Exit Patricia?!

Patricia Ceysens laat zich al een hele tijd verontschuldigen in de Kamer wegens gezondheidsredenen. Waarvan akte. Maar dat er meer aan de hand is, weet iedereen. Daar heeft de ongenadige pikorde in de Open Vld alles mee te maken. Ze was negentien jaar Vlaams Parlementslid en vorig jaar verhuisde ze van een strijdplaats op de kiezerslijst naar de Kamer. Ze was enkele kortere perioden Vlaams minister, onder meer van Economie. In Leuven trok ze in 2006 de lijst voor de gemeenteraadsverkiezingen, maar haar partij tuimelde naar beneden. In 2012 moest ze opzij voor Rik Daems, die bewust naar Leuven was verhuisd, maar raakte vanop de lijstduwersplaats toch verkozen. Sinds Rutten en Turtelboom de lakens in de Melsenstraat uitdelen, is Patricia van geen tel meer. En dat heeft haar tot in haar ziel geraakt. Ontgoocheld nam ze onlangs ontslag uit de gemeenteraad van Leuven. En nu blijft ze afwezig in de Kamer. Na deze legislatuur zal ook dat verhaal een einde kennen, zoveel is zeker. Maar tot 2019 is ze zeker van een goedbetaalde job die niet al te veel eisen stelt op het vlak van aanwezigheid en inzet… Adieu Patricia!

Fascist

Jan Penris van Vlaams Belang stelde aan de minister van Mobiliteit, mevrouw Galant, een vraag naar aanleiding van de herziening van de aangekondigde compensatieregelingen voor treinvertragingen. In zijn inleiding vroeg hij aan de minister of zij ’t Pallieterke kende. Hij deed dat om te verwijzen naar de spotprent van vorige week waarin Kris Peeters letterlijk de trein miste in Japan, omdat de treinen daar onwaarschijnlijk stipt vertrekken. Hij suggereerde om ons blad te doen opnemen in de perskamer van de praatbarak. In haar antwoord beloofde de minister nogmaals beterschap en in te zetten op meer stiptheid. Penris dankte haar daarvoor en zei op zijn onnavolgbare manier: “Onze ambitie moet blijven de treinen op tijd te doen rijden. Ik hoop dat men ons daarvoor niet fascist zal noemen.”

Niet in een vliegtuig

Er was in de media al heel wat te doen over de klacht van de N-VA-excellenties Jambon en Francken tegen PS-Kamerlid Emir Kir, die de repatriëring van een uitgeprocedeerde asielzoeker op het vliegtuig had pogen te verhinderen door het de politiediensten erg moeilijk te maken. Hij is al het vierde Franstalige parlementslid van buitenlandse origine dat zoiets heeft ondernomen. Om Jan Jambon in de Kamer een vrijgeleide te geven om het puntje op de i te zetten, kreeg hij een vraag tot verduidelijking van het incident van zijn partijgenote Sarah Smeyers. Jambon kon voluit gaan, terwijl Laurette Mitraillette zat over te koken en de stoom nog maar eens uit haar oren kwam. Tijdens de repliek van Smeyers begon ze naar gewoonte te tempeesten en te krijsen. Smeyers bleef kalm en sneerde naar Kir dat een zichzelf respecterend parlementslid oppositie voert in het parlement en niet in een vliegtuig. Nadien kwam Kir nog tussen omwille van een ‘persoonlijk’ feit, in een heuse tirade richting Jambon en Francken, waarna voorzitter Bracke koel en zakelijk het punt afsloot. Wordt vervolgd. Misschien zelfs in de rechtbank.

Afstand

De grootste gaffel werd donderdag geschoten door Raf Terwingen uit het verre Limburg. Hij kwam minister Jambon ondervragen over de motorbendes die Vlaanderen teisteren en de veiligheid van de burgers wel eens in het gedrang brengen. Hij verwees daarbij naar een colloquium over de problematiek in de grensstreek dat hij had bijgewoond. Hij was daartoe uitgenodigd door zijn collega-burgemeester uit Ravels. En toen zei hij tegen Jambon: “Ravels is bijna een buurgemeente van Brasschaat (waar Jambon titelvoerend burgemeester is), denk ik, ergens in de buurt daar toch.” Hilariteit alom, want in werkelijkheid gaat het om een goede vijftig kilometer. Na zijn vraag antwoordde Jan Jambon: “Uw kennis van motorbendes overstijgt uw kennis van de geografie tussen Brasschaat en Ravels.” Waarop Raf beloofde de afstand te zullen testen, ook met zijn moto.

Verantwoording

De oppositie was niet blij met het feit dat Elke Sleurs over de verschuivingen van haar bevoegdheden niet had gecommuniceerd met het parlement, maar alleen met de media. Bij monde van Karin Temmerman van de sossen werd dan ook een motie ingediend om de staatssecretaris te vorderen, teneinde de Kamer tekst en uitleg te komen geven bij haar bevoegdheidswissel. Een terechte vraag, want de Kamer heeft het recht de regeringsleden ter verantwoording te roepen. Bovendien is het niet erg netjes dat het parlement één en ander via de media moet vernemen. En wat gebeurde? Jawel, de motie werd meerderheid tegen minderheid weggestemd. Zo gaat dat in de Belgische ‘democratie’.