Genocide onder de hoofddoek

Voor één keer, dik tegen onze zin, moeten we iets positiefs schrijven over de cdH van “madame non” Milquet. De cdH, die nu geleid wordt door Benoît Lutgen, heeft juist gehandeld door haar “knuffel-Turk” Mahinur Özdemir uit de partij te zetten toen zij weigerde de Armeense genocide expliciet te erkennen. Dat leidde zelfs tot een Turkse interventie in onze binnenlandse aangelegenheden: de dochter van kalief, pardon, president Erdogan stapte naar de Belgische consul-generaal in Turkije om daar te eisen dat het ontslag van Özdemir ongedaan gemaakt zou worden. Ook de Brusselse afdeling van de AKP, de partij van Erdogan, heeft in een open brief haar steun uitgedrukt aan Özdemir. Als ge zo’n straf woord als “genocide” al moet gebruiken om een paar massamoordjes op christenen te omschrijven, waar gaat het dan naartoe met de vrijheid, nietwaar? Ja, de fundamentalisten van AKP zijn ook in België actief. In 2009 deden de media heel lyrisch over Özdemir toen zij in het Brussels Parlement werd verkozen als eerste vrouw met een hoofddoek. Zelf zei ze toen: “Denk je nu echt dat er in Brussel ook maar iemand wakker ligt van mijn hoofddoek?” Nee, van die hoofddoek misschien niet. Maar van de gedachten en opvattingen in het hoofd onder die doek natuurlijk wel. Van een genocide ligt men toch nog een béétje wakker. Zelfs als de daders Turkse moslims zijn en de slachtoffers “maar” christenen.

Broodroof

Een leraar van het Dachsbeck Lyceum van de stad Brussel is ontslagen omdat hij op Facebook zogezegd islamofobe uitspraken heeft gedaan. De moeder van een leerling had klacht ingediend bij de directie van de school, omdat de leraar in een Facebook-conversatie een kritische vraag had gesteld over de islam: “Waarom kiezen voor de religie die zich kenmerkt door de hoogste graad van analfabetisme en die de meeste onderontwikkelde en achtergestelde landen telt?” Een terechte vraag. We zijn eigenlijk benieuwd naar het antwoord. Die leraar staat al veertien jaar voor de klas. Hij had nog nooit een negatieve beoordeling gekregen, maar dat kon hem niet redden van de politiek correcte inquisiteurs.

Vlaggenrel

Consternatie in Noord-Ierland vorige week. Gedurende tien minuten wapperde de Ierse driekleur op het dak van het Noord-Ierse parlement, Stormont. Het incident zorgde voor danig verhitte gemoederen bij de loyalisten. Zij spraken van een ‘criminele daad’ bedoeld om tweedracht te zaaien en een deel van de gemeenschap te beledigen. Volgens de unionisten is de enige vlag die boven Stormont mag wapperen de Union Jack. Er werd een ‘diepgaand’ onderzoek opgestart en ook de politie houdt zich met de zaak bezig.

Het ziet er evenwel niet naar uit dat de ‘whodunit’ snel zal opgelost zijn. De bovenverdieping van het parlement wordt verbouwd, en het zou best kunnen dat één van de werknemers een grap wilde uithalen. De bouwfirma werd opgeroepen om ‘sancties te treffen’ mocht de dader zich onder haar werknemers bevinden.

Bij de republikeinen zagen ze er de grap wel van in. Volgens hen is de reactie van de loyalisten niets minder dan ‘pure hysterie’. Op Twitter konden enkele parlementsleden van Sinn Fein het niet laten wat zout in de wonde te strooien, onder de hashtag #flytheflag. Maar het incident wierp een terechte vraag op: of niet altijd zowel de Ierse driekleur als de Britse vlag aan officiële gebouwen mogen wapperen, als uitdrukking van de speciale status van Noord-Ierland. The Belfast Telegraph stelde die vraag aan zijn lezers. Resultaat: 52 procent voor, 45 procent tegen, en een kleine rest kan het niets schelen. De peiling toont meteen aan dat symboliek in Noord-Ierland de geesten nog steeds beroert én de samenleving diep verdeelt. Als de mysterieuze vaandrig dat wilde bewijzen, dan is zijn missie alvast geslaagd.

Als De Lille de passie preekt…

…jazeker, boer pas dan beslist op uw ganzen. Wat tovert dat opdondertje nu weer uit zijn hoed? Waarom vervangen we in Brussel in de naam van Vlaamse Gemeenschapscommissie (VGC) dat ‘Vlaamse’ niet gewoon door ‘Nederlandse’? Op zich zou dat aansluiten bij de oude NCC, wat stond voor Nederlandse Commissie voor Cultuur, voorloper van de VGC en zonder meer een keurmerk in de jaren zeventig en tachtig. Is dit op het eerste zicht een bespreekbaar punt, wordt het dit veel minder als we weten wie de suggestie doet. Bruno de Lille (Groen) dus, links, homo, oud-VRT-presentator, en vooral een adept van dat geweldige Brussel waarvan de grootsheid mijlenver verwijderd is van het stiefmoederlijke Vlaanderen. Toen Daniel Buyle, de bijna gepensioneerde hoofdgriffier van de VGC, op een nieuwjaarsreceptie van VVB-Brussel het belang van de band tussen Vlaanderen en Brussel onderstreepte, kwam de hevigste reactie van De Lille. Hij eiste zelfs het ontslag van de brave man. Nee, als het woord Vlaamse uit Vlaamse Gemeenschapscommissie moet, gaat het echt niet over historisch besef of een Heel-Nederlandse reflex, maar enkel en alleen over een soort Bruxellitude dat de kloof tussen ‘Nederlandstalig’ Brussel en Vlaanderen zo ruim mogelijk wil maken.

Hoopgevend

We hadden een ramp verwacht, maar de Turkse kiezers zorgden voor een onverwachte en hoopgevende ommekeer. De fundamentalisten van Erdogan haalden geen tweederdemeerderheid om de grondwet te wijzigen. Ze haalden zelfs geen gewone meerderheid. Ondanks hun greep op de media, ondanks hun massale geknoei met stembiljetten, ondanks de bemoeienissen van president Erdogan, die nochtans neutraal zou moeten zijn en boven de partijen zou moeten staan, maar die toch schaamteloos campagne heeft gevoerd voor zijn partij. De Koerdische partij HDP haalt de kiesdrempel, komt in het parlement en krijgt in het grillige Turkse systeem van zetelverdeling zelfs een pak extra zetels. Kortom, de positie van de fundamentalisten is ernstig verzwakt. Erdogan is verslagen, maar niet dood. Er is slechts één ding dat een domper zet op ons optimisme en dat is de sombere voorspelling van Midden-Oostenspecialist Daniel Pipes, die vorige week schreef dat Erdogan zich aan de macht zal vastklampen of hij de verkiezingen nu wint of niet, of hij nu de grondwet kan wijzigen of niet. Volgens Pipes is Turkije voorbij het punt waarop verkiezingen nog enig verschil uitmaken. Hij vreest dat Erdogan en zijn AKP zoveel macht naar zich toe getrokken hebben, dat zelfs het parlement hen niet meer zal kunnen terugfluiten. Dat zal pas de komende weken en maanden blijken. Er is tenminste opnieuw hoop voor de Turkse democratie.

Charmeoffensief

Gregor Gysi van Die Linke is een vooruitziend man. De ex-communist ziet kansen om na de Bondsdagverkiezingen in 2017 Frau Merkel een voetje te lichten. Niet voor het eerst pleit hij voor een rood-rode samenwerking met de sociaaldemocratische SPD, maar daar houden ze de boot vooralsnog af. Althans, op federaal niveau, want in enkele deelstaten is zo’n samenwerking al langer een feit. Voor toetreding tot een bondsregering gelden Die Linke nog altijd als te doctrinair (vooral wat het buitenlandbeleid betreft), maar Gysi beklemtoont thans in een Berlijns zondagsblad dat hij bereid is tot het sluiten van compromissen. SPD-leider Sigmar Gabriel, die ook vicekanselier is, verklaarde al meermaals dat hij niet bereid is met Die Linke in zee te gaan, maar hij had enkele weken geleden toch een ontmoeting met Gysi, in de wandelgangen van de Bundestag. Linke Gregor verklaart dan ook fijntjes dat hij met graagte het kanselierschap aan Gabriel laat, wel beseffend dat hij als ‘tienprocentpartij’ niet té gretig mag zijn. Gabriel moet al van staal en beton zijn, wil dat vooruitzicht hem onberoerd laten. Er is echter één probleempje: momenteel zijn Die Linke en SPD slechts goed voor een dikke 34 procent van de stemmen. Met ook de Groenen erbij, komen ze al dichter in de buurt van een meerderheid, maar er zal toch stemmen- en zetelwinst nodig zijn. En dan is er nog de vraag of AfD en/of FDP de kiesdrempel in 2017 wél halen, want in dat geval liggen de kaarten plots weer helemaal anders. Veel onzekerheden dus, maar dat weerhoudt Gysi er alleszins niet van nu al een charmeoffensief te starten. ‘Men kan nooit vroeg genoeg beginnen’, moet hij hebben gedacht.

Brexit en SNP

Na een goed resultaat bij de parlementsverkiezingen van vorige maand bevestigde de Britse premier David Cameron dat er voor eind 2017 een referendum komt over het EU-lidmaatschap van zijn land. Nicola Sturgeon, wiens Scottish National Party het nog beter deed, liet er vorige week in Brussel geen twijfel over bestaan: Schotland wil liever lid blijven van de EU dan van het Verenigd Koninkrijk als het tot een ‘brexit’ komt. Als Schotland uit de EU valt, zal dat veel kwaad bloed zetten bij de Schotse kiezers “en is een nieuw referendum over onafhankelijkheid onvermijdelijk”, zei ze. Haar links-nationalistische SNP wil dat in het EU-referendum wordt beslist bij dubbele meerderheid bij (globale meerderheid in het VK, maar ook in de deelstaten Engeland, Schotland, Wales en Noord-Ierland)

Koning weggefloten

De Spaanse justitie gaat onderzoeken of de 95.000 supporters van de Catalaanse club FC Barcelona en Athletic de Bilbao uit Baskenland strafrechtelijk kunnen worden vervolgd voor het uitfluiten van het Spaanse volkslied tijdens de Spaanse bekerfinale. Ook daar proberen de traditionele machten het uiten van nationalistische sympathieën strafbaar te maken, onder meer via acties van de speciale regeringscommissie tegen geweld, racisme, xenofobie en intolerantie bij sportevenementen. De regering heeft opdracht gegeven een gerechtelijk onderzoek te starten. In het Barcelonese voetbalstadion Camp Nou ging het Spaanse volkslied tijdens die finale volledig de mist in na een massaal fluitconcert van de aanhang van beide clubs. Dat is overigens niet de eerste keer. De Spaanse overheid had een brief gestuurd naar de clubdirecties met de eis dat het volkslied moest worden gerespecteerd. “Het werd voor Basken en Catalanen zelfs nog leuker om de zaak zo hard mogelijk weg te fluiten”, schrijft De Volkskrant. De koning maakte een ontredderde indruk. De Catalaanse nationalistische regio-president Artur Mas die aan zijn zijde stond tijdens de nationale hymne, leek echter een glimlach niet te kunnen onderdrukken.