Meer dan ooit verplichte lectuur voor Vlaamsgezinden

Het moet begin de jaren tachtig geweest zijn. De VVB van Kortrijk organiseerde een infoavond over ’t Pallieterke. Ik ging er samen met mijn vader naar toe. In een achterzaaltje van een café, naast de kerk van Bissegem, brachten Arthur de Bruyne en L.H. Cotvooghel de geschiedenis van ’t Pallieterke tot leven. De vonk sloeg meteen over. Prompt verscheen er een Pallieterke-sticker op mijn boekentas.

Zowat vijf jaar later bekoelde de liefde enigszins. Met KVHV-Leuven schaarden wij ons toen achter Paul Daels, in het hoogoplopende conflict over het Zuid-Afrikaanse nationale lied ‘Die Stem’ op de IJzerbedevaart. Dit leverde ons de banbliksems op van ’t Pallieterke. Een klein decennium later was het alweer de IJzerbedevaart die ons van elkaar vervreemdde. Ik zat toen opnieuw in het ‘verkeerde’ kamp, namelijk dat van Lionel Vandenberghe.

Ik vermoed dat ‘t Pallieterke van vandaag heel anders geschreven zou hebben over het IJzerbedevaart-debacle: met minder stemmingmakerij en meer informatie, met oog voor de standpunten van beide partijen. Een beetje zoals het blad nu schrijft over de regeringsdeelname van de N-VA: kritisch maar genuanceerd, en vooral met veel kennis van zaken. Juist daarom is ’t Pallieterke meer dan ooit verplichte lectuur voor al wie Vlaamsgezind is.

Bart Maddens
Politicoloog KUL