2015-26_15_Sport (Medium)Duel in de glazen stulp

Binnen of buiten

Nu zaterdag staat de voorzittersverkiezing van de beste aller voetbalbonden op de agenda. Alle ogen zijn gericht op François de Keersmaecker die zichzelf onmisbaar waant, en op uitdager Joseph Allijns, de voorzitter van KV Kortrijk, waarvan we nog moeten afwachten wat hij in zijn mars heeft. Of de reeks fiasco’s binnen de voetbalbond, die de voorbije maanden aan de lopende band naar buiten kwamen, volstaan om De Keersmaecker het gat van de timmerman te wijzen, valt af te wachten. De huidige voorzitter ligt goed in de markt bij de amateurclubs, die eerder al een oogje hebben dichtgeknepen en die de meerderheid uitmaken van het Uitvoerend Comité, waar de lakens en de stemmen worden uitgedeeld.

Zegezeker  

Volgens de bookmakers ligt Allijns onder, temeer omdat de Swa met zijn krampachtige breedsmoelkikkerlach laat weten dat hij in de leer is geweest bij Napoleon, en dat hij als keizer van de voetbalbond zijn gelijke niet heeft. Met alle verschuldigde eerbied voor de verbeeldingskracht van De Keersmaecker, maar ge gaat ons niet horen snotteren als hij, tegen alle verwachtingen in, van zijn troon dondert.

Onbekwaam 

Het komt nooit meer goed tussen bondsvoorzitter François de Keersmaecker en Bart Verhaeghe, de voorzitter van Club Brugge, die van zijn hart geen moordkuil maakt. “Bij de voetbalbond heeft eigenbelang voorrang op voetbalbelang.” Dat is geen verzinsel van ons, het is de preses van Club die ons de woorden uit de mond neemt, met de verzuchting dat de huidige bondsvoorzitter beter niet opnieuw verkozen wordt. “Want dan negeert hij de profclubs die de helft van zijn organisatie betalen. Ik heb vroeger al eens gezegd dat de zittende preses zijn functie niet aankan.” Pak vast!

Wat dan nog?

Met het olifantenvel dat hem eigen is, wuift De Keersmaecker alle kritiek aan zijn adres ijskoud weg. Meer dan drie miljoen euro verlies gemaakt verleden jaar? Het geld zonder meer over de balk gegooid?  En dan? Kan de Swa het verhelpen dat zijn onderdanen een gat in hun hand hebben? Beseft iedereen wel dat de voorzitter van de KBVB zich, naar eigen zeggen, 24 uur op 24 uur uitslooft en hij bijgevolg geen tijd heeft om zich bezig te houden met akkefietjes?

Breuk?

Wat als De Keersmaecker toch opnieuw verkozen wordt? “Ik wil aan de alarmbel trekken”, waarschuwt Verhaeghe. Goed getrokken, als ge het ons vraagt. “Het is niet omdat ge verkozen bent dat ge de job aankunt en dat de vrede binnen de voetbalbond hersteld is. Als alles bij het oude blijft, hebben we een probleem”, aldus de voorzitter van Club Brugge. Om te besluiten met: “Als voorzitter veroorzaakt ge dan een breuk in plaats van een verzoening. En dan is het de vraag of ge wel geloofwaardig kunt starten.” Wordt vervolgd.

Dow Jones

De sportbladzijden van onze gespecialiseerde collega’s hebben rond deze tijd van het jaar meer weg van beursberichten dan van informatie over wat er te gebeuren staat op sportief vlak. Hoe is het gestaan en gelegen met de wisselkoers van Anderlechtverdediger Mbemba? Hoeveel zou Axel Witsel waard zijn op de vrije markt? En Toby Alderweireld? Wie heeft er vijftig miljoen euro over voor Kevin de Bruyne? Eenmaal, andermaal, niemand meer dan vijftig miljoen? Ingehouden! Zo kunnen we een half dozijn bladzijden vullen. Wie denkt dat we ons daarmee gaan bezighouden, is eraan voor de moeite.

Goed bezig

Het is wat voorbarig nu al de triomfmars uit Aïda aan te heffen, maar we kunnen niet verhelen dat ze bij tweedeklasser Antwerp goed bezig zijn. Ballast overboord gezwierd, en er gaat geen dag voorbij zonder dat er nieuwe namen opduiken van ervaren spelers die staan te drummen om de Great Old te versterken. Waar gaat dat eindigen? Mogen de supporters van “rood en wit liefdevolle kleuren” eindelijk eens hopen dat hun ploeg, het clublied indachtig, een heel seizoen “pal gaat staan om den vijand ten val te brengen”? Het is op dat soort werkpaardjes, die de mouwen durven opstropen, dat grote baas Decuyper mikt. En  terecht.

Grote kuis

We willen geen valse verwachtingen in het leven roepen, maar alleen nog maar het vooruitzicht op een doorgewinterd geheel dat er desnoods zijn kop voor legt, zou al een verademing zijn na jaren vol kommer en kwel in Deurne-Noord. Om nog te zwijgen over het bij benadering niet te schatten aantal rare figuren die we op de Bosuil in die periode, onder het goedkeurend oog van hun dubieuze makelaars, de revue zagen passeren. Om vervolgens met stille trom van het toneel te verdwijnen. Opgeruimd staat netjes.

Jan

Als ze bij de wielerploeg AG2R ogen in hun kop hebben, laten ze Jan Bakelants naar de Tour gaan. Op grond van wat hij in de voorlaatste rit van de Ronde van Zwitserland liet zien, verdient hij die selectie. Heel alert aangepikt bij achttien snuiters die op 25 kilometer van de aankomst hun stal roken, liet het vinnige Kempische baasje zich in de slotfase nog eens opmerken door dartel op het wiel te springen van Lutsenko die er een demarrage uitperste. Dat ons aller Jan ontgoocheld was omdat hij het in de sprint tegen ritwinnaar Lutsenko moest afleggen, spreekt voor zich. Zijn ploegleider wierp wel met bloemen naar Bakelants. Hopelijk blijft het daar niet bij en zien we hem over een veertiental dagen gaaf en gezond aan de start van de Ronde van Frankrijk.

Gelukkige verjaardag

Over de prestaties van onze overige landgenoten in de Ronde van Zwitserland zijn we vlug uitgepraat. We hopen dat ze voluit genoten hebben van het landschap en van de gezonde lucht. Iets waar de Fransman Thibaut Pinot geen oren naar had, want hij moest zijn leidersplaats verdedigen. Verder viel er weinig hartverwarmend nieuws te rapen in Helvetia. Dat geeft ons ruimte om Eddy Merckx geluk te wensen met zijn zeventigste verjaardag. Of hij daar blij mee is, weten we niet, en het maakt niet uit. We gaan niet doen zoals Guy van den Langenbergh in Gazet van Antwerpen, die zich afvroeg: “Wat zeg je tegen diegene die zowel in Vlaanderen als in Wallonië tot de grootste vijf Belgen van de afgelopen eeuw werd verkozen?” Dat het erg gesteld is met de Belgen. Dat doet geen afbreuk aan uw verdienste als renner en als mens, Eddy. Ad multos annos!

Elastieken trio

We dachten dat acrogym iets met circusnummers te maken had. Met excuses voor onze onwetendheid en met dank aan het trio vrouwelijke atleten die op de Europese Spelen in Bakou goud behaalden. Acrogym is geen olympische discipline, hebben we bijgeleerd, maar het is wel topsport. Daar twijfelen we geen seconde aan, nadat we Ineke van Schoor, Julie van Gelder en de amper vijftienjarige Kaat Dumarey allerlei heksentoeren zagen uithalen waarbij lenigheid, samenspel, sierlijkheid en kracht de toon zetten. Er liggen nog meer medailles voor het grijpen voor de slangenmensen die zich in allerlei bochten kunnen wringen alsof ze van  elastiek zijn. Maar dat is een verhaal voor volgende week.