2015-21_15_Sport (Medium)Rare toeren in Kortrijk

Salut en de kost

Na een succesvol seizoen met KV Kortrijk werd trainer Yves Vanderhaeghe door spelers, bestuur en supporters de hemel in geprezen. Zo ne goeie hadden ze nog nooit gehad in het Guldensporenstadion. Nu hij eieren voort zijn geld kiest en overstapt naar KV Oostende zouden ze hem met plezier op de brandstapel zien smeulen. Meestal zijn de rollen omgekeerd en wordt een trainer, als het niet naar wens loopt, zonder mededogen met een ezelsstamp bedankt. Het tegenovergestelde maken we niet dikwijls mee. Amper een jaar aan de slag als hoofdtrainer bewijst Vanderhaeghe dat hij de knepen van het vak onder de knie heeft. Dat hij drie weken eerder zijn contract bij Kortrijk verlengde, is het mooiste van zijn historie niet. Ethiek in voetballand? Laat ons niet lachen. Er gebeuren nog meer rare toeren in Kortrijk.

Vraagtekens

Komt daar pardoes een steenrijke Maleisiër uit de lucht gevallen om KV Kortrijk over te kopen. Met één vraag: “Hoeveel moet die grap kosten?” Zaak binnen de kortste keren beklonken. Zo eenvoudig is dat. Iedereen tevreden? Dat durven we betwijfelen. De drie Vincents, Tan als koper, KVK-voorzitter De Gryse als verkoper en Van Quickenborne als burgemeester, zien de transactie wel zitten. Er zijn er anderen die met gefronste wenkbrauwen vragen stellen bij die zonderbare gang van zaken.

Vurige supporter

Is het allemaal wel zuivere koffie wat die rare Maleisiër bekokstooft? Vanwaar die plotse liefde van Vincent Tan voor KV Kortrijk? Toch niet omdat de spelregels in ons voetballandschap met haken en ogen aaneenhangen en evenveel gaten vertonen als een gruyèrekaas? Zover durven we niet denken. We gaan ervan uit dat half Maleisië op stelten stond en met pretoogjes toekeek toen Kortrijk zich plompverloren  plaatste voor de play-off 1, en dat Tan als spil van de plaatselijke fanclub van KVK, in een gulle bui gewonnen was voor overname van zijn favoriete club.

Horen, zien en zwijgen

Als we dat niet geloven, zullen ze ons wel iets anders proberen wijs te maken. Wie twijfelt er nog aan dat dit landje niet meer of niet minder dan een soort doorgeefluik is geworden voor rare vogels van heinde en ver die hier neerstrijken om tegen een bal te trappen? Noem het een kweekvijver in de hoop dat er af en toe talenten uit voortkomen die dan doorverkocht kunnen worden voor een zacht prijsje. Wat kan het Tan schelen dat er morgen elf Eskimo’s of elf Maleisiërs het mooie of het minder mooie weer maken in het Guldensporenstadion. En de tisten van de voetbalbond, ze staan erbij en kijken ernaar. Bondsvoorzitter De Keersmaecker, die zichzelf onvervangbaar waant, op de eerste rij. Het is moeilijk bescheiden te blijven voor een kerel met zoveel talent.

Epidemie

SK Beveren, ooit als het “kleine Anderlecht” geprezen, gaf jaren geleden met de negerhut van oom Guillou het voorbeeld hoe de eigenheid van een club vakkundig de nek wordt omgedraaid. Bij Lierse, dat verleden week zijn leidersplaats in de eindronde moest overlaten aan OH Leuven, gaan ze dezelfde richting uit. Is het een epidemie, nu ze in Kortrijk hun ziel hebben verkocht aan een Aziatische hapschaar die tevens eigenaar is van het Welshe Cardiff en van het Bosnische Sarajevo?

Onschuldig schaap

De nieuwe weldoener van KV Kortrijk, die we ’s nachts niet graag tegen het lijf willen lopen, is lange tijd baas geweest van een gokbedrijf, dat hij inmiddels aan zijn zoon heeft overgedragen. Hij heeft als bezitter van de Maleisische loterij goed geboerd en een zakcent vergaard van om en bij 1,25 miljard dollar. Met zo’n referenties mogen ze in Kortrijk op beide oren slapen, al doen ze er goed aan om toch maar één oog wagenwijd open te houden.

Allen daarheen

Terwijl de slimmerds die zich lieten uittellen in de play-off 2 nu al liggen uit te blazen op een exotisch strand, mochten Lokeren en KV Mechelen ons nog wat aan het lijntje houden en het onder elkaar uitvechten in de finale van de play-off 2.

De toeschouwers in Daknam hadden geen reden om te mekkeren. Ze kregen waar voor hun geld. Met twee ploegen die er voluit voor gingen en vier eerlijk verdeelde doelpunten. Waardoor we al uitkijken naar de terugwedstrijd, die niet Achter de Kazerne maar in Leuven wordt gespeeld. Dit ter attentie van verstrooide professoren die we hiermee een kale reis naar Mechelen besparen.

Antoinette…

Lommel mag het schudden en volgend seizoen voortboeren in tweede. Wie van de overige drie die de eindronde spelen, promoveert naar eerste? OH Leuven, Lierse of toch nog Eupen op de valreep? Zo lagen de kaarten zondagnamiddag. Wie schudt ze door elkaar, vroegen we ons af. Zowel OH Leuven als Lierse bewezen met een brilscore  nog maar eens waarom ze veroordeeld werden tot een onderonsje om in eerste te blijven. Dat ze met hun eigen voeten spelen.

Vrome wens

Voor de strijd om de titel tussen AA Gent, Anderlecht en Club Brugge moesten we eerst in het Jan Breydelstadion, zijn waar de Buffalo’s met de nodige honneurs werden ontvangen. Om ons kort daarop naar het Astridpark te reppen, waar Standard een warm onthaal te wachten stond. Daar zaten we op een zondagnamiddag in de lente, tussen tienduizenden die het spektakel voor geen geld van de wereld wilden missen. We zagen, geloof het of niet, de man naast ons met een paternoster tussen de vingers, de tussenkomst van alle heiligen afsmeken. Alsof de Allerhoogste zich zou laten omkopen om die vrome supporter het plezier van de overwinning te gunnen.

AA Gent kampioen

Onze geheime, maar betrouwbare bron in de Brugse kleedkamer, mag niet uit de biecht klappen. Hij was wel danig onder de indruk van de donderpreek waarmee Michel Preud’homme tijdens de rust zijn spelers de levieten las. Vooral het openingsdoelpunt van AA Gent lag zwaar op zijn maag. De gelijkmaker verlichtte de pil, maar kon niet verhinderen dat zijn geteisterde maag het de volgende vijfenveertig  minuten nog meer te verduren zou krijgen. Al zal hij, met de ruiterlijkheid die hem siert, moeten toegeven dat de homilie waarmee zijn collega Vanhaezebroeck zijn mannen in de vuurlijn  joeg, zijn effect niet heeft gemist. En dat over de uiteindelijke 2-3 overwinning van AA Gent niet veel te bedisselen valt. Dubbel en dik verdiend, en bij momenten om rechtop te veren.

Moedige Alberto

Hoe zit het me de verhoopte knalprestaties van onze landgenoten in de Ronde van Italië? Toen we het voorbije weekeinde de rangschikking op haar kop draaiden, telden we niet minder dan vijf van onze sterkhouders op een handdoek bij elkaar. Draaien we het klassement opnieuw ondersteboven, moeten wel al een heel eind zoeken om Jurgen van den Broeck als eerste onder de dapperste aller Galliërs tegen te komen, op de zestiende plaats. Voor het overige van het zuidelijke front weinig of geen nieuws, tenzij dat Alberto Contador, na zijn eerdere val, met een pijnlijke schouder als gevolg, moedig zijn leidersplaats bleef verdedigen. Met dank aan zijn veredelde waterdragers die, zoals hun kopman, hun Spaanse tanden lieten zien.