De technologie staat niet stil. Zowel wat betreft zonnepanelen als batterijen wordt er voortdurend vooruitgang geboekt, en de combinatie van die twee zou wel eens het einde van het olietijdperk kunnen inluiden. Maar wat zouden daar concreet de gevolgen van kunnen zijn?

Laten we een beetje dagdromen. Stel je voor dat je dankzij zonnepanelen op het dak van een gemiddeld huis, dat niet eens optimaal in de noord-zuidrichting hoeft te staan, een batterij zou kunnen opladen, zodat je op een gewone dag met middelmatig zonnig weer voldoende elektriciteit zou kunnen produceren en opslaan voor een hele week verbruik in huis, plus nog eens duizend kilometer rijden met een elektrische wagen. Vandaag is dat nog niet mogelijk, maar zowel batterijen als zonnepanelen worden met de dag efficiënter, beter en goedkoper. Onlangs was er weer nieuws over een goedkope batterij die niet eens een zeldzaam materiaal zoals lithium nodig heeft, maar gewoon uit aluminium gemaakt kan worden. Zulke hoeraberichten moeten natuurlijk met een korrel zout genomen worden, maar ze geven wel de richting aan.

Tesla

Dat scenario is nog steeds toekomstmuziek, maar lang geen verre toekomstmuziek meer. Elon Musk, CEO van de elektrische wagenfabrikant Tesla, heeft er de voorbije jaren voor gezorgd dat een elektrische wagen als tweede wagen geen duur gesubsidieerd speeltje meer is voor enkele groene bobo’s, maar stilaan een realistisch alternatief voor diesel- en benzineauto’s. Tot nu toe zette hij voor zijn revolutie vooral in op betere batterijen, maar stilaan beweegt hij zich ook in de markt van de zonnepanelen. En die van de stationaire batterijen voor in huis. Het kan geen kwaad de investeringen van die man nauwlettend op te volgen.

Adieu Rusland

Beginnen we met de geopolitieke gevolgen van de aankomende technologische revolutie. Als morgen het gemiddelde gezin volledig zelfvoorzienend kan zijn wat betreft zijn energiebehoefte, dan kunnen de Russen en de Arabieren het schudden. De ontginning van schaliegas zorgt er vandaag al voor dat de olieprijs zwaar onder druk is komen te staan; trouwens, de enige reden waarom de financiële sancties tegenover Rusland enig effect hebben.

Zonder de export van Russisch gas zal het Kremlin zijn politieke ambities drastisch moeten inperken. Gedaan met het uitdelen van geld aan allerlei politieke partijen in West-Europa of aan failliete eurolanden. Het zal voor Rusland al krabben worden om alle bevroren conflicten aan zijn eigen grenzen te blijven ondersteunen. De bevolkingsvlucht naar het Westen die reeds aan de gang is, zal er alleen maar groter door worden.

Adieu Midden-Oosten

Ook voor de Arabieren in het Midden-Oosten zal het aanpassen worden. «Het Stenen Tijdperk kwam niet aan zijn einde door een gebrek aan stenen, zo ook zal het Olietijdperk niet aan zijn einde komen door een gebrek aan olie,» zou een Saudische minister van Olie ooit gezegd hebben. Hij had gelijk. Maar eens het Olietijdperk over is, wordt een conflict in Jemen aan de Straat van Aden voor de rest van de wereld even interessant als een burgeroorlog in Sudan. Zolang geen van de partijen het al te gortig maakt – denk aan Darfoer – zal het niemand nog een moer kunnen schelen.

Ook de financiering van het moslimextremisme zal op een lager pitje moeten gezet worden. Zowat elke islamistische aanslag op het Westen, gaande van 11 september tot zelfs vandaag de acties van Islamitische Staat, is op één of andere manier terug te voeren tot Saudische prinsen die het geld gewoon maar uit de grond hoeven te pompen. Of beter gezegd: uit de grond láten pompen. Gedaan ermee.

Het einde van het Olietijdperk zal ook snel doen blijken dat er in heel het Midden-Oosten maar één staat is die min of meer degelijk functioneert: het zo verguisde Israël. Zonder Iraans oliegeld geen weldoend Hamas meer in de Gazastrook. Misschien gaan we het nog meemaken dat de Palestijnen gaan smeken om terug te mogen aansluiten bij Israël.

Adieu Electrabel

Ook dichter bij huis zal het voor sommigen aanpassen worden. Eandis heeft al aangekondigd geen nieuwe gasleidingen meer te zullen leggen, wegens nu al afnemend verbruikt. En inderdaad, wie zal er nog in geïnteresseerd zijn zich aan te sluiten op het gewone elektriciteits- of gasnet als hij toch al zijn eigen energie kan opwekken? We zouden ze de kost niet willen geven, de mensen die zich nu al maandelijks blauw ergeren aan al de onzin van extra kosten die Electrabel telkens weer op de elektriciteitsrekening zet, om ons toch maar wat meer te kunnen aanrekenen.

Windmolens? Neen bedankt

Het zal ook gedaan zijn met de discussies over black-outs. Biogas-, gas- en kolencentrales zijn achterhoedegevechten. Die technologieën hebben alleen nog een rol te spelen voor de lokale energieproductie in de buurt van zwaardere industrie.

Windmolens bijbouwen is onzin. Verleden week bleek dat er weer kosten zijn aan de windmolens in de Noordzee, want ze zouden scheef staan. Windmolens maken veel lawaai, staan in de weg voor alles en iedereen, en verprutsen het uitzicht. Wie zoals Groen windenergie nog steeds een energievorm van de toekomst wil noemen, heeft duidelijk geen kaas gegeten van moderne technologie of energieproductie. Maar ja, waar hebben ze bij Groen ooit wel kaas van gegeten?

Nucleaire centrales verlengd openhouden, als dat qua veiligheid verantwoord is, heeft wel zin. Dat kan immers volstaan om de overbrugging te maken tot we geen centraal elektriciteitsnet meer nodig hebben. Maar kerncentrale bijbouwen, een ideetje waar men bij de N-VA wel eens mee durft te spelen, is onzin.

Ook het kabeltje waar Johan vande Lanotte verleden week nog eens over begon, is nonsens. Nog los van de vraag of die kabel hoe dan ook een oplossing zou zijn voor wat dan ook, zal men nog niet halverwege door de onteigeningsprocedures gekomen zijn voor hij al hopeloos achterhaald zal zijn.

Adieu zitpenningen

Nog iets waar het mee gedaan zal zijn: de vele intercommunales waar lokale politici graag wat komen bijverdienen, in de vorm van zitpenningen en postjes in raden van bestuur. Ook dat zal wennen worden, maar gelukkig zijn er voor hen altijd nog water- en afvalmaatschappijen. Enfin, voorlopig toch.

Zonnepanelen- en batterijtaks

Nieuw zal de belasting op elektriciteitsproductie zijn. Want ja, als de staat alle btw misloopt op zowel elektriciteitsverbruik als -distributie, en daarna geen winst meer kan afromen van de elektriciteitsproducenten en -distributeurs, dan zal ze een andere manier moeten vinden om toch haar gram te halen. De gemeentelijke taks op drijfkracht, die onlangs in het nieuws opdook, herinnert er ons aan dat subsidies desnoods zelfs met terugwerkende kracht afgeschaft kunnen worden, maar ouderwetse belastingen jarenlang, zo niet vele decennia van kracht blijven, zonder enig probleem. Zo zal het ook vergaan met de subsidies van zonnepanelen: die zullen plots afgeschaft worden, en vervangen door een zonnepanelentaks en een batterijtaks. Want ook dat is innovatie.

FvL