2015-17_15_Sport (Medium)Wie leert Mitrovic manieren?

Amstel Gold Race

Zondagnamiddag waren alle ogen gericht op het stukje Nederland dat het schoonste is. Althans volgens de Limburgers aan de overkant van de Maas. Het zou nog schoner worden toen we het 248 man sterke peloton zondagnamiddag in vol ornaat en vol goede moed aan de start zagen van de Amstel Gold Race. Met het onder de zon blakende Maastricht als uitverkoren decor om in te bijten. Bijten moesten de renners ook, maar dan wel op hun tanden, in het vooruitzicht van de heuvelachtige tocht die hen te wachten stond op weg naar Valkenburg.

Niet overdrijven

“De Amstel Gold Race is gemaakt voor Philippe Gilbert, en Philippe Gilbert is gemaakt voor de Amstel Gold Race”, lazen we tussen andere flauwekul. Gilbert hier, Gilbert daar, Gilbert overal. We vragen ons af waarom de 247 overige renners dan nog de moeite deden om aan de start te komen. Het is niet omdat Gilbert als drie keer zijn slag thuishaalde op de beklimming van de Cauberg, waar het traditiegetrouw te doen is, dat het hem opnieuw zou lukken in de vijftigste editie van de Amstel Gold Race. Het is maar een idee van ons, maar we vrezen dat hij wat over zijn hoogtepunt is. Niet de Cauberg, maar Gilbert bedoelen we.

Weer juist niet

Een uitgemergeld peloton recht op de pedalen, op zo’n twintig kilometers van de aankomst, met een vijftallig lokaas in het vizier. Waaronder, niet van de minsten, vrijbuiter Nibali en kampioen temporijder Toni Martin. Toch speelde de stoomtrein het klaar, eens op gang, de lustige vluchters op te peuzelen. Wat hadt ge gedacht? Waarom winnaar Kwiatkoswki een regenboogtrui draagt, en Greg van Avermaet nog maar eens een half wiel tekortkwam, zullen we maar een inschattingsfoutje noemen waar we ons noodgedwongen moeten bij neerleggen.

Groot feest

We komen woorden van dank tekort om Lierse en Cercle Brugge te prijzen voor de meeslepende tweestrijd waarmee ze ons al weken aan het lijntje houden. Het gaat goed over en weer, met wisselend resultaat. Ieder om beurt. Het voorbije weekeinde was Lierse nog eens aan het feest. De 0-2 overwinning werd gevierd alsof ze zopas Bayern München of een andere wereldploeg uit de Champions League hadden gewipt. Dat pleziertje kunnen ze de geel-zwarten al niet meer afpakken.

Wie?

Uiteindelijk zal één van die twee degradatiekandidaten toch moeten afhaken, en zullen de overige eersteklassers ontgoocheld afscheid moeten nemen van de elf kadees die tot de laatste snik hebben gestreden voor het behoud. Wie van de twee zakt definitief? En wie speelt de eindronde? Geen flauw benul. In de hoop dat ze de pijn kort houden voor hun nagelbijtende supporters, kijken we nu al uit naar het volgende gewaardeerde optreden tussen Lierse en Cercle, nu zondag.

Deens geweld

AA Gent heeft geen ambitie om kampioen te spelen. Dat mogen ze tante nonneke proberen wijs te maken, onze zakken zijn toe. Ze zijn ons geen uitleg verschuldigd in de Ghelamco Arena, maar we vragen ons af waarom ze zo gedreven Standard aftroefden. Om de derde plaats veilig te stellen, vernemen we. Niet flauw doen. Dat moesten we hun Deense kostganger, Nicklas Pedersen, geen twee keer zeggen. Hij kreeg voor het eerst dit seizoen een basisplaats en hij bedankte met twee doelpunten, waarvan één de schoonheidsprijs van het jaar verdient.

Defaitist Hein

We kunnen begrijpen dat trainer Hein Vanhaezenbroeck, ook na de verdiende 1-3 overwinning tegen de Rouches, niet voortijdig in zijn kaarten laat zien. Maar bij Club Brugge en Anderlecht doen ze er goed aan zijn uitleg niet met een korrel, maar met een handvol zout te nemen. Als de vos de passie preekt… En dat van die twee honden die vechten om een been, zullen ze ook wel eens gehoord hebben zeker?

Allen daarheen

Zon- en feestdagen zult gij eren. Allemaal goed en wel, maar als Anderlecht en Club Brugge op een zondagavond met elkaar in de clinch gaan, zijn we van karwei. Met plezier zelfs, want door de opmars van spelbreker AA Gent stond er voor beide gedoodverfde favorieten veel op het spel. Club kon haasje-over doen met Gent. In dat geval was Anderlecht al met een kloof van drie punten aangewezen op achtervolgen. Dat hebben ze niet graag in het Astridpark. In het omgekeerde scenario, met winst voor trainer Hasi en zijn hapschaars, kregen we een veelbelovende nek-aan-nekrace tussen drie koplopers. Een gegeven om er, samen met die van Gent, benieuwd naar uit te kijken.

Vies manneke

“Vrienden komt zit neder in de ronde, en laat ons wat blabla verkopen.” Wat ze elkaar tijdens die rondedans, waarmee de vertoning tussen Club Brugge en Anderlecht begon, te vertellen hadden, is interne keuken die ons niet aangaat. “No to racism” krijgen we te pas en te onpas te lezen, maar vulgariteit mag volgens Mitrovic die het openingsdoelpunt scoorde. Tot Club Brugge hem met 2-1 beleefdheidshalve liet verstaan dat ze bij Anderlecht hun manieren moeten houden.

Straf Malinwa

KV Mechelen is, met zeven overwinningen op rij, goed op dreef en mocht dat nog eens onderstrepen in de thuiswedstrijd tegen Racing Genk, dat met 4-0 zwaar in affronten viel. Dat er Achter de Kazerne voor een wedstrijd in de play-off 2 toch nog tienduizend man kwam opdagen, bewijst dat KV Mechelen hondstrouwe supporters heeft. Of dat ze onder de Sint-Romboutstoren elke uitvlucht aangrijpen om thuis weg te zijn. Wat stond er op het spel? De leidersplaats in poule A, met vooruitzicht op een mogelijke Europese troostprijs. Zover willen ze nog niet vooruitlopen in Mechelen, het kan allemaal nog verkeren. Maar dat Malinwa zich in de kijker aan het spelen is als ijzersterke kanshebber om de play-off 2 te winnen, kunnen ze bij het afgestrafte Racing Genk alleen maar beamen. Wat niet wil zeggen dat ze er zich willens nillens moeten bij neerleggen.

Misrekening

We kijken al vooruit naar de terugwedstrijd tussen het Oekraïense Dnipro en Club Brugge in de Europa League. Eén ding staat vast, het zal er deze week stuiven in Kiev. Wie zich had laten wijsmaken dat de kostgangers van Dnipro Dnipropetrovsk een stroef spelend geheel vormen, moet zijn mening herzien. Ge moet al tegendraads geboren zijn om niet toe te geven dat de bezoekers in het Jan Breydelstadion met gedurfd en beweeglijk voetbal van leer trokken, en over de hele wedstrijd bekeken, de meerderen waren van Club Brugge.

Zware opdracht

Als Club zijn ambitie om in de halve finales te geraken wil waarmaken, zal het, bij gebrek aan doelpunten in de heenmatch, op zijn minst één keer moeten scoren in het hol van de leeuw. Rap gezegd, maar niet simpel. Doelman Ryan gaat zijn handen vol hebben en zal, zoals in de heenmatch, nog maar eens het beste van zijn kunde moeten tonen, vrezen we. We zullen er alleszins voor duimen. Veel meer kunnen we niet beloven. Het leder binnentrappen moeten ze zelf doen.