Kiezen voor Europa

Voor de 1.000 tekens die ‘t Pallieterke voorstelde, vond ik een begrip dat perfect past bij dit miniportret: serendipiteit, namelijk de gave om door toevalligheden iets te ontdekken waar men niet naar op zoek was. Ik was voor kort in de Spaanse stad Toledo en daar is de gruwel van de revolutie, de burgerstrijd, nog te zien, en dat leidt onverwachts, maar terecht, naar bedenkingen over Vlaanderen! Je kan Toledo en zijn geschiedenis vergelijken met de praktijken van het kalifaat IS vandaag. Wat ben ik onze ouders en grootouders dankbaar dat ze nooit een revolutie hebben ontketend in onze contreien. Vlaanderen is zijn ontvoogding blijven bevechten zonder kogels en zonder moorden. Vandaag staan wij ver met de Vlaamse eigenheid, rechten, taal en cultuur… Vlaanderen krijgt een gezicht in Europa en is sedert 2014 verlost van de PS en het loden gewicht van de Waalse socialisten en syndicalisten. Ik geef toe: de Vlaamse vakbonden zijn niet beter dan de Waalse en de Franse, en zolang zij veel macht uitoefenen zal de economie blijven sputteren. Zij zijn de hoofdoorzaak, met hun Franstalige evenknieën, dat de hardwerkende Vlaming bijna de helft van zijn inkomen en prestaties afdraagt aan de staatskas. Het gaat vandaag niet meer over taal, niet meer over transfers, of toch niet in de eerste plaats; het gaat hem over Vlaamse visie, samenhang, coherentie. Daarin blijven de Vlaamse politici mij ontgoochelen. Alle lof toch voor de huidige Vlaamse minister-president, Geert Bourgeois, die met geduld, enorme inzet, rechtschapenheid en gezond boerenverstand Vlaanderen probeert op de been te krijgen en te houden. Daarbij moet ‘t Pallieterke, dat ik ken van in mijn kinderjaren, want het viel thuis in de brievenbus, lichtjes van toon veranderen. Wat voorbij is, moet het blad als verleden behandelen door niet steeds de oude grieven te blijven herkauwen. De “engdenkers” onder de Vlamingen moeten met het oog op morgen op de korrel genomen worden, zeker in de economie, de financiën, de industrie en de mobiliteit. Voor taal, sport en cultuur mag de Vlaamse pen blijven ijveren voor identiteit en eigenheid, maar wat de economie en de toekomst betreft, zeker financieel-economisch, is kiezen voor Europa noodzakelijk.

Leo Claeys
Oud-gedelegeerd bestuurder en
huidig aandeelhouder Roularta