2015-24_02_Goed nieuws uit de Schelp (Medium)Voor wie het nog niet weten mocht, de Schelp is dat glazen huis in Brussel waar de Vlaamse regering de democratie probeert te belichamen. Vorige zaterdag was die Schelp tjokvol gelopen voor een colloquium onder de wat uitdagende titel “Identiteit, mag het nog?”. Een uitgesproken positief antwoord op die indringende vraag werd verstrekt door een handvol boeiende sprekers van verschillend pluimage.

Het siert Vlaams Belang dat het de paar honderd belangstellenden met die verscheidenheid aan meningen heeft laten kennismaken. De gelegenheidsvoorzitter van het colloquium, Philippe Claeys, vond die breeddenkendheid van zijn gedecimeerde partij niet meer dan normaal. Immers, stelde hij, het VB is een ideeënpartij, een laboratorium van frisse ideeën. Hij gispte scherp de politiek-correcte stroming die eigen identiteit miskent en zelfs kinderen van 11 jaar hersenspoelt door hen te laten discrimineren om de kleur van de ogen. Toekomstige historici zullen een ferme kluif hebben aan de huidige mentaliteit van “Weg met ons”, al heerst die níét bij de man in de straat, maar alleen in politiek en media.

Bart de Valck

De partij-ongebonden voorzitter van de Vlaamse Volksbeweging viel prompt met de Vlaamse deur in het belgisch huis: “Vlaamse identiteit, wat is dat en waarom moet Vlaanderen onafhankelijk worden?” Hij gooide het luisterbereide publiek een rist retorische vragen voor de voeten over wat de belgische identiteit zou kunnen zijn: de Rode Duivels, het koningshuis, de nationale feestdag, de Koningin Elisabethwedstrijd, Clouseau of Stromae? Op die en een paar andere mogelijkheden wist hij geen positief antwoord te bedenken, dus luidde zijn helder besluit: er bestààt geen belgische identiteit. “Bestaat er dan toch een belgisch gevoel?”, was zijn volgende vraag, waarop hij antwoordde dat zoiets er wel zou kunnen zijn, maar dan vooral bij Brusselaars en Walen, enkel gevoed door scheidingsangst. Willen de Vlamingen zich bezinnen over hun identiteit, laat ze dan elke avond voor de spiegel gaan staan om in ‘t eigen hart te kijken. Als zij dan dromen van een Vlaamse republiek en een Vlaamse president, dan zijn we waar we moeten zijn. De Vlamingen zijn echter geen Schotten, want in tegenstelling tot het volk van Alex Salmond, voelen zij zich ongemakkelijk bij de keuze tussen Vlaamse identiteit en belgisch gevoel. Zei Bart: “Vlaanderen is te groot voor belgië en belgië is te klein voor Vlaanderen.” De VVB-voorzitter wil het belgische huwelijk aan diggelen, liever vroeger dan later en hij krijgt daar een flink applaus voor. Uitdrukkelijk noemt hij confederalisme géén oplossing. Alleen als Vlaanderen een volaardige staat wordt, zal de doorsnee-Vlaming zich daar wel bij bevinden.

Kleuren zonder quota

Volgde een paneelgesprek, deskundig en vlotjes geleid door Lawrence Urbain, die er fijntjes op wees dat het gesprek kon worden gevoerd door blank en zwart, vrouw en man zonder dat daar quota aan te pas moesten komen. Met zwart werd de Nederlander van Surinaamse afkomst Timon Dias bedoeld, en met vrouw senator Anke van dermeersch. Tussen die twee mocht Sam van Rooy zijn mening over vooral de islamitische immigratie ten beste geven. Hij had het, onder meer, over de Europese Unie die Gerolf Annemans een immigratiemachine noemt, maar die volgens hem ook een “belgië in ‘t groot is”, met alle negatieve aspecten daaraan verbonden. Waar de islamitische cultuur komt te staan tegenover de westerse, individualistische cultuur, zei Timon Dias gevat, krijg je gedonder. Van dermeersch maakte dat gedonder hoorbaar: “Door de massa-immigratie naar Europa dreigen wij een monocultuur te krijgen die islamistisch is.” Zij ziet op de eerste plaats de vrouwen en moeders bedreigd, de “baarmoeders van de volksidentiteit” en vindt dat die een vuist moeten maken en op tafel moeten kloppen.

Geen sollicitatie-toespraak

LDD’er Dedecker zou Jean-Marie niet zijn indien hij voor de dag was gekomen met een wat uitdagende uitspraak in het VB-hol van de leeuw: “Dit is géén sollicitatie-toespraak!” Vervolgens verbond hij zijn eigenzinnige kijk op identiteit aan Sinterklaas en zijn verguisde Zwarte Piet. Voor Sinterklaas mogen wij nog alleen spelen in Afrika, spotte hij, waarna hij de “spastische multicultuur” over de hekel haalde en opkwam voor het recht op vrije meningsuiting, dat volgens hem absoluut is, zelfs voor idioten. Nog zo’n krasse: “De profeet interesseert mij geen reet en wie dat niet kan verdragen, hoort niet thuis in onze maatschappij.” In onze westerse samenleving is humor cruciaal, gaat hij verder, en wij moeten onze tradities koesteren. Het zal de lezer niet verbazen dat de sportief gevormde schuinsmarcheerder een heel lang applaus kreeg voor zijn niet-sollicitatie-toespraak?

Vlaanderen, dat is van ons

De slottoespraak van voorzitter Tom van Grieken was zowat een samenvatting van dit geslaagde colloquium: migranten moeten ondubbelzinnig de sharia afzweren, de scheiding tussen kerk en staat en het recht op vrije meningsuiting aanvaarden, de gelijkwaardigheid van man en vrouw erkennen en ook het recht om uit de godsdienst te stappen. Als immigratie van alle tijden is, besloot de voorzitter, “dan is remigratie dat ook”. Is dat dan geen “wij-zijverhaal”, zoals de politiek-correcte term luidt? Van Grieken: “Zeker en vast. Wij, dat zijn de Vlamingen en zij die zich Vlaming (willen) voelen. Iedereen is van de wereld, maar Vlaanderen, dat is van ons!” (Applaus in de zaal.) Er komen nog twee colloquia in de Schelp (o.a. over vrijheid), hopelijk met een betere geluidsinstallatie. De moeite waard!

hvo