepgelovig katholiek gezin. Hij was misdienaar en Chiro-leider voor hij historicus werd aan de KU Leuven en een linkse stormram van De Morgen. In 2011 stapte hij over naar Knack, waar zijn vele teksten hun progressieve patina verloren.

Gunter Pauli is Antwerpenaar, geraakt door het oorlogsverleden van zijn vader Toon, Vlaming met een internationale faam, maar geen sant in eigen land. Wie over groene politiek, de natuur en de slimme economie iets zinnigs wil weten, kan niet voorbij aan zijn boeken. Blauwe Economie is zijn recept voor een betere wereld. Versies in vijfendertig talen gingen de Nederlandse vertaling in 2012 van Blue Economy vooraf.

In de nadagen van Hugo Schiltz bij de Volksunie werd Gunter Pauli klaargestoomd als zijn opvolger. Samen stonden zij op een verkiezingsaffiche in Antwerpen en de junior stuntte met een laser-verbinding van de voet naar de top van de Onze-Lieve-Vrouwetoren. Nieuwigheden, avant-garde en technologische snufjes passen bij de zoon van Toon als een glacéhandschoen om een hand.

Zoon Pauli studeerde economie bij de paters jezuïeten van de Scheldestad. Hij legde de basis voor een Europese groepering van dienstenondernemingen, organiseerde een Mozartjaar – want de Wener was ooit op bezoek in onze contreien, met aansluitend composities -, hervormde de Europese vereniging van economische journalisten, leidde de fabriek voor ecologische wasmiddelen Ecover in Malle (die met het groendak) en stichtte in 1994 Zeri – Zero Emissions and Research Institute -, dat de wereld bestrooit met ecologische en marktvriendelijke vondsten. Gunter Pauli woont reeds negentien jaar in Tokio, maar vliegtuigen zijn een tweede thuis. Zijn eerste echtgenote werkte op een Volksunie-kabinet. Zijn tweede echtgenote is een Colombiaanse. Colombia in Zuid-Amerika is zijn derde thuis, na Vlaanderen en Japan.