2015-15_15_Sport (Medium)Voorsmaakje

Dat een goed van oren en poten voorziene Noor, Alexander Kristoff, de vorm te pakken heeft, was duidelijk na zijn eindoverwinning in de Driedaagse De Panne-Koksijde. Stijn Devolder eindigde verdienstelijk tweede en gaf op zijn beurt zijn visitekaartje af in afwachting van de Ronde van Vlaanderen. Of het een voordeel was dat ze allebei zo vroeg in hun kaarten lieten kijken, viel af te wachten. Waarmee ge ons niet hoort zeggen dat ze de hele tijd hun remmen hadden moeten dichtknijpen onderweg van De Panne naar Koksijde.

Waarschuwing

De favorieten voor de overwinning in de Ronde van Vlaanderen waren verwittigd en ze deden er goed aan de Noorse blufpoker van Kristoff in hun oren te knopen. “Ik vrees de hellingen in de Ronde niet. Integendeel, ik hou ervan. Mijn tactiek zal dezelfde zijn als die waarmee Tom Boonen in het verleden de klus klaarde: volgen en het afmaken in de sprint.” Of het allemaal zo simpel was, moesten we nog zien. Nog een geluk dat er genoeg renners aan de start stonden in Brugge om het de Noor lastig te maken.

Kermis

Geen woorden maar daden, en dat de beste moge winnen. Met die vrome wens aan de 248 deelnemers mochten ze eraan beginnen. Onder een mild lentezonnetje, als welgekomen gast, van Brugge naar Oudenaarde. Niet in vogelvlucht, dat zou wat te simpel geweest zijn. Wel met 264 kilometer in het vooruitzicht, en een hoop lastige kuitenbijters met vertrouwde namen als de Oude Kwaremont en de Patersberg, en nog wat venijnige hellingen om de renners te jennen op een zalige Paasdag. Een zee van mensen, in een geel-zwart decor, zag het graag gebeuren. Een reuzeleuke kermis, die ze nergens anders evenaren.

Belofte maakt schuld

“De sterksten gaan zich vooraan tonen en ik zal erbij zijn”, fluisterde Greg van Avermaet bij de start in ons oor. We mochten het voor zijn part voortvertellen, want hij stak zijn ambitie niet onder stoelen of banken. Een man een woord. We zagen Greg de hele tijd alert meerijden in de voorste gelederen. Veelbelovend, dat wel, maar er waren nog doodwroeters die hun oogjes open hielden en het juiste moment afwachtten om toe te slaan.

 

Terpstra aan zet

 

Dat moment kwam er op de Kruisberg, op 25 kilometer van de meet, waar de Nederlander Terpstra volop petrol gaf. Met kort daarop Alexander Kristoff in zijn wiel. Twee spitsbroeders, die al eerder bewezen dat ze in bloedvorm zitten. Greg van Avermaet en Peter Sagan, niet de eersten de besten, reden het zweet uit hun poriën om bij de vluchters te geraken, maar dat duo hield stand op de Kwaremont en de Patersberg.

In die volgorde naar de meet.

Voor de 99ste keer

De Noor Kristoff stijgt in onze achting. Niet alleen voor zijn verdiende overwinning, ook omdat hij ons geen oor heeft aangenaaid met zijn voorspelling dat hij zich zou tonen in de goede zin. De lach op de vriendelijke babyface van Terpstra was dan weer ver te zoeken. Begrijpelijk, nadat hij vrede moest nemen met de tweede plaats. Al zal hij onderweg naar het spandoek wel beseft hebben dat hij in de sprint zou tekortkomen. Tijdens de krachtmeting tussen de twee zagen we Greg van Avermaet op de achtergrond, gewonnen verloren, nog tot op enkele lengtes naderen, met de derde plaats als beloning. Drie renners met een groot hart op het schavotje, dat vonden we een gepaste afsluiter van deze Ronde van Vlaanderen. Wij kijken al uit naar de honderdste editie, volgend jaar.

Bang afwachten

Hier komen de play-offs. Laat maar waaien. Gespreid over vier dagen mochten Genk en Zulte-Waregem de spits afbijten in de flauwe bedoening met de play-off 2. Het duel tussen Cercle Brugge en Lierse in de play-off 3 was al interessanter, omdat Cercle zo attent was te verliezen. Waardoor we aan het begin staan van een reeks wederkerige uitstappen van het Jan Breydelstadion naar het Lisp en omgekeerd. In afwachting dat voor één van beiden het doek valt in de eindronde, of in tweede afdeling. We zagen nogal wat supporters in beide kampen van de zenuwen hun snor opeten. Hoop doet leven.

Onder ons

Het voordeel van de play-off 1 is dat het met de week overzichtelijker wordt. KV Kortrijk stak al een handje toe om duidelijkheid te scheppen, door zich in de luren te laten leggen door AA Gent. Standard van hetzelfde laken een broek, op bezoek bij Club Brugge. We gaan nog niet op de feiten voorop lopen, maar er is al een lichte afscheiding. Dan was het de beurt  aan Anderlecht om, nipt maar meedogenloos, te bewijzen welke drie ploegen de pretentie koesteren om het, zonder pottenkijkers,  onder elkaar uit te vechten in de play-off 1. Dan moesten trainer Hasi en zijn acolieten Charleroi wel met lege handen terugsturen naar Henegouwen.

Geen applaus

U vraagt wij draaien, antwoordde Anderlechtidool Mitrovic, met het winnende doelpunt ter ere van de mauve-witte supporters die hun ploeg, samen met AA Gent, op twee punten van leider Brugge stand zien houden. Spannend? En lang leve de play-offs? Dat ziet ge van hier! Ze doen maar wat ze niet laten kunnen.  We gaan de zes die met het kiekenvlees geen rekening houden, hun plezier niet vergallen, maar ze mogen van ons niet verwachten dat we voor hun onderonsjes gaan applaudisseren.

Terugblik

Mogen we in onze achteruitkijkspiegel even terugblikken op de 0-1 overwinning van de Rode Duivels tegen Israël? Al hing het er in de tweede helft bij momenten met zijn poten uit. Of dat enkel te maken had met de uitsluiting van Vincent Kompany, die zich, als een kieken zonder kop, liet vangen aan een rode kaart? Dat is een goedkope uitvlucht om niet te moeten toegeven dat de Israëliërs na de rust een metamorfose ondergingen en de duiveltjes enkele keren op hun moeder lieten roepen.

Onnozel schaap

Het gebeurde allemaal onder het lodderoog van Kompany, die na zijn tweede gele kaart de onschuldige zielenpoot speelde om dan van op de bank als een verongelijkt kind te zitten mokken. Met de drie punten op zak konden bondscoach Marc Wilmots en zijn kornuiten op het nippertje een bezoek aan de Klaagmuur afblazen.

Vangers

De trieste noot, die hebben we te danken aan een groepje halvegaren dat, onder het mom van Antwerpsupporters, het weer klaarspeelde om een veldslag te leveren, in Geel, waar Antwerp  met 2-1 de duimen moest leggen. Genoeg reden voor die kwibussen om een handgemeen te beginnen. Er lopen minder zware gevallen rond in Geel. De amokmakers hebben hun geliefde club weer een dienst bewezen. Het was al een tijd geleden dat we dat soort taferelen nog te zien kregen. Van dat soort doortrappers verlos ons Heer. Liever vandaag dan morgen.