Roddels uit de Wetstraat

by Wart Van Schel | 28 april 2015 00:13

Lees Voor

Oeverloos

Het was in de Kamer nog eens een weekje als in vroegere dagen. Uren gepalaver over wetsontwerpen waarover meerderheid en oppositie het gloeiend oneens zijn, en waarmee men heen en weer slaat om zijn boodschap als een mantra te blijven herhalen. De indexsprong en de hervorming van de ambtenarenpensioenen waren de onderwerpen die de praatbarakkers uren en uren bezighielden. Na vele uren behandeld te zijn geweest in de commissies de voorbije weken, met eerste lezingen, tweede lezingen, amendementen, verduidelijkingen en dies meer, belandden die wetsontwerpen dan dinsdag in de plenaire vergadering om eigenlijk feitelijk alles nog eens over te doen, maar dan nog uitvoeriger en theatraler. Dat werd gerekt tot donderdag. Want Linda de Win en haar cameraploeg van Villa Politica en vele krantenjournalisten komen dan kijken en luisteren. Slotsom: niemand heeft nog iemand kunnen overtuigen. De stemming verliep als voorspeld: regeringspartijen tegen oppositiepartijen. Oeverloos. Pure tijdverspilling. Maar dat is ‘de tol’ van onze democratie, fluisteren sommigen.

Wat als…?

N-VA’er Peter de Roover, de ‘sparringpartner’ van ‘leading lady’ Zuhal Demir, heeft zich ontpopt tot de pensioenspecialist van zijn partij. Hij was het die met zijn bekende en kenmerkende eloquentie het ontwerp over de ambtenarenpensioenen kwam verdedigen en in debat ging met tal van Kamerleden uit de oppositie. Het moet gezegd, hij beheerst het dossier minstens even goed als Daniel Bacquelaine, de minister van Pensioenen. Hij kan het in ieder geval bevattelijker overbrengen dan de minister. In de wandelgangen beweren vuile tongen echter dat, mocht Peter nog als Vlaams ambtenaar in het onderwijs gestaan hebben, hij dan wellicht heel wat kritischer zou geweest zijn over de afschaffing van de diplomabonificatie, omdat hij dan mee ‘slachtoffer’ zou geweest zijn. Laat staan dat het voorstel zou gedaan zijn door een regering waarvan de N-VA geen deel zou uitgemaakt hebben. Zou hij het dossier vandaag aan zijn schoolcollega’s uitgelegd krijgen? Dat zal wel iets moeilijker zijn dan in de praatbarak, waar een volledige meerderheid die al heel vroeg met pensioen kan gaan hem sowieso gelijk geeft…

Minuut stilte

Onvermijdelijk startte het vragenuurtje vorige donderdag met vragen over de bootvluchtelingen op de Middellandse Zee. Zo goed als alle partijen kwamen krokodillentranen huilen en aan emo-politiek doen, door moreel verontwaardigd, al dan niet geveinsd, te komen zeggen dat Europa en ‘ons land’ hun verantwoordelijkheid moeten opnemen, door nog meer geld te voorzien en nog meer vluchtelingen op te nemen. Alleen Filip Dewinter kwam een lans breken voor het Australische voorbeeld, om de grenzen te sluiten ter ontrading van levensgevaarlijke overtochten die bovendien in heel veel gevallen door mensenhandelaren worden georganiseerd. Zakia Khattabi van de Waalse groenen ging zelfs zover tijdens haar betoog aan Kamervoorzitter Bracke voor te stellen haar laatste minuut spreektijd te besteden aan een minuut stilte ter ere van ‘de duizenden mannen en vrouwen, gestorven omdat zij hadden gedroomd van een betere toekomst aan deze kant van de Middellandse Zee’. Bracke liet dat toe – hij durfde in die sfeer niet anders – en de Kamerleden veerden op. Normaal wordt het houden van een minuut stilte vooraf beslist op de “Conferentie van de Voorzitters”, en vindt die plaats aan het begin van de zitting. Met dit groene precedent is de weg geopend naar nog vele minuten stilte die iedereen zal bepleiten in zijn tussenkomsten over de meest diverse aangelegenheden, van slachtoffers van messentrekkers over drugshandelaren naar slachtoffers van georganiseerde misdaad en noem maar op. Goed bezig?!

Grootscheeps negationisme

Sevket Temiz, Koyuncu Hasan en Emin Özkara, drie verkozenen van de PS in Brussel, meldden met misplaatste trots op Facebook dat zij door een Turkse journalist gefeliciteerd werden omdat zij door hardnekkig lobbywerk hadden belet dat er in het Brussels Parlement een minuut stilte werd gehouden voor de slachtoffers van de Armeense genocide. Of ze nu een Belgisch paspoort hebben of niet, of ze nu bij de PS zitten of bij een andere partij, de Turken in België gedragen zich wat dat betreft juist zoals hun soortgenoten in Turkije: ze weigeren te erkennen dat er een Armeense genocide is geweest. Het is het grootste en meest schaamteloze geval van collectief en officieel negationisme uit de geschiedenis.

Lol

Het waren lastige dagen voor Laurette Onkelinx. Zij blijft het er zichtbaar moeilijk mee hebben dat zij de lakens niet meer uitdeelt. Na haar luidruchtige, tempeestende en theatrale betogen zit ze telkens op haar tandvlees. Zij ervaart nu eens wat het is door een politieke meerderheid wel gehoord, maar niet beluisterd en uiteindelijk straal genegeerd te worden. De grimassen van een aantal Vlaamse liberalen, N-VA’ers en zelfs enkele tsjeven spreken vaak boekdelen: jolijt en duivels genoegen als zij telkens op haar bek gaat en moet afdruipen. Zij hebben er duidelijk lol in. En zij beseft dat. Met als gevolg dat ze nog furieuzer wordt en er, bij wijze van spreken, stoom uit haar oren spuit. Heerlijk, dat zij eindelijk eens van hetzelfde laken een broek krijgt.

Exit Melchior

Melchior Wathelet junior heeft de knoop doorgehakt. Hij verlaat de politiek om CEO van een groot bedrijf te worden. Vorige week werd hij in de Kamer opgevolgd. Het zat er al een tijd aan te komen, zeker nu zijn partij, de cdH, federaal in de oppositie zit en niks meer in de pap te brokken heeft. Overigens, de oud-staatssecretaris was flink gedegouteerd geraakt van Joëlle Milquet, die altijd overal haar dictatoriale neus in stak, in al wat bewoog. Met hem vertrekt een minzaam politicus, voortreffelijk tweetalig en correct in de omgang. En… hij begreep de Vlamingen, want hij bracht zijn humaniora door in een Limburgs college. Hij kende zijn dossiers uitstekend en hij verdedigde die met vuur, met de kracht van zijn overtuiging. Alweer een gentleman die de donkere krochten van de (partij)politiek verlaat, op zoek naar meer soelaas en voldoening. Adieu aan de politieke kruipdieren!

Source URL: https://pallieterke.net/2015/04/roddels-uit-de-wetstraat-18/