Het kan verkeren

Hoe zou het met Matz Sels zijn? Uitstekend, dank u. Het zit er niet in dat de topgoalie van AA Gent dikwijls terugdenkt aan SK Lierse. De dagen dat Sels met Gent via play-off 1 op de landstitel afstevende, vielen samen met die waarop Lierse in play-off 3 tevergeefs strijd voerde tegen degradatie. Sels is een “product” uit de gereputeerde Lierse jeugdacademie van voor de Egyptische periode. Na zijn debuut in het eerste elftal weigerde hij zijn contract te verlengen. In de B-kern verdween hij van de radar. Tot AA Gent hem (her)ontdekte. Sels is niet de enige Lierse jeugdspeler die andere lucht nodig had om het te maken. Aan het Lisp, zeker sinds Maged Samy er de plak zwaait, blinken ze uit in het beletten van de doorstroming van eigen jeugdtalent. Ook Yoni Buyens, Seth de Witte en, recenter, Glen Claes en Jason Adesanya gaven hun carrière een doorstart. Niet bij Gent maar bij de “aartsvijand” van Lierse, KV Mechelen.

Het kan verkeren. In voetbal nog sneller dan in het dagelijkse leven. Dat zal niet alleen Matz Sels gedacht hebben, maar allicht ook ex-topdoelman en Brugse coach Michel Preud’homme, bij een vluchtige blik op de eindstand van de “reguliere” competitie. Daarin ging Club Brugge AA Gent en Anderlecht voor met vier punten. Hoe de eindstand na tien play-offspeeldagen oogt, zal in Brugge niet alleen bij Preud’homme nog een tijd maagzuur doen oprispen. In Luik kan men daar trouwens over meepraten. Vrijwel gans de “reguliere” competitie 2013-2014 notoire leider, werd Standard in de play-offs door Anderlecht bijgehaald én voorbijgestoken. Tijdens de huidige play-off 1 ontrolden de fans op Sclessin voor elke aftrap nog altijd spandoeken “weg met de play-offs”. Dat de bedenkers van de grote pak-de-poenshow lak hebben aan de modale voetbalfan hoeven we niet opnieuw te benadrukken. Dat uitgerekend de geestelijke vader van die show voorzitter is van de club die Club Brugge, “regulier” kampioen na dertig speeldagen, uitschakelde, is het enige dat een tikje smet op de eerste landstitel van AA Gent werpt.

In het leuterprogramma “Extra Time” waarin, helaas, blijkbaar uitsluitend “Belgische topclubs” aan bod mogen komen, was in de Brugse hoogdagen op drie voetbalfronten – Europees, competitie en beker – Preud’homme een welgekomen gast. Gevraagd naar zijn mening over het play-offsysteem gooide hij er het woord “fantastisch” tegenaan. Het is twijfelachtig dat hij nog hetzelfde denkt na een door dat “fantastische” systeem verdiende doch verloren landstitel. Volgend seizoen maakt dat “fantastische” systeem het halve dozijn vol. Nochtans denkt men in geen enkel noemenswaardig voetballand in Europa eraan, laat staan wereldwijd, om de competitie op die leest te schoeien. Jan Mulder, altijd gedreven om de knuppel in het Belgische hoenderhok te gooien, had naar zijn zeggen “oprecht medelijden” met Club Brugge. Club, zei hij, had zijn volste recht op de titel van landskampioen verbeurd zien gaan in wat hij “het play-offgedoe” noemde.

Prompt opende hij met die terechte opmerking een zoveelste, deze keer eerder verhit, debat met drie analisten: Wesley Sonck, Peter Vandenbempt en Filip Joos. Alleen de laatste toonde zich voorstander. Iets minder voor Vandenbempt dan voor Sonck én vooral Mulder mag de Pro League dat “gedoe” binnen de kortste keren opdoeken. Mulder zei dat Joos beter zou moeten weten omdat “hij zelf toch ook voetbal gespeeld had”. Waarop die repliceerde dat hij altijd al graag alleen stond met één of andere mening. Dat klinkt logisch. Hij staat ook alleen als ex-voetballer uit derde en vierde klasse in het permanente gezelschap van ex-internationals. Dat verklaart mogelijk mee een mening waarmee je in de echte wereld van de gewone fan alleen staat.