2015-27_03_Nieuwsfeit van de week (Medium)Heksenjacht

Enkele weken geleden kwam de Nobelprijswinnaar voor Biologie, Sir Tim Hunt, in het oog van een politiek-correcte storm terecht. Al na enkele dagen leidde die storm tot zijn ontslag aan het University College London (UCL), de Royal Society en de Europese Onderzoeksraad (ERC).

Hij werd ervan beschuldigd zich tijdens een diner op een wetenschappelijke conferentie in Seoel ‘vrouwonvriendelijk’ te hebben uitgelaten, nota bene voor een gezelschap dat voornamelijk uit vrouwen bestond. Een zekere Connie St. Louis deed via Twitter ’s mans onvergefelijke misstap aan de wereld kond. Nog voor Hunt weer voet op Britse bodem had gezet, was de heksenjacht in de Britse media al in volle gang. Verontschuldigingen voor zijn naar eigen zeggen ‘domme opmerkingen’, volstonden niet. De man zat in zak en as.

Na zijn ontslag kreeg Hunt evenwel steun van een grote schare collega’s, waaronder ook andere Nobelprijswinnaars. De zaak krijgt nu een bijzondere wending. Een onderzoek in de schoot van de EU bracht aan het licht dat de toespraak van Hunt eigenlijk helemaal niet kwetsend was, integendeel. Volgens een rechtstreekse getuige brak Hunt net een lans voor vrouwen in de wetenschap, maar begon hij zijn toespraak met een ironische captatio, die bovendien vol zelfspot stak. Volgens de getuige had niemand in de zaal daar aanstoot aan genomen. Het is wel merkwaardig dat de getuige anoniem wenst te blijven en dat andere aanwezigen het zich plots allemaal ‘niet zo goed meer kunnen herinneren’. Er zaten bovendien liefst negentig journalisten in de zaal. Maar iedereen zwijgt, of heeft last van geheugenverlies.

De boodschapster blijkt ondertussen allesbehalve onbesproken. Die dame, van Afro-Caraibische afkomst, is als ‘prijswinnende’ wetenschapsjournaliste eveneens verbonden aan het UCL. Maar haar cv is zo goed als volledig bij elkaar gelogen, blijkt nu. De ‘prijs’ die ze ooit effectief won, was eigenlijk een beurs van 50.000 pond voor het schrijven van een boek… dat er nooit kwam. Ze publiceerde welgeteld twee wetenschappelijke artikelen. Die vrouw is een bedriegster die nog niet tot aan de enkels komt van de man die op straat werd gezet door haar geroddel. Geroddel over een grappig onderdeel van een toespraak waarvan ze ironie gewoon niet had begrepen. Bijzonder pijnlijk, zowel voor haar als voor de politiek-correcte mediameute die haar op haar woord geloofde. Hunt is intussen nog steeds niet gerehabiliteerd. Daar zijn de ‘instanties’ die hem buiten gooiden net iets te laf voor.