Snel naar huis

Woensdag om 14.25 uur maakten de Kamerleden zich op om een lang debat aan te gaan over de twee inmiddels berucht geworden wetsontwerpen aangaande Doel; over de kerncentrale dus. Berucht, omdat de bevoegde minister Marghem al flink wat klungelwerk had geleverd. De oppositie lag dan ook op vinkenslag en diende een reeks amendementen in. Daar is niks mis mee, want dat is het normale spel. Maar dan beriep de oppositie zich op haar recht om te vragen dat deze amendementen ook door de Raad van State zouden bestudeerd worden. Er ontstond een hele procedurediscussie tussen gehaaide oppositieleden en een toch nog altijd onzekere Kamervoorzitter. De 50 vereiste leden van de oppositie dwongen ‘met zitten op opstaan’ de doorverwijzing af. En toen zei voorzitter Bracke dat “dit betekent dat de bespreking van deze wetsontwerpen wordt opgeschort, tenzij er een andersluidende beslissing wordt genomen”. Daarop verliet de oppositie woedend de zaal. Hoe kun je iets bespreken dat eerst door een hoog rechtscollege moet beoordeeld worden? Hij voelde nattigheid en maakte zich er als volgt vanaf:  “Bij nader toezien en bij betere lectuur van het Reglement worden wij door het Reglement gedwongen om de vergadering te sluiten.” De oppositie had haar slag thuisgehaald en precies 16 minuten later kon iedereen alweer terug huiswaarts…

Geen informatie

Elke Sleurs van N-VA, staatssecretaris voor onder meer ‘Gelijke Kansen’, kreeg een vraag op haar bord van Barbara Pas van het VB aangaande een persbericht over een incident tijdens een voetbalwedstrijd. Een vrouwelijke scheidsrechter kreeg geen hand van een speler die moslim is, en die dat weigerde vanuit zijn geloof. Hij zou daarbij zijn rug naar de dame hebben gedraaid. Pas wilde weten hoe het Instituut voor de Gelijkheid van Vrouwen en Mannen en het Interfederaal Gelijkekansencentrum daarop hebben gereageerd. Het antwoord was hallucinant. Het centrum heeft gesteld dat er weinig feitelijke gegevens bekend zijn en dat het omwille van gebrek daaraan geen uitspraken zal doen over die zaak. Het IGVM gaf eenzelfde mededeling: gebrek aan informatie over het incident en dus geen mening. Is het dan niet de taak van de staatssecretaris om een onderzoek te bevelen?! Of zijn die organisaties gewoon oppermachtig in hun doen en laten? Of zijn sommige discriminaties toegestaan en andere niet? Stel je even voor dat een moslim een hand geweigerd wordt door iemand die zegt dat hij dat doet omdat hij de islam niet leuk vindt. Het kot zou te klein zijn en de linkse zeloten zouden zich onverwijld opmaken om alle mogelijke rechtsprocedures uit de kast te halen.

Alle partijen?

Kamerlid Peter de Roover van N-VA kwam gedurfd uit de hoek over het door de cdH uitgesloten Brusselse parlementslid van Turkse afkomst dat geweigerd had de Armeense genocide te erkennen, terwijl die partij daarover in de Kamer wel duidelijke taal spreekt. Op zijn persoonlijke webstek schetste hij de politieke loopbaan van Mahinur Özdemir. Tevens toonde hij rechtstreekse verbanden aan tussen haar en de Turkse president Erdogan, via haar echtgenoot, die een adviseur is voor de AKP, de partij van Erdogan. De Roover fronste dan ook de wenkbrauwen bij het feit dat zelfs de dochter van de president actief tussenbeide is gekomen bij de Belgische consul-generaal om te eisen dat de uitsluiting van Özdemir uit de cdH ongedaan zou worden gemaakt. De vraag of onze politieke agenda al dan niet gedomineerd wordt door de Turkse is geen detailkwestie, meent hij terecht. Klare taal! Naar verluidt is er een resolutie in de maak om vanuit de Kamer de Armeense genocide klaar en duidelijk te veroordelen. Peter zegt op zijn webstek dat hij alle partijen heeft uitgenodigd om de resolutie mee te ondertekenen: “Alle partijen, zowel meerderheid als oppositie, zouden onverkort achter deze resolutie kunnen staan.”  Alle partijen? Neen, hoor, want naar verluidt heeft een andere Vlaams-nationale partij reeds in september vorig jaar een gelijkluidende resolutie ter zake ingediend. Broedertwist… Schande… De politieke uitsluiting is hier vaak even erg als in Turkije.

Vlaamse mieren

Ze zijn nog met weinig, maar dat ze niet stilzitten, is ook de Franstaligen niet ontgaan. In La Capitale kwam men tot de conclusie dat als men de activiteiten van de ‘overijverige’ Vlaams Belang-Kamerleden niet meerekent, pas dan zal blijken dat de Franstalige volksvertegenwoordigers “actiever” zijn dan de Vlaamse verkozenen: “La suractivité des trois élus du Vlaams Belang (plus de 300 questions écrites) pèse lourd dans la balance. Si l’on se concentre sur les partis qui comptent plus de cinq élus, c’est une autre histoire: le rapport est totalement inversé!” La Capitale maakt zelfs de vergelijking met de fabel van de (Waalse) krekel en de (Vlaamse) mier. Ja wadde! Dat kan tellen. En dan hebben ze het nog maar alleen over schriftelijke vragen en niet over wetsvoorstellen en voorstellen van resolutie! Ja, voor de Vlaamse serieuze gazetten is dat natuurlijk geen nieuws.

Doordrijvertje

Yoleen van Camp van N-VA is pleitbezorgster voor vegetarische menu’s in de restaurants van de Kamer. Heel excentriek springt ze in het oog met haar onwaarschijnlijke en enigszins gedateerde eis om als ‘juffrouw’ en niet als ‘mevrouw’ opgenomen te worden in de notulen van commissies en plenaire vergaderingen. Haar ‘entree’ in de Kamer heeft ze niet gemist. Maar – ere wie ere toekomt – Yoleen schuwt het spreekgestoelte niet en met haar professionele achtergrond in de medische wetenschappen heeft ze reeds enkele tientallen concrete en vaak heel specifieke vragen gesteld aan Maggie de Block, minister van Volksgezondheid en Sociale Zaken. In de wetsvoorstellen die Yoleen mee ondertekende, vinden we er enkele die traditioneel door Vlaams-nationale partijen worden ingediend, bijvoorbeeld de oprichting van een Vlaamse en Franstalige orde van tandartsen, of van kinesitherapeuten, of van apothekers… Haar partij is echter een regeringspartij die vijf jaar communautaire stilstand heeft aangekondigd. Eens benieuwd of doordrijvertje Yoleen hierop een uitzondering kan laten maken. Dat zou pas straf zijn!