2015-18_15_Sport (Medium)Zijn we een volk van atleten of niet?

Sportief Antwerpen

Met tweeënveertigduizend een hele stad overhoop zetten. Daarvoor moesten we voorbije zondag in Antwerpen zijn, waar de jaarlijkse Ten Miles op het programma stond. De beentjes strekken was de boodschap. We zagen er die als uit een pistool geschoten van start gingen en dat lang volhielden. Dat waren de echte. Met in hun  zog een eindeloze sliert schoon volk. De ene al flukser dan de andere, maar allemaal even dapper.

Voorbeeldig volkje

Lopen, wandelen, strompelen of schuifelen, het hoorde er allemaal bij. Ieder op zijn tempo. We zagen er die waardig schrijdend nog de tijd vonden om minzaam de massa nieuwsgierige klaplopers te groeten die van op de zijlijn hun aanmoedigingen niet spaarden. We zouden de menigte atleten in spe die voorbije maandag met stijve knoken uit hun bed zijn gestapt niet graag te eten willen geven. Zeg nu nog dat we een vadsig volk zijn.

Ouwe taaie

De knappe bollen die, voor één keer eens niet met de natte vinger, maar met kennis van zaken de overwinning van Alejandro Valverde hadden voorspeld in de Waalse Pijl, mogen zichzelf op een pint trakteren voor zoveel koersinzicht. Al is hij niet meer van de jongsten, er zit duidelijk nog geen sleet op de Spanjaard van Movistar. Hij won op één been, nadat hij dat verleden jaar en in 2006 al eens deed. De Muur van Hoei en Valverde, twee handen op één buik.

Kruis erover

Met Luik-Bastenaken-Luik als afsluiter mogen we een streep trekken onder de voorjaarsklassiekers. Wat niet wil zeggen dat het peloton op zijn lauweren mag rusten. Over een tiental dagen zitten we met de Ronde van Italië opnieuw middenin het gewoel. Zo blijven we bezig. Maar eerst een woordje over het niet te onderschatten tochtje van Luik naar Bastenaken en terug.

Doet hij het, of doet hij het niet?

Zou Philippe Gilbert, na zijn val in de Waalse Pijl, voldoende opgelapt geraken om aan de start te verschijnen van Luik-Bastenaken-Luik? Dat was de vraag der vragen in zowat alle gazetten. Elfendertig bladzijden en evenveel gissingen verder waren we nog even wijs. Ge moet niet vragen hoe opgelucht we waren toen we hem gezond van oren en poten zagen opduiken op de Place Saint Lambert. Dat hij, na zijn blijde intrede, uit ons gezichtsveld verdween, zijn we intussen gewend. Het is de eerste keer niet dit jaar, en het zal de laatste niet zijn.

In de leer bij…

Onze nonkel Frans, die een verstokte bewonderaar is van sterreporter Michel Wuyts die hij zijn leermeester noemt, voorspelde dat de koers pas in volle finale zou losbarsten. Hoe kon hij het weten? Nog straffer, zijn topfavoriet voor de eindoverwinning in ‘La Doyenne’ was, nog maar eens, Alejondro Valverde. De nagel op de kop! De Spanjool was weer ongenaakbaar. Moraal van het verhaal: leg altijd uw oor aandachtig te luisteren bij ons aller Michel Wuyts, die tot zijn spijt wist te vertellen dat de Belgen geen rol speelden. Zijn geleuter in de marge moeten we er noodgedwongen bij pakken.

Pandoering

Ze gaan ons in Kortrijk toch niet proberen in te pakken met de stelling dat de alleszeggende 5-1 cijfers op het veld van Anderlecht, met wat geluk, omgekeerd hadden kunnen zijn? Geen goedkope uitvluchten? Dan zijn we het eens. Drie punten rijker stond Anderlecht zaterdagavond op een gedeelde tweede plaats met AA Gent in de stand. Een reden temeer om met argusogen uit te kijken naar de veelbelovende tweestrijd zondagavond tussen de Buffalo’s en Club Brugge.

Vrome bede

AA Gent kon Club Brugge zondagavond fameus pijn doen. Een tweede nederlaag binnen de week zou, na de uitschakeling in de Europa League, hard aankomen bij het blauw-zwarte legioen en bij beurzeke met vlooien Michel Preud’homme in het bijzonder. Onbeschrijflijk hoe hij soms tekeer gaat eens de bal aan het rollen is. Maar om ons bang te maken, zal hij er iets anders moeten op vinden, want we tekenden present in het Arteveldestadion of Ghelamco Arena, waar twintigduizend paar ogen vol spanning gericht waren op de tweeëntwintig acteurs. Met de bede om er, al stond er veel op het spel, een sportieve en aantrekkelijke avond van te maken.  .

Op de valreep

Over smaken en kleuren valt niet te discussiëren. Dat blauw-wit de overhand had in het Arteveldestadion, daar moet onze cartoonist geen tekening bij maken. Gewonnen spel, dachten ze bij AA Gent na de riante 2-0 voorsprong die de Gentse feesten opende. Om te eindigen op een onverhoopte 2-2 puntendeling voor Club. Waardoor Michel Preud’homme deze week nog enigszins te genieten valt, als we de vertrouwelijke informatie van zijn omgeving mogen geloven.

Mag het voor een keer?

Eerst half Mechelen in de zevende hemel brengen met zeven zeges op rij, om zich dan met 1-0 gewonnen te geven tegen de directe concurrentie in de play-off 2. Dat is, in telegramstijl, wat KVM het voorbije weekeinde overkwam in de Cristal Arena. Het kan niet elke week kermis zijn. Malinwa blijft, met een beter doelgemiddelde dan Racing Genk, wel aan de leiding in haar reeks. Als het de bedoeling was de flauwe bedoening in de play-off 2 toch wat spankracht te geven, zijn ze daar Achter de Kazerne en in Genk met vlag en wimpel in geslaagd. Voor het overige blijven we erbij: weg met de play-offs.

Scheidsrechtersrol?

Dat Zulte-Waregem, volgend weekeinde op bezoek bij KV Mechelen, en Waasland-Beveren, rond dezelfde tijd op verplichte schoolreis naar Genk, scheidsrechter kunnen spelen in het duel tussen de twee koplopers, willen we a priori niet uitsluiten. Het zou meegenomen zijn voor wat extra gazettenpraat, maar erop rekenen doen we niet. Waarom zouden de achtervolgende ploegen zich nog uitsloven? Tenzij er een mirakel gebeurt, hebben ze allebei niets meer te winnen of te verliezen. Alhoewel, de winstpremie is ook niet te versmaden, nu het bij de moegestreden gladiatoren begint te kriebelen met de vakantie in zicht.

Eind goed, alles goed?

Het was erop of eronder voor Cercle Brugge. Verliezen op het veld van Lierse betekende boeken toe en er volgend seizoen het beste van maken in tweede. Een vooruitzicht waarop ze bij Cercle, begrijpelijkerwijze, niet gevlast waren, terwijl ze in Lier niet beter vroegen. Het is er dan toch van gekomen, met de 3-1 overwinning van de Pallieters. (haha) Ze hadden ons met hun “Antoinette wie heeft de bal?” nog een week aan het lijntje kunnen houden. Bedankt dat ze het niet gedaan hebben. Nu komen er in de eindronde met drie tweedeklassers, nog spannende dagen voor Lierse, en mag Cercle zich afvragen hoe de voetbalbond de poespas in tweede, waar de licenties op losse schroeven staan, gaat oplossen.