Mijn eerste herinnering aan ‘t Pallieterke? Met zekerheid weet ik nog dat ‘t Pallieterke bij de kapper lag waar ik mijn kinderkopje liet knippen. Dat was in Borgerhout op ’t Laar en het moet ergens rond 1971 geweest zijn. Maak u geen illusies, mijn aandacht ging als elfjarige knaap uiteraard in eerste instantie naar de stripalbums die er lagen, Suske en Wiske. ‘t Pallieterke lag er echter prominent in de wachtruimte. En met de jaren groeide mijn belangstelling voor de cartoons en af en toe al eens een artikel.

Thuis waren we niet geabonneerd op ‘t Pallieterke. Pas als student werd ik regelmatig lezer van het blad. In 1982 leverde ik mijn eerste redactionele bijdrage, als Brussels correspondent voor de studentenrubriek.

Bijna twintig jaar later, in 2010, werd me de kans geboden om hoofdredacteur van ‘t Pallieterke te worden. Geen gemakkelijke beslissing, want gedrukte media staan in het algemeen onder zware druk. Alle weekbladen in Vlaanderen – of het nu Knack, Humo of P-Magazine is – hebben te kampen met de veranderende leescultuur, de opkomst van de digitale media en internet, de economische crisis en noem maar op. Bovendien profileert ‘t Pallieterke zich als Vlaamsgezind weekblad, en laat Vlaamsgezindheid nu net het thema zijn waar de mensen in de straat denken niet van wakker te moeten liggen. Ten onrechte.

Hoofdredacteur zijn van ‘t Pallieterke, in opvolging van Bruno De Winter, Jan Nuyts en Leo Custers, is geen gemakkelijke opdracht. Genoemde hoofdredacteurs waren ervaren rasjournalisten met ongelooflijk scherpe pennen. In hun voetsporen treden is een eer, maar vooral een grote uitdaging.

70 jaar ‘t Pallieterke, elke week opnieuw, zonder onderbreking, dat zijn meer dan 3.600 edities, 60.000 bladzijden kopij en meer dan 50.000 cartoons. Alles is echter nog lang niet gezegd of getekend. Sinds 2010 werken we daarom met een nieuwe generatie van medewerkers, redacteurs en tekenaars aan een verjongd ‘t Pallieterke.

Onze doelgroep? Iedereen met een hart voor Vlaanderen. Al 70 jaar lang brengen wij elke week het nieuws, vrij en onafhankelijk, los van enige partij of drukkingsgroep en financieel ongebonden van grote mediaholdings: politieke analyses, interviews, boekrecensies, achtergrondnieuws en nog zoveel meer. Meestal bloedserieus, dikwijls met een knipoog.

Ter gelegenheid van onze 70ste verjaardag verspreiden we deze extra dikke bijlage, met dank aan onze adverteerders. Ik wens u alvast heel veel leesgenot.

Mocht u ook volgende week het nieuwe nummer willen lezen, dan kunt u zich ofwel abonneren (ook digitaal), ofwel kunt u ’t Pallieterke kopen in de dagbladhandel. De lijst van de 1.800 winkels waar ’t Pallieterke te koop is, vindt u op onze webstek.

Karl van Camp
Hoofdredacteur ‘t Pallieterke