2015-22_15_Sport (Medium)Gentse feesten in het kwadraat

Halleluja

Ze hebben er in Gent lang op moeten wachten. Eindelijk heeft AA Gent de eerste landstitel in haar honderdvijftienjarige bestaan beet. Niemand, op een stel azijnpissers na, die de Buffalo’s die eer zal misgunnen. Hoe trainer Hein Vanhaezebrouck zijn ploeg tot een sterk en samenhangend geheel smeedde, is een verhaal apart. Bij hem geen trucs van luie Sjarel, wel het gezegende inzicht dat de aanval de beste verdediging is. Michel Preud’homme mag dan recentelijk tot trainer van het jaar uitgeroepen zijn, vrolijke Hein moet niet onderdoen. Vanhaezebrouck heeft dan nog als bijkomende troef dat hij het niet nodig heeft te pas en te onpas lelijke snuiten te trekken.

Gezegende teen

Middenvelder Sven Kums kan niet genoeg geprezen worden. Het openingsdoelpunt, met een gemeenschappelijke indianendans in het Arteveldestadion als bijkomende attractie, was aan zijn grote teen te danken. Twintigduizend paar armen gingen de lucht in. En evenveel Buffalo’s die in de tribunes alle registers opentrokken. Adembenemend. En dat was pas de ouverture. Na de terechte strafschop die volgde, moest AA Gent nog veertig minuten stand houden tegen Standard. De Luikenaars namen doelman Matz Sels nog enkele keren zonder erbarmen onder vuur. Hoe het is afgelopen, weten we. Wat we niet weten, is of een deel van het feestende blauw-witte legioen intussen de weg naar huis al heeft gevonden.

Vedette

En wie was de ster van de avond tijdens het kampioenengala van AA Gent? Niemand minder dan burgemeester Termont, uiteraard. De Duce van de Arteveldestad stond daar triomfantelijk met zijn amen in de lucht te molenwieken, alsof hij zelf twee keer had gescoord voor de Buffalo’s. Niet dat we hem het plezier en de Gentse triomf misgunnen. Hij kon het ook niet verhelpen dat de camera’s nogal uitdrukkelijk op zijn persoontje gericht waren. En toegegeven, de man heeft acteertalent. De Gentse komiek Romain Deconinck zaliger had bij hem in de leer kunnen gaan.

Iedereen boos

De druiven zijn danig zuur in het Astridpark. Na het gelijkspel op het veld van Kortrijk, met een val naar de derde plaats als gevolg, konden ze trainer Hasi horen brullen tot in het nabije Zwevegem. Manager Herman van Holsbeeck was des duivels. Over het lijkbiddersgezicht van voorzitter Roger vanden Stock zullen we maar de mantel der liefde spreiden, om het niet erger te maken dan het is. Kortom, er zit een vlieg tegen de lamp in het Anderlechthuishouden. Maar in de kleedkamer is alles peis en vree, proberen ze ons een oor aan te naaien. Onze spion die een voet in huis heeft in het Constant vanden Stockstadion spreekt dat tegen, met het verzoek het onder ons te houden dat de toon tussen de spelers zwaar geladen was en er een explosie in de lucht hing.

Verdict

Om het gemor in de kiem te smoren, moest Anderlecht op zijn minst in eigen huis winnen tegen de kersverse kampioensploeg. En moest het hopen dat Club Brugge een steek zou laten vallen tegen Kortrijk. Het eerste hadden Hasi en zijn pupillen in eigen hand, en dat hebben ze met succes afgebracht: 2-1 tegen een vertimmerd AA Gent, waar de vaste waarden in feestkledij al uitkeken naar de viering later op de avond en tot in de vroege uurtjes. De verhoopte nederlaag van Club Brugge is uitgebleven, waardoor ze in het Astridpark vrede moeten nemen met een derde plaats. We hopen dat ze er geen hartzeer en maagkrampen aan overhouden, want zoveel gedwongen nederigheid zijn ze in het Constant vanden Stockstadion niet gewend.

Mengelmoes

“Pallieters verprutsen laatste kans op behoud”, titelde onze gewezen lijfkrant. Pallieters? “Het Lierse samenraapsel verprutst laatste kans op behoud” zou geloofwaardiger klinken. Zijn we bevooroordeeld tegenover de jonge spelers van de zogenaamde “academie” waarvan farao Maged Samy en trainer en handelsreiziger Olivier Guillou alle heil verwachten? Helemaal niet. We moeten met de mode mee. Maar we kunnen het ook niet verhelpen dat onze tong kadul slaat zodra we de namen van het geel-zwarte allegaartje willen uitspreken. El Messaoudi, Bensebaini, Velikonja en konsoorten, begin er maar aan. Als ze daar in Lier schele hoofdpijn willen aan overhouden, voor ons niet gelaten.

Chaos troef

Het is me het seizoen wel geweest op het Lisp. Twee trainers voortijdig de deur gewezen, een half dozijn spelers bedankt voor bewezen diensten en jaren ervaring zonder meer overboord gekieperd: daar moesten vodden van komen. Die kwamen er, met een plaatselijke volksopstand als gevolg. Nu zitten ze met de gebakken peren. De eens zo fiere Koninklijke Lierse Sportkring, met zijn eertijds alom geprezen jeugdwerking, mag zijn wonden likken in tweede klasse. Ze kunnen bij de buren uit Deurne eens informeren hoe plezant het daar is.

Nieuwe dreun

Nieuwe meesters, nieuwe wetten, luidde het acht jaar geleden bij de blijde intrede van hun exotische weldoener. Het is gemakkelijk hem met alle zonden van Israël te overladen. Trouwens, Samy is Egyptenaar en bijgevolg niet verantwoordelijk voor wat ze in Israël allemaal uitspoken. Het neemt niet weg dat hij de eigen aard van de club heeft onderschat en zich mispakt heeft door in zijn voortvarende verbeelding te denken dat een aantal tsjoektsjoeks het mooie weer zouden kunnen maken in Lier. Een zware misrekening en opnieuw een dreun voor het Antwerpse voetbal. KV Mechelen en het bescheiden Westerlo vertegenwoordigen als laatste voetballende gladiatoren de provincie. Eigen schuld, dikke bult.

Doodwroeters

Wat stond er nog op het spel voor we de boeken mochten toe doen in de Jupiler League? Niet meer of niet minder dan een achterhoedegevecht tussen KV Mechelen en Lokeren, met als inzet wie op vervroegde vakantie mag en wie barragewedstrijden mag spelen voor een Europese troostprijs. Die eer viel de uitslovers van KV Mechelen te beurt, die een verdiende 2-1 overwinning tegen Lokeren verkozen boven de geneugten van een deugddoende siësta.

Oud-Heverlee boven

Ten slotte was er nog zoiets als de eindronde met Eupen en OH Leuven, in een rechtstreeks tweegevecht voor de promotie naar eerste. Onze benjamin sloop, samen met andere verslaggevers, mee binnen om het duel op de voet te volgen en hij was achteraf tevreden dat OHL promoveert. Eupen ligt bij hem niet in de bovenste lade. Waarom niet? “Weer zo’n club die in handen is van een bende vreemde moskrabbers die er raadselachtige praktijken op nahoudt. Of dacht ge dat ze dat doen voor de mooie ogen van de supporters?” Zo goedgelovig zijn we nu ook weer niet. Een bank vooruit en een kus van de juffrouw voor onze jongste, voor zoveel strategisch doorzicht.